Sample Letter To A Friend Novels & Stories

Para tapusin ang pakikipagtalo ko sa sarili ko ay tinaype ko na lang ang mensahe ko kay Skyler. Samsara Sakura: Good day. You may not know me but I'm sure your wife, Lemery, does. I am her friend from the province. Gusto ko lang sana maitanong kung kumusta na siya. At kung ayos lang, gusto ko sana na makuha ang personal account niya. Salamat, sir Skyler. Nung pinindot ko na ang send ay tsaka na ako nakaramdam ng hiya. At nung nakita ko itong nag delivered, parang mas gusto ko na lang na magpakain sa lupa.

"Good morning Aricella, kilala mo pa ba ako?" "This is Jefferson, your high school friend. I got your contact from your sister, Jennica. Kumusta ka na?" "If you are free can we meet?" "Hey! You're reading it, how are you?" "You're not replying, I'm sorry. I will just wait for your reply. Have a nice day! Please contact me."

Slaine Amaris Aranza, I should have said this to you personally yet I didn't have a guts to do so. So I'm writing this letter for you which I could say everything I wanna say. You... caught my attention ever since we're in first year up until now. I rarely appreciate girls since I'm busy with studies and basketball. I didn't admire you just because you're very beautiful. I admired you because of your personality as a person, and how you can easily get along with people. Through the years, I have seen you grew and it made me like you more. I knew you already like someone else and I respect that. I won't hope for you to reciprocate the feelings I feel for you... but I like you so much. One thi

Nagkunwari na akong busy sa sarili kong paperworks. 'Sorry, no calling for a friend today, my friend.'

Nakita ako ang mga kaibigan kong kumakaway sa akin habang malaki ang ngisi sa kanilang labi. "Tinatawag ka na nila," napalingon ako kay Sammuel, binalik niya sa bulsa niya ang kanyang cellphone at tinignan ako. "Basta gawin mo 'yong sinabi ko ah? Accept mo 'yong friend request ko." Tinanguan lang niya ako. Lumaki ang ngisi ko. Kinawayan ko na siya at mabilis na tumakbo papunta sa mga kaibigan ko.

Usap tayo, kahit saglit lang. Napasinghap agad ako sa mensahe niya. Sinulyapan ko ang kaibigan kong busy sa pag-aaral at wala yatang pakialam kung pangiti-ngiti ako rito sa tabi niya. Nagtipa agad ako ng reply kay Caleb. Sinabi ko sa kanya ang address ng school ko pati na rin kung anong oras ang dismissal ko ngayon.

“Alam ko siguro nagtataka ka kung bakit wala kang natanggap na email tulad ng iba.” Sa totoo lang, alam ko na kung bakit. Pero hindi ko ibibigay sa kanya ang satisfaction na aminin iyon. “Ah,” iyon lang ang nasabi ko. “Iniisip ko kasi,” patuloy niya, “dahil kayo ni Neo ay… very close friends,” sabi niya habang binigyang-diin ang salitang friends na parang hindi siya naniniwala dito, “baka puwede rin tayong maging friends.”

"Hi there, kung gusto mo ng kaibigan, accept mo friend request ko. Usap tayo." Ganoon lang kasimple ang iniwan kong message. Naniniwala kasi ako na kung interesado ang tao kokontakin at kokontakin ka pero kung hindi interesado kahit pa gumawa ka ng isang libro o kaya ay uulanin mo siya ng lahat ng contacts mo, hinding-hindi ka papansinin. Bago ako mag log out para matulog na nang biglang may pumasok na message sa inbox ko. Binuksan ko muna bago matulog.

saad ko naman. Habang abala naman ako sa computer ko, hindi ko napansin nasa harapan ko na pala si Rhenz. "Seems you like my friend," aniya na titig ito sa akin. Binaba ko naman ng konti ang aking salamin. "So?" mataray na sagot ko naman. Nakangisi naman ito. "Huwag mo ako subukan, Samuelle Luna." Ngali-ngaling batuhin ng ballpen ang mayabang na ito.