Hope For The Best นิยาย & เรื่องราว

And if ever you find them tonight, I wish you nothing but happiness. ***

Na dapat ay kahit si Tristan, hindi pag dududahan ang mismong kaibigan. Does it mean something? Kusang nahulog ang hawak na cellphone sa kanyang kamay. It slip like a bottle of wine, ang pagkaiba lang—ang puso nya ang nabasag ngayon. Tumingin sya sa cake na dala. Mapait syang napa ngiti, "Sana mali lang ang iniisip ko. I wish—". Natigil sya dahil mag kaiba ang wish sa hope, "I hope I'm just being delusional... kathang isip, na praning lang ako at pinag iisipan kita ng masama..."

Okay? Dream high, strive hard for better future! Stay safe and be healthy!!!

"I’m just waiting for her to wake up." Tumango siya, may pag-unawa sa kanyang mga mata. "I understand. Sometimes, hope is the strongest medicine." Binigyan niya ako ng ilang sandali ng pagninilay bago umalis, na parang nag-iwan ng pag-asa sa hangin.

Inabot niya ang baso ng gatas at marahang hinaplos ang ulo ng apo. "Our Hope is naturally smart. You will definitely do great things in the future." Namana ni Hope ang pinaghalong talino at galing nina Kaiden at Gaile. Maging ang ganda at gwapo nito ay namaa niya. Sa murang edad, kayan-kaya niya na magsalita ng fluent sa English at Spanish. Kaya niya na rin mag-calligraphy.

Hindi nawala ang sakit bagkos ay lalo pang tumitindi. Kahit ilang beses niya pang paniwalain ang sariling kailangan niyang manatili para sa anak nila ay hindi niya pa rin maitatago ang katotohanan. She was still hoping. She is hoping that Clinton's promises will come back to life. She is hoping that her love for him is so strong that it can reverse his decision and feelings towards her. She hoped, but all she got was disappointment.

Napaka tindi ng kabang nararamdaman ko nang mga oras na iyon. Pero ayos lang, naranasan kong mag alaga at mag asikaso.. Kung sakali mang magkaroon ako ng pamilya sa future handa na ako. Hindi na ako mangangapa. "Hayaan mo siyang matulog. Para mabilis lumaki. Gabi na, Hope." paalala ko. Kinarga niya naman si Luhan at hinele. Pinanood ko siyang gawin iyon. Kahit bagong panganak, maganda pa rin si Hope at halos walang nag bago sa kanya.

Siguro itininadhana talagang umalis ako kahit pa man nandoon siya para subukan akong hindi paalisin. I'm quite optimistic sa mga mangyayari and I hoped maging mabuti ang lahat sa akin, sa amin ng mga Kuys ko. Sana nga lang sa pag-alis kong ito ay mahanap ko ang katahimikan ng isip na hinihingi ko.

Natatakot siya sa nararamdaman niyang iyon dahil alam niya sa sarili na posible siyang makagawa ng masama dahil doon. Napatingin si Hope sa nakabukas na malaking bintana nang umihip ang malakas na hangin. Pagkatapos ng ilang sandali ay mariin siyang napapikit at marahas na pinahid ang kaniyang luha sa pisngi. "I don't want to turn evil... So, please... don't save me." *****

“Hope dahil hindi ako kailanman nawalan ng pag-asa na malalampasan din natin ang lahat ng mga pagsubok na pinagdaanan natin. Hope dahil palagi ako'ng umaasa na magiging maganda rin ang buhay natin pagkatapos ng lahat ng unos at bagyong sinuong natin. Hope because I believe this is the start of our happiness. And Hope because I am hoping to be a good husband to my wife and a good father to my daughter.” Natawa ako ng makita kong naluluha silang lahat bagaman ay nakangiting nakatingin sa aming tatlo. “I love you, Hon. Alam ko na magiging mabuti kang ama kay Hope and don’t worry, okay? Dahil para sa akin ay mabuti at mapagmahal kang asawa. At wala na ako'ng ibang hihilingin pa sa buhay na ito.