Hubo Sa Dilim Mga Nobela at Kwento

At ang mas nakakatakot—hanggang ngayon, hindi niya alam kung sino ang taong ‘yon. Parang nasa isang madilim na labyrinth siya. At sa anumang oras, maaaring may lumitaw na kamay mula sa dilim na handa siyang sakalin hanggang sa mamatay.

Hindi pa tapos ang gabi. Nagpapahinga lang ang dilim. Samantala sa Lusffer Empire:

Ang dilim sa loob ng kuta ay hindi na nakakatakot. Para sa akin, ang dilim ay naging isang pamilyar na kumot—isang hudyat na darating na siya. Sa bawat paglubog ng araw, ang aking katawan ay nagsisimulang maghanap, humiling, at maghintay sa tanging tao na nagnakaw ng aking hininga sa paraang hindi ko inakalang posible.

sabi niya at mabilis na nag laho sa dilim. Iniayos ko ang aking sarili. Mabilis ang hiningang dinampot ang baril na nasa baba. Isinuksok ko ulit ito sa hita ko habang nakatingin sa lugar kung nasaan kanina ang lalaki.

“Nakikita ko sila. Hindi ko alam kung ano sila, pero… totoo sila.” “Ganyan magsimula ang pagbubukas,” sagot ni Pinunong Harez. “Ngunit hindi lamang dilim ng gabi ang matututuhan mong makita. Sa panahon ng digmaan, makikita mo rin ang dilim sa puso ng isang nilalang, ang pagtataksil, ang kasinungalingan, at ang pagnanasa sa kapangyarihan. Ang tanong… kakayanin mo ba ang katotohanang iyon?”

"Hindi ako lumalaban." "Tumahimik ka!" Tumahimik ako. Sobrang nanginginig ang aking katawan. Madilim, sobrang madilim. Hindi ako natakot sa dilim noon. Ngunit hindi ito ordinaryong dilim. Ito ay ganap na dilim, walang kahit katiting na liwanag. Walang tunog maliban sa aking sariling hininga. "A-Alex... pakiusap... natatakot ako..."