Hopping In Tagalog Novels & Stories

McBride? Tumango. “Speaking ho.” [Ipahahakot ko na ang mga gamit ko ngayong hapon, miss McBride. Pwede mo nang lipatan ang bahay mamayang gabi o hapon.] Napangiti ako. Muling bumalik sa akin ang excitement nang matamaan ng paningin ko ang maleta ko. “Sige ho, Mrs. Reyes. Lilipat ho ako ngayong hapon. Salamat ho.”

Lumitaw sila sa kanilang harapan na parang mga multo. “Hating-gabi na. Sino kayong mga taong nangangahas na sumubok na pasukin ang Higurashi Shrine?” Ito ay nasa wikang Hapones, at ito ay sinasalita nang mabilis. Buweno, hindi ito maintindihan ni Alex.

“Come here, Secretary Dem. I have something to show you.” “Yes, Sir.” Madaling sumunod ang sekretaryo. Subalit anong kunot ng noo nito nang makita ang tinitigan ng amo sa laptop. “Do you see that, Secretary Dem?” “Iyan ay isang grasshopper, Sir, na sa Tagalog ay tipaklong. Sila ay karaniwang makikita sa mga damuhan, halamanan, at iba't ibang uri ng vegetasyon. Karaniwang naririnig ang kanilang mga tunog sa mga bukid, parke, at iba pang lugar na may mga halamang paligid,” bagaman nagtataka ay seryoso at may pa-trivia na sagot ng sekretaryo.

Hyacinth A/N: Bicol Language used, Tagalog translation provided Argus and I took a chopper ride para makauwi sa kanilang probinsiya sa Albay. Fiesta daw doon sa Legazpi City at ang tawag daw doon ay ang Magayon Festival.

Ang galing mong magtagalog hindi halatang sa ibang bansa ka isinilang. "Because mom and dad always teach us Filipino dialect and even bisaya we also learn it. Like, gahi man kag ulo!(Matigas ang ulo mo), dili man ka kasabot( Hindi ka nakakaintindi). Asa man Ka padulong?(Saan ka pupunta?). And as her expression mom said "Ambot sa langaw pilay edad sa lamok" instead 'of I don't know.'

Sinusubukang tumakas. Babarilin dapat ng isa sa mga tauhan ko ang tumatakas na lalaki, pero mabilis ko itong pinigilan, "I got this one, ako na ang bahala." "Markley, sige kaya mo 'yan," I cheered my victim up and sang the song, " Hop a little, jump a little, one, two, three," sinabayan ko pa siya sa pagtalon at kita ko sa mga galaw niya na hirap na hirap siyang tumakas, "Run a little, skip a little."

Hindi pa maka move on dahil kumakapit pa rin ako sa kanya. Move on or hold on. Move on at uusad. 'Wag babalik sa nakaraan kundi magpatuloy sa paglalakbay sa hinaharap o kaya hold on kahit masakit. Hold on pa rin dahil ang hirap niyang kalimutan. Hold on kahit wasak na ang puso at durog na durog. Hold on kahit walang kasiguradohang... Maibabalik pa ba ang dating pinagsamahan.

Pero anong meron sa likod ng nagtataasang halaman na to? “Ito ang tinatawag na Maze Garden, maraming daang pasikot sikot. Ang sabi nila kapag sinubukan niyo raw ng partner mo ang hanapin ang isa’t isa at nagkatagpo kayo ibig sabihin kayo raw talaga para sa isa’t isa. Sa pintuan na yan kayo maghihiwalay.” Paliwanag niya naman sakin. “Naisipan mo rin bang gawin yun?”

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

"Tigilan niyo nako parang awa niyo na please! pabayaan niyo nakong makatakas!! Sigaw ko "Oh bakit huminto ka sa pag takbo, napagod kaba o sadyang kunting hakbang mulang makikita muna ang langit? sige na maglakad kana para walang bahid na dugo sa mga kamay namen dahil ikaw din ang gumawa ng dahilan para mamatay ka!!! kaya ano pang hinihintay mo gawin mona!!! Pagtatawa nila "Pinahirapan mo pakami kakahabol sayo, hihinto karin pala, tapos ngayon takot ka ang bagal monaman talon na" hirit pa nung isa medyo matanda na