Hubo Sa Dilim Mga Nobela at Kwento

Mukhang may nakakaalam dito ng kanyang paninda! At sa mga salitang iyon, sabik siyang lumabas sa likod na pinto upang kunin ito. Nang siya ay goon, maingat na nagtanong ang goon, "Sir, alam niyo naman po na peke ang bulaklak, di ba? Ibig sabihin—" "Alam ko." Humalakhak si Huub, bagaman hindi nagtagal ay lumitaw ang isang ngiti sa kanyang mga labi.

Ang mga bintana ay nababalutan ng alikabok at ang ilaw sa labas ay kumikislap-kislap. Pagbukas ng pinto, malamig na hangin ang sumalubong sa akin. Bumaba ako mula sa sasakyan. Maingat ang bawat hakbang ko at agad kong nakita ang dalawang lalaki na nakatayo sa dilim. Malalaki ang pangangatawan nila at nakaitim sila mula ulo hanggang paa. “Ma’am,” bati ng isa, bahagyang tumango bilang paggalang. “Nasa loob na po.”

At tama nga ako dahil kung kanina ay nasa gubat kami ngayon ay parang nasa ibang dimensyon na kami. Napatigil ako at pinagmasdan ang malawak na lupain na halos wala man lang puno o bato. I know they're confused. Hell, as I am. Naipikit ko ang mga mata sa lamig ng simoy ng hangin at nang magmulat ako, ang kaninang napakalawak na lupain ay ngayon may kuweba na sa harapin namin. Napasinghap sila at parang hindi makapaniwala sa nakikita. Naramdaman ko na naman ang takot nila. Ibang-iba sa takot na naramdaman ko sa kanila noon. 'That's the entrance to Hell which is the last destination.' Hera informed me.

Pero ganoon pa man, maganda pa rin siya. “Yes, nandito siya sa tabi. Kapag sasapit kasi ang dilim, hindi puwedeng wala na siya sa tabi ko. Delikado, may demonyo kasing nangangain ng mga ligaw na kaluluwa,” sabi ko sa kaniya.

At sa gitna ng dilim, kasabay ng pag-igting ng hininga ko, isang malamig na boses ang umalingawngaw mula sa likuran ng silid. “Well, well. Looks like the great Sebastian Hale finally has a weakness.”

"Lumabas ka rito. Huwag kang duwag!" "Haze, maraming pulis ang nakapasok. Umalis na tayo rito, hindi natin kakayanin ang lahat. Kakaunti na lang tayo dahil ang iba ay napabagsak na nila," sumbong ng isang tauhan ni Haze na hindi ko alam kung saan galing. Dalawa silang magkasama at pare-pareho kaming nagtatago rito sa dilim.

Kontento na siya sa buhay na kong anong meron siya ngayon. *** Sa isang ma dilim na gilid ng kalsada na medyo malayo sa mga kabahayan at hindi gaanong na sisinagan ng ilaw mula sa street light. Pumarada ang isang itim na sasakyan. Nang bumaba ang lulan niyon ay kaagad na lumabas ang isang lalaki na kanina pa nag kukubli mula sa malaking puno. Subrang dilim sa parteng iyon at walang masyadong dumaraang mga tao kaya walang makaka pansin sa kong ano man ang maaaring mangyare roon.

Sobrang dilim sa labas, dilim na parang wala ka nang maaninag, dilim na parang dinoble ang kadiliman ng gabi. Iginala niya ang paningin kahit pa wala siyang maaninag ni ano man. Puro huni ng mga kuliglig na parang nag-uunahan sa pagsagot ang siyang tanging pumupuno sa kanyang pandinig. Aksidenteng dumako ang paningin niya sa pinakahulihang kubo, kung saan naroroon ang mga babaeng dumating kahapon.

They set some deadly traps inside, and if we get caught by those traps, we'll be disqualified from the hunting game. I just rolled my eyes at them because I know how wicked the cabróns are. Hindi na iyon bago sa akin kaya hindi na ako nagulat. Pumito na sila kaya nagsi-takbuhan na kami papasok. Sobrang makahoy sa gubat na 'to, matataas din ang mga puno at halos tunog ng ibon lang ata ang maririnig mo sa loob. Hindi pa man ako nakakalayo ay binalot na ng dilim ang paligid. Para tuloy akong pumasok sa ibang dimensyon.

bulong ko sa dilim. Sinubukan kong itulak pabalik ang lever pero ayaw nitong gumalaw. Nag-panic na ako. Hinarap ko ang pinto para lumabas at humingi ng tulong, pero sa dilim, may nabangga akong matigas na dibdib. Amoy mamahaling tobacco at malinis na tela. May pamilyar na bango rin ng citrus. “In the middle of my speech?” isang baritonong boses ang bumasag sa dilim. Mababa ang tono pero ramdam ang awtoridad.