How To Make Excuse Letter For Being Absent 소설 & 이야기

Malakas nitong buwelta sa mga nagbubulongang empleyado. Maagap naman akong sumunod dito. "Miss. Banaag, where is your excuse letter? Walang pakundangan kang umabsent tapos babalik ka na parang walang nangyare?" Panimula nito saakin pagpasok ko palang sa loob ng kaniyang opisina. "Ah, pasensya na po kayo ma'am, kailangan po talaga ng magbabantay kay Itay sa Ospital, saka alam naman po ni Calix ang tungkol dito." Sabi ko sa mababang boses.

Dahil ayaw kong makita or marinig man lang na umiyak siya ay umalis na ako. When I signed some paperworks, I saw Addison's leave of absence. There's no specific details kung bakit siya aabsent but I still signed it anyway dahil mukhang importante naman ang gagawin niya. After my hectic schedule, just signed a bunch of papers to be approved by me. Napagpasyahan ko umalis na muna at magpasyal pansamantala. But, I didn't expect that I will see Addison sitting inside the fast-food chain.

Kilala na siya nito at tiyak na nagtatanim siya ng sama ng loob sa kanya, kung maiiwasan niya ang kumpanyang ito at kung saan nagkukumpulan ang mga tao, maiiwasan niya ito, tama? Lumapit siya sa desk niya at nagsimulang ayusin ang mga gamit niya sa loob ng maliit niyang handbag, umupo siya at mabilis na nagsulat ng resignation letter at pumunta kaagad sa opisina ni Abe para isumite ito. "Hindi na ako makakapagtrabaho dito, sorry," sabi niya matapos tanggapin ni Abe ang resignation letter niya.

Hindi ko na napigilan ang sarili ko at nag salita na ako. " ahmm.. Sir david.. Bakit niyo po ako gustong maka usap? Tungkol po ba ito sa pag absent ko? Naku sir legal po ang pag absent ko ha, dahil nag file ako ng absent form bago ako umabsent, may pirma pa nga po iyon ni ms. Divine.. Kung gusto niyo po ipapa kita ko po sa inyo yung naka file ko na form.. " sinabi ko iyon ng mahinahon habang naka titig sa mukha niya.

"But make sure that except for family reason, wala ka ng ibang dahilan kapag a-absent ka, okay?" Napatango ito ng mabilis at saka ngumiti ng matamis sa akin."Thank you Sir. Huwag po kayong mag-alala at pagbubutihin ko pa ang trabaho ko para naman makabawi po ako sa favor na binibigay nyo sa akin."

"Ahm. Pwede ko ba mahiram ang laptop mo? Gagawa lang sana ako ng excuse letter para sa pagliban ko— pinutol ko na ang iba pa niyang sasabihin. "Ginawa ko na. Pagkagising ko nagpadala na ako ng email kay Sir Lereño, kaya wala ka ng dapat alalahanin pa. Pasensya ka na, dahil sa nangyari, kailangan mo tuloy lumiban sa trabaho." ani ko. Naguguilty ako. Oo, masaya ako dahil kasama ko siya ngayon pero alam ko kung gaano kaimportante sa kaniya ang trabaho.

"Excuse me, are you saying—" "May I excuse myself now. I will send my assistant to address your any complaint aside from our services. I still have an important meeting to attend. Lastly, Ma'am and Sir. I hope you could accept your fault too. And on behalf of my staff member, I'm so sorry if you felt insulted." seryoso kong sinab kahit na alam kong hindi na angkop ang mga binitawang salita. Marice breathed out as she glanced back at me. "Fine."

Walang kwenta, kahit kailan. Dumating ang kinabukasan, at nauna akong magising sa kaniya. Naghanda ako ng pagkain para sa 'min dalawa ngunit bago pa siya magising, bumalik kaagad ako ng kwarto at doon kumain. I sent an email to Larry, the senior editor for an excuse letter. I have a project to finish, again, and I think I can handle it naman if I work on it here lang.

Magpapasa lang naman ako ng resignation letter. I just made an avocado toast for breakfast before I took a bath. Sinulit ko ang pagligo kaya inabot ako ng isang oras. Halos dalawang oras akong nag-ayos ng sarili bago ako magpasyang umalis na. I brought my resignation letter with me and I'm serious about this. I'll quit this job kasi wala naman ng dahilan para manatili na ako. It's unprofessional but I don't care. I need to resign. I want to resign.

dagdag kong pag-aatubili. “Rule number 2, no excuses and absences.” “Pa'no kung may kailangan akong puntahang importante?” pag-iiba niya ng ekspresyon. Bumaha ng gulat sa mukha niya. “I said no! No exuses! You're so slow and witless. You don't even comprehend the rules here, right? Ms. Ricafrente, you're so auspicious, really. Imagine, all of my employees here are professionals, except you!”