Hopelessly Romantic Novels & Stories

CHAPTER TWENTY: HER GUILT AND HER TEARS Karmine’s Point of View Hay, Robert. Ano ba ang ginawa mo para matuto ako’ng magustuhan ka? Para magawa kitang mahalin? Wala ako’ng naaalala na may ginawa ka para mahulog ako sa'yo ng ganito kalalim. Hindi ko minsang inakala na magiging isa ako sa mga hopeless romantic. Sana lang talaga ay hindi ako kumuha ng batong ipupukpok ko lang rin naman sa ulo ko sa kalaunan.

Nakatingin lang ako kay Nick habang masaya itong lumalangoy sa may malalim na parte ng dagat. “Hai! Kakainis naman si Nick oh, nagsolo sa paglalangoy. “ pinili ko nalang umahon at umupo sa may buhangin habang hinihintay si Nick. Dahan dahan na ring dumidilim ang paligid. The place is so romantic ngunit wala man lang akong maramdamang romance sa katawan ni Nick. Hai!

Poster iyon ni Denisses, ang isang sikat na artista sa panahon ngayon at hindi ko maipagkakailang iniidolo ko siya. “Hello Denisses, A-alam mo ang pogi-pogi mo, pero totoo bang magpapakasal ka na? Bakit hindi mo naman ako hinintay? Masyado na ba akong panget sa paningin mo?” naririnig ko ang aking sariling tinig at halatang ako’y lasing na lasing na. Siguro kung may makakakita sa akin nang mga panahong iyon ay aakalain na baliw ako.

I knew I loved you then But you never know Cause I played it cool When I was scared of letting go I know I needed you But I never showed But I wanna stay with you Until we're grey and old Just say you won't let go Just say you won't let go She could feel her heart beating very fast at the moment and she couldn't explain why? Feels like she was dumbfounded or maybe enchanted? Is it because of the song and how Alec sings it amazingly? Dahil ba hopeless romantic siya at gustung-gusto niya ang kanta dahil naglalarawan ito ng damdamin ng isang lalaki para sa babaeng kanyang minamahal at humihiling na magkasama sila ng matagal at panghabangbuhay? Tama, iyon lamang ang dahilan kung bakit niya nara

Kaming dalawa ni Neo ay halos maghapon kababasa niyon. Hindi kalaunan ay nahinto ako nang mabaling ang tingin ko sa isang shelf kung saan doon nakalagay ang lahat ng romance genre. Maya-maya ay lihim akong natawa nang mabasa ko ang title ng isa roon. 'Held Captive by My Boss' Sa puntong iyon ay agad kong kinuha iyon sa kinalalagyan nitong shelf at binasa ang blurb niyon sa likod. There's nothing much to read for a blurb knowing that it's a comic book.

I opened my eyes and saw her in tears. It is her birthday. What am I doing, making her cry? I grabbed her left hand and intertwined with mine. “Kahapon…” I kissed her wedding ring. “Ngayon…” I kissed her gently on her forehead. “Bukas…” Umiiyak na siya. Ramdam ko sa bawat hikbi niya ang sakit at takot. She’s overthinking again. Alam ko na iniisip niya, kapag ganito ako sa kanya ay may mangyayaring masama. I want to rewrite it. I want her to feel safe and loved whenever I tried to be romantic, hindi iyong binabalot siya ng takot at pangamba.

Iiling-iling kong hinaplos ang guwapo niyang mukha. "Hanggang ngayon hindi pa din ako makapaniwala. Napapatanong ako kung bakit ako? Sa dinami-dami ng babae sa mundo, bakit ako?" "Kasi naniniwala ako na nakatadhana talaga tayo sa isa't isa. Kaya hindi ako tumigil na mahalin ka kahit sa mga panahon na parang malabo na. Dahil ba may gusto ka, may mahal ka at may asawa ka na titigil na ang puso ko na mahalin ka? Hindi kita ginulo pero patuloy akong nagmamahal sa'yo kahit sa malayo. Kahit madaming babae na umaaligid, I only have eyes for you."

Tinignan niya ako at tumawa sa aking sinabi. "Siyempre oo! Pero alam kong hanggang imagination lang 'yon dahil hindi kami bagay sa isa't isa. Isa siyang prinsipe habang ako naman ay isang dukha." "Hindi naman masamang mangarap, saka huwag mong ibaba ang tingin mo sa iyong sarili. Mayaman man o mahirap iisa parin tayong lahat." "Hahahahaha oo na, pero ikaw ba na iimagine mo si Sir. Cax bilang boyfriend mo?"

Humarap ito sa akin ‘tsaka ngumiti. “I like you for a long time already, Damara. At first, I’m so in denial, I tried kissing other girls to confirm and tried to forget my feelings for you because I’m afraid that I might hurt you… but, after thinking of you all day long for years now, I know for sure now, Damara…” hinaplos nito ang aking pisngi, “I like you, and before confessing, I promised myself that if I did it, I won’t hurt you, just please… let me be with you, Damara. Let me like you–no… let me love you,” aniya ‘tsaka ito ngumiti dahilan upang ako’y mapangiti rin.

Isang gabi ng pagkakamali ang sisira sa limang taon, at sa relasyong nakatakdang maging isa. Ang bigat-bigat sa dibdib. Ang hirap. Ang sakit. Paano ko maaatim maikasal sa lalaking pinapangarap ko kung sa kabilang banda ay may magdurusa? Paano ko matatanggap na maikasal sa taong nangako ng kasal sa iba? Ang masakit, sa taong totoo niyang mahal. I ruined everything, I ruined their happily ever after.