Horror Ghost Novels & Stories

Loriana Nakatayo kaming lahat sa tapat ng isang higanteng metal door na may greek character markings sa gitnang bahagi, at mula sa labas ay hindi ko nadidinig ang ingay na nagmumula sa loob kung hindi pa sabay na tinulak ni Jiro at Newt ang pinto. The moment the rust-colored giant door opened, my lips went in awe as my eyes wandered at the stuff inside the room. Ang ingay ng mga makina sa loob maging ang iba pang ingay na nililikha ng iba't-ibang kakatwang bagay na naroon ang pumuno sa aking tainga, habang ang halimuyak ng nasusunog na bakal ay naglaro sa aking ilong.

Dahil sa alikabok at lawa ng mga gagamba ay nagmistula itong horror house. That thought made me stop. Napalunok ako at unti-unting bumaling sa kanya. "What? Don't tell me that you're afraid of ghosts?" masungit niya akong pinagtaasan ng kilay at sinulyapan ang bahay nito na kung saan ako papatuluyin. "Pwede ba na... sa kalapit lang na kwarto mo ako manuluyan?" napakagat ako ng ibabang labi. With the age that I have now, I'm really afraid of those creatures.

Hindi siya lumalapit, pero nakatitig lang. Isang tingin lang, alam niyang hindi iyon ordinaryong tao. “Who are you?” tanong niya, bahagyang nanginginig ang boses. Walang sagot. Tumingin lang ito sa kanya, bago tumalikod at naglakad palayo, nakalubog sa anino ng gabi. Nang bumalik siya sa loob, pinagtawanan siya ni Veronica. “See? Even ghosts can’t stand you.”

Ito na mismo ang lumalapit sa sariling bangin. Hanggang sa bigla siyang nakaramdam ng panlalamig. Hindi dahil sa nalalapit niyang pagharap sa pusher kundi sa isiping baka may multo ang lugar. She’s not really afraid of ghost but it’s all because of the general! Ikinuwento nito sa kanya na may nagpapakita raw na lalaking may pugot na ulo sa lugar na ito.

Pero halos mapatalon naman ako sa kinauupuan ko ng makita ko ang isang bagay na takot akong makita na lumitaw mula sa kadiliman. It was cloaked at halatang hindi ito tao! Nakalutang ito sa ere at parang may usok pa ito na itim na nakapalibot sa katawan nito. It's hand is boney and shit! This is a ghost! May mga pula itong mata na kumikinang sa kadiliman at hindi lang ito isa, kundi marami at binabanga nila ang parang barrier na nakapalibot sa amin na ngayon lang din namin napansin.

Tsk, pare-pareho lang naman silang lahat walang pinagkaiba, sinungaling talaga kahit anong sabihin nya hindi ako maniniwala! "Oyy mga bro tingnan nyo kung sino ang nandito si ghosty girl," Napatingin naman ako kong sino yong nag salita. Tsk, bakit nandito ang asawa ni Fiona na si Shrek!? (Gilbert Aguilar) Ghosty girl talaga ang tawag nila sakin kasi nga nakakakita ako ng multo pero hindi naman sila naniniwala duon, ang bobo lang diba? Nasa paa talaga utak nila.

Hindi ako mapakali sa higaan at kahit pa ipilit ko ang sarili na kalimutan siya ngunit nahihirapan talaga ako pero hindi kalaunan ay nawala naman kaagad sa isipan ko ang tungkol sa kaniya dahil na rin siguro sa pagod at dahil nakatulog na rin ako. Nang magising ako ay gabi na pala at laking gulat ko na lang na sa pagbukas ng mga mata ay ang nakatayong si Mr. Hemsworth ang nakita ko. Pumikit-pikit pa ako para malaman na hindi ako namamalik-mata pero hindi nga talaga. “I am not a ghost, Amora, and you have so many things to explain to me.” Naupo ako nang maayos sa kama at tinitigan ito. Hindi ako makapaniwala na nakatayo sa harapan ko ngayon si Mr. Hemsworth.

Biglang nabalot ng takot ang kanyang sistema. “Did I just see a ghost? O lasing lang ako?” He couldn’t define if this was just a hallucination or something he can’t explain. Sa sobrang curious nya, sinundan nya ang bata kung saan ito patungo. Nakita nya itong pumasok sa isang kwarto malayo sa mga tao. “Bakit hindi ko alam na may ganito sa bar ni Bradly, is he hiding something? Baka naman may naanakan sya at dito itinatago, loko ‘yun ah,” he whispered to himself.

I want them to be with me whenever there are events held at school and not Yaya. In the middle of watching, I was suddenly startled when a girl came out under the table..Her messy hair was covering her face, she was even wearing a white dress with a red stain on it.. blood! A ghost! I would have hit her with a pillow but suddenly "Ah, ang init naman" SHe stood up and fixed herself.She removed the hair that covered her face.And suddenly my mouth fell open when I saw her face completely..She's cute, very far from the ghost i was imagined

Samantalang ang iba naman ay pawang mga maskara para sa halloween ang suot. “Who are you?” tanong ng dalaga. The man laughed at her inquiry. His laughter gave her an eerie feeling she has never felt before. This one’s not a joke. She might die if she mess with him. “I’m just a nobody, Ms. Herrera.” The man answered with his super low and cold voice. He speak and acts like a ghost. But Andrea can fill his blood lust. “A-ano ang kailangan ninyo sa akin?” “Not you in particular. This is just a job. No hard feelings little missy.”