Hubo Sa Dilim Mga Nobela at Kwento

Pakagat na ang dilim, ito ang tanda na magsisimula na ang labanan sa dalawang pangkat. “Awuuuuu!” hiyawan ng mga lobo. Ang mangyayaring labanan ay magiging bukas para sa lahat ngunit, walang sino man ang maaaring makapunta kung hindi kaming dalawa lang ni Tyzon sa Diyetres, lugar ng kamatayan. Nagsimula na magbigay ng hudyat. Mariing akong pumikit at hinayaang dalhin ng isang ipo-ipo papunta sa kinaroroonan ng Diyetres.

Sobrang takot talaga ako sa dilim dahil wala talaga akong makita o maaninag sa dilim. "Hey! Hey! Hey!" kilala ko ang boses na ‘to. Unti unti kumakalma ang sistema ko pero naiinis ako dahil kahit ang sistema ko ay hindi pa rin sya nakakalimutan. Agad na napaatras ako pero kinakabahan ako. Nasaan na ba ang mga tao at bakit naka patay ang mga ilaw. Wala akong makita na kahit ano. Sobrang dilim dito sa loob. Gusto ko tuloy magsisi na bakit pa ako pumunta rito.

Hanggang sa, isang kwarto na lamang ang aking nabuksan. Upang hindi nila ako mapansin. Agad na akong pumasok sa kwarto. Hindi ko inaasahan na ang dilim nito. Hindi naman ako takot sa dilim. Kaya, nagawa kong lumakad. Upang, hanapin ang switch ng ilaw. Ngunit sa hindi inaasahan. Bigla na lamang akong, natumba sa malambot na kama. "Ano ba 'to? Kama? Ang dilim dilim naman dito," reklamo ko pa. Kinapa-kapa ko ang kina-uupuan ko. Hayts, hindi nga ako nagkakamali kama nga 'to.

At ang dilim ay lumalalim. At sa malayong bahagi ng kalsada, hindi nila alam na may isang itim na SUV ang humahataw paakyat ng bundok at papalapit nang papalapit sa kanila...

Magaling silang magtago sa dilim. Naramdaman niya ang hapdi sa braso. Shit! Natamaan siya. Bago pa siya makaatake, muli itong nawala sa dilim. Hinanap niya sa paligid ang mga kalaban. Magaling na itong magtago sa dilim, magaling pang magtago ng presensya. Nagulat sila ng biglang may pumutok na liwanag sa itaas.

Isang off-road na motor na may dalawang dilaw na headlight na animo’y mata ng mabangis na hayop na hinahanap sila sa dilim. “Sh*t…” bulong ni Jobert sabay lingon. “Nakapasok sila sa tunnel.” Isa pang putok ng makina ang umalingawngaw, may pangalawang motor, papasok din. Ito ang hindi niya sinabi, pero ramdam na ramdam ni Andrea, na hindi pa rito nagtatapos ang habulan.

Dahil wala akong makita kundi dilim lamang,mas pinakinggan ko na lang ng mabuti ang mga nangyayari.sunod-sunod ang kalabog na naririnig ko na parang may kalaban si dimitro sa gitna ng kadiliman ng kwarto.gusto kong bumaba ng kama pero hindi ko magawa,paano ko iyon gagawin kung puro lang dilim ang nakikita ng mga mata ko.

Napakadilim ng hukay at hindi niya malaman kung gaano ito kalalim. Ang lalong ikinabahala ni Darryl kaysa sa kanyang pagbagsak ay ang sobrang dilim ng paligid. Ni hindi niya makita ang kamay niya kahit na iniunat niya ito sa harapan niya. Sa ganoong sitwasyon, hindi man lang niya makita kung nasaan sina Lily, Zhurong, at ang iba pa. "Lily, Brother Zhurong, at Senior Divine Farmer..." Hindi napigilan ni Darryl na sumigaw nang may pag- aalala.

Huminga siya ng malalim at napailing-iling. Pagpatak naman ng dilim, sumabay muna siya sa mga kasamahan na maghapunan. Nakibalita siya sa kung anong nangyari kay Owen. Ang sabi naman ng iba na maayos na raw ang lagay ito, kailangan nga lang nito magpahinga muna sa hospital. Nakahinga siya ng maluwag sa narinig. Oh thank, God.

Again, I smirk as I make an exit out of the bathroom. ~~~ Edcel's Past Noon ay naglalakad kami sa isang di alam na kaparangan ni Eric. Hindi ko alam kung ito na ba ang limbo na sinasabi ng ilan na pansamantalang tahanan ng mga kaluluwang ihinahanda na upang hatulan. O 'di naman kaya'y ang Abyss kung saan nahihimlay ang lahat ng mga kaluluwang namatay sa kalungkutan at naghahanap ng hustisya.