Hope For The Best Novelas e Histórias

muli siyang tumawa. Napailing na lang ang mga naroon. Pero kahit na parang wala na silang pag-asa ay mas gusto pa rin nila umasa. Naniniwala na mas magaling ang susunod nitong makakalaban. Well, hoping is a good attitude at all.

Hindi siya karapat-dapat, at wala siyang tapang para umasa sa ganoong ilusyon. Para bang nabasa ni Felix ang pag-aalinlangan niya. “Vaiana,” mahinahon nitong sambit, “iba-iba ang hinahangad ng bawat tao. What you hope for is not necessarily what I hope for. Alam mo ba kung ano ang pinakamalaki kong expectation? I hope you are happy.”

Ngayon pa lang ay natatakot na ako sa kung ano man ang puwedeng mangyari. I want to think as positively as I can, but I can't just ignore the possibilities. Sana nga lang ay maging maayos nga ang takbo ng plano. I hope it goes well so that justice can finally be served at para tumahimik na rin ang buhay naming lahat.

You never knew what will happen and sa mga takot magtiwala afraid of getting hurt, always hope for the best and you will received love at the right time with the right person. Thanks for reading!!! Sana nagustuhan niyo at may natutunan po kayo. Love, Yishen

mayabang niyang sabi sabay untog ng noo ko sa braso niya. "Ouch," maarte kong reklamo. "Kawawa naman. Tara, ice cream?" "Bet." Ganito lang kami palagi. Hindi natatapos ang araw na hindi kami nag-aasaran, nagbibiruan, kumakain o nagkukulitan. Walang patay na oras kapag kami ang magkasama. Bawat segundo, may pinag-uusapan kaming dalawa. The best way to live your life is making the best of every moment. We will never know the value of a thing until it became a memory.

A lopsided grin formed on my lips as I didn't give a damn about the weakness and strength drama of Trace. The only thing I know and need to follow is my favorite word. Focus. Yeah... Focus is the game. That is the only thing I believe in aside from... hope. Yeah. Hope, for my dear Hope again.

Nang maalala ang huling pag-uusap nila ng maayos ng binata ay muling kumirot ang kaniyang puso. "Huwag pagiging selfish and childish ang pairaling mo riyan sa iyong isipan. Marami pa akong pangarap sa buhay at nais abutin sa pamamagitan ng sariling sikap. Nakabubuti na maghiwalay tayo ng landas at kailangan mo ring ayusin ang buhay mo. Hindi ka na bata, be responsible sa lahat ng gagawin mo. Isipin mo kung may maapiktohan bang inosinting tao sa gagawin mo bago magpasya at kumilos."

Walang alinlangan. Just hope.

“Kasi sa gitna ng lahat ng gulo… siya lang ang hindi ko kailanman inasahan pero dumating para bigyan ako ng pag-asa.” “Hope,” ulit ni Edward, tila sinasaulo ang bawat letra. “Napakagandang pangalan. Para sa isang napakatapang na batang babae.” Tahimik nilang pinanood si Hope, ang bawat paghinga nito ay parang musika sa kanilang mga pusong basag ngunit unti-unting naghihilom. At sa mga mata ni Hannah, may bahid ng pangamba, ngunit mas nangingibabaw ang tapang—dahil sa wakas, hindi na siya nag-iisa. May kasama na siya, may anak na siyang ipaglalaban, at may dahilan na siya para magpatuloy.

Sigurado akong bukas ay pag-uusapan na ako ng mga kapitbahay namin. "Ano nga palang pangalan mo?" tanong niya. "Hope," maikli kong tugon. Inisip ko pang baguhin ang pangalan ko pero sinabi ko na ang totoo malalaman niya rin naman kaya't ang second name ko ang ibinigay ko sa kanya. "Ang ganda mo! Ang ganda rin ng pangalan mo," "May boyfriend ako," inis kong sabi at matalim na tumingin sa kanya. Hindi ako makapaniwala kung gaano kalakas ang kanyang loob na sabihin sa akin ang mga iniisip niya.