Horror Ghost Novels & Stories

I freaking don't understand now what is happening. "I don't understand why you are telling me this. I am confused why you are saying goodbye to me love. But if you are dumping this way, do you expect me I will let you go? I am contemplating myself why are telling me all of this. You sounded like I am dead while I am alive and impatiently waiting for you for a week and I have to endure not seeing you because I know you are grieving. I already snapped and lost my patience waiting for you love. But hearing you saying goodbye to me is bot making me happy at all. But if you think you can get away with me, think again. I will never...ever let you go, until my last breath. You'll be with me wether

Pilit tumayo ni Darlene gamit ang tungkod niya, may ngiti na puno ng kasamaan sa mukha niya habang tumawa siya. Ngunit sa sandaling yun, itinabi ni Wilbur ang lahat ng kapangyarihan niya habang may makulay na halo na lumabas sa kanya na pinalibutan ang buong katawan niya. Ang malaking ghostly shadow ay tumama sa halo at naglaho ito sa sumunod na sandali ng walang tunog. Walang masabi si Darlene. Hindi siya makapaniwala na ang killing spell na ginamit niya kapalit ng buhay at spirit niya ay nabigo.

Napainom na lang ng tubig si Mama dahil sa sinabi ng bata. Hindi niya magawang pagsalitaan ito pabalik dahil alam niyang bata ito, e. "Seya, that's not true. Ghost can't harm us," paliwanag naman ni Mama. Umiling-iling si Seya. "Some ghost can harm us in different ways. It's either they possess someone's body, they make noises to make us scared or worst... they will throw some things to you."

Kampante ako na patayin ito dahil alam ko naman na hindi sila taga Azaleus mga ligaw na bampira na pumapatay ng tao para sa kanilang pansariling uhaw. Hindi ko namalayan nahubad na pala ang hood ng aking kapa, bumungad sa kanila ang aking itim na itim na mga mata at kulay abo kong mga buhok. Kita ko ang pagka bigla at takot sa kanilang mga mata. Napakunot ang aking noo nang makita ko kung paano sila umatras, pinipigilang umatake.

"l need to see if Leah left my house before I fucking woke up." "Stalker." Ipinaikot ni Hiro ang mga mata, saka mabilis na tumipa ang mga daliri sa keyboard. "How are you, my man?" tanong nito. "Don't talk to me," inis niyang sabi. Tinawanan lang siya ni Hiro. "O, hayan na siya." Matiim siyang tumitig sa monitor. And there she was, his moon cake, leaving his house in haste.

Parang gusto na rin niya pumunta sa langit . Parang naghahalucinations si Helen dahil nakikita niyang nasa harap niya ang Doña at inaabot ang mga palad nito . ''kunin niyo na po ako !'' tumango ang matanda sa kanya at akma ng pupunta sa taas ng tulay si Helen .Isang hakbang nalang mahuhulog na siya sa tubig .Dahil sa pagod at sakit na kanyang nararamdaman ay naghahalucinations na ito .

What the fuck! I couldn't get up from the ground because of the fear I was feeling. I couldn't even move my body because of the tremors in my muscles. I'm also sweating cold, fuck! If this is the end of me, I'll be ugly when I become a ghost too. Haggard, shiiiit! I couldn't do anything but close my eyes, waiting for my complicated end to suddenly- "Swisssh!"

​Ang Sayaw sa Gitna ng Usok ​Si Ghost ay naguguluhan. Ayon sa kaniyang intel, ang target na si Cyrus ay isang mahinang palamunin. Ngunit ang taong kaharap niya ngayon ay gumagalaw na parang isang multo sa dilim. ​"Sino ka?!" bulyaw ni Ghost habang nagpapaputok sa direksyon ng anino ni Cyrus. ​"Ako ang taong hindi mo dapat kinalaban," ang boses ni Cyrus ay nanggagaling sa kaniyang likuran.

“When I thought I was going to be alone tonight, kahit sinubukan kong i-distract ang sarili ko sa panonood ng N*****x, kung anu-ano na ang naiisip ko from serial killer sneaking in somehow in the middle of the night to a ghost haunting whoever rents this house. You don’t know how relieved I am that you’re here.” Nakikinig siya habang fascinated na pinanonood ang expressions na nagdaraan sa maganda nitong mukha. “I know. I guess medyo ninenerbyos pa rin ako. I know I’m babbling.” I could listen to you babbling like this forever. “You don’t seem like babbling, believe me. So… before naging ghost ang serial killer, may I know if he was a man or a woman?” “A man, of course.”

Naghilom ang mga bitak sa balat niya at nawala ang nararamdaman niyang sakit. Sa bandang kanan, mayroong isang pintuan. Naaninag ni Hogan ang nakasisilaw na liwanag mula sa pintuang iyon. Wala siyang inaksayang oras at pumasok siya roon. Nang makapasok, agad na nakapukaw sa kanyang atensyon ang isang babae. Nakasuot ito ng manipis at maiksing kasuotang kulay itim at yari sa satin. Ang tanging natatakpan ay ang dibdib nito at ang pang-ibabang parte ng katawan. Litaw na litaw ang makinis na hita ng babae, pero hindi man lang nagkaroon ng interes si Hogan.