Hotelier Quotes Novels & Stories

"Mukhang hindi na rin makakatiis ang hotel. Ang maliit na bagay na ito ay maaaring makaapekto sa kanilang negosyo. " "Tapos na ang lalaking ito. Hindi mahalaga kung siya ang security guard o kitchen helper na naghuhugas ng pinggan, iginigiit ng Niumhi Grand Hotel na wika nga, “the customers are always right”. Napaka walang modo ng lalakit ito sa mga customer, tama man o mali, tanggal na siya sa trabaho! "

Nang mahinto ang pagtatanghal, umakyat ang general manager sa entablado at nag-anunsyo gamit ng mikropono, "Maupo na ang lahat at maghanda kayong mabigyan ng masasarap na pagkain!" Umakyat din sa entablado ang may-ari ng hotel at malakas na nagsabi, "Kumusta kayong lahat, ako ang may-ari ng hotel na to. Ngayon ang pinakamasaya at pinakadakilang araw ng buhay ko, salamat kina Mr. at Mrs. Woods sa pag-imbita nila sa napakaraming importanteng bisita at inimbitahan rin maski ang kagalang-galang na Nine Great Gods of War!"

"Alam kong aware ka na kami ang nangunguna when it comes to chains of hotel business. This will benefit us two. Equally. Alam mo iyan. Kung kayo ang gagawa ng mga hotels, kayo ang magde-design ng mga iyon, mas tutunog ang pangalan niyo. Sabay tayong aangat. It's not as if I will be the only one who will benefit in this marriage." "The only difference is that you need me and I don't," he coldly answered. "I'm sorry but I do not need anyone to lift my fvcking business up because I can do it myself. You get that?" Sarkastiko akong ngumisi at nilaro ang dila sa loob ng bibig ko para pakalmahin ang sarili. Napaatras ako mula sa kinatatayuan. I can't do it now. "Just think about it, then," sabi ko

Nakakatuwa lang din na sa dinami-rami ng hotel sa mundo, napili nyang mag stay sa hotel ko. "It is such a great honor to stay at your hotel.. My day gets better because of the beautiful smiles of your employees.." nakangiting sabi ni Mr. Perez sabay higop sa kape nya. "Thank you.." cold na sagot ko. Bakit kasi nag set up pa sya ng meeting kung magpapasalamat lang naman sya? "Every hour is precious to an entrepreneur. If you don't mind, what is this meeting for?" Seryosong tanong ko sa kanya.

“Hindi ako sigurado. Sobrang lakas ng lalaking iyan. Isang suntok lang, bagsak agad ang mga guard.” “Ang astig niya!” “Napakalalaki ng dating!” Sigaw nang sigaw sa excitement ang mga tao sa paligid habang nanonood ng eksena. “Mga ginoo at ginang, ako ang general manager ng Queenstar Hotel. Simula ngayon, kapag gusto ninyong kumain, pumunta lang kayo sa hotel namin. Garantisado ang mahusay na serbisyo at walang mawawala kahit isang hibla ng buhok ninyo!”

At kung saan man naroroon ang ama nito, masaya ito at pumapalakpak sa mas malayo pang narating ng anak. “Can you give us some word, Mr. Enriquez,” hiling ng tagapagsalita dito ng tanggapin nito ang plaque. Malugod namang pinaunlakan ito ng binata. “Thank you… Thank you everyone,” nakangiting panimula nito, then looked at the audience. “Good evening ladies and gentlemen… It was a great honor to represent this huge success of my late father and shared it with you. I know many of us struggled with many things after entering in this industry, and it requires a lot of patience to be able to reach the top. It was quite hard because we need to give a hundred and one percent of what we have to satis

malumanay na pagkakasabi nito sa kanya. Bumuntong-hininga muna siya bago sumagot. "Guest is always right? Kadalasan pa nga sila ang may ginawang mali. Ginawa naman po namin ang lahat para maging komportable silang tumuloy sa aming hotel. Ang ayaw ko kasi ay sinayang lang ang oras ko, at pati ang mga staff namin ay inaagrabyado. Hindi na po iyan tama. Nakakaasar!" nakasimangot niyang sabi at tumayo na para lumabas ng silid.

Umayos ako ng upo, tiningnan silang lahat, sabay ngiting mayabang. “Okay,” sabi ko, malakas para tumahimik yung kwarto. “You all want the truth? Here’s the truth. Hotels aren’t saints. Guests aren’t angels. And reporters—well, you’re definitely not gods. Pero kung gusto niyo ng circus, congrats, kasi andito na kayo sa main act. Ako yung ringmaster, and you’re all just buying tickets.” Boom. Chaos. Flash. Questions. Ingay.

Hindi siya nagsasalita nang sobra, hindi ako pinapahiya, ngunit sa bawat gesture niya, nakikita ko ang dedikasyon niya—para sa hotel at sa akin. Bawat maliit na aksyon niya ay parang proteksyon. Kapag may supplier na tila naghahanap ng kahinaan ko, may subtle na email reply mula sa kanya, walang confrontation, ngunit malinaw na ako’y pinapangalagaan. The Past Meets Present

sigaw nang mga loyal employees sa Forrester Hotel. "You know that I can't do it on my own. Founding this hotel is not easy and it is really hard for me, but with your cooperation, extra efforts, hardwork and help, the impossible makes it possible, so that Forrester hotel is your success too. And more success to come with us." wika ko sabay taas nang wine glass at sabay sigaw nang cheers! The crowd says; cheers! cheers! cheers. "To, everyone! Please enjoy the party." huling sambit ko. At ibinalik ang microphone sa host.