Hugot Para Kay Crush Novels & Stories

Nagtaka naman ako kung anong klaseng tanong 'yon. "Crush? Ano ba 'yon?" inosenteng tanong ko. Nagtinginan silang apat sa akin at nagtawanan. "Seryoso ka, Iris? Hindi mo alam ang crush?" natatawang tanong ni Jolo. "Walang hiya ka. Magha-high school na tayo wala ka pa ring alam sa crush." Dagdag pa ni Jimboy. Ngingisi-ngisi namang humarap sa akin si Rhea. "Alam mo, Iris. Ang crush ay isang paghanga lang 'yan. Kung tinamaan ka talaga. Tatamaan ka talaga." Paliwanag nito sa akin.

"Ano ba! Hindi naman ganyan si Kiara. At saka hindi ka naman madudurog sa isang sulyap lang!" "Hindi mo alam, Kara. Ang mata ng isang babaeng may gusto, parang X-ray! Naaamoy nila kung mahina ang depensa mo!" Napailing si Kara at umiling-iling. "Ikaw talaga, ang dami mong reklamo. Hindi mo pa nga siya sinusundo, nag-iinarte ka na agad." Napabuntong-hininga ako at umayos ng upo. "Fine. Pero paano kung bigla niyang sabihin na crush pa rin niya ako? Paano kung umasa siya?"

Sigaw ng isip niya. Kahit anong mangyari, magiging akin ka! Hindi ako papayag na mapunta ka sa iba. Isang pag asa ang halik na yun. Baka crush mo rin ako. Ang saya ko talaga . Kinisss ako ni crush! kiniss ako ni crush!

kung anu-ano ang sinasabi! "Alam mo ba ang salitang crush at ang kahulugan nito?" Sinamaan ko siya ng tingin. "You don't seem the type to have a crush on someone. At hindi rin ikaw ang tipo na may magkakakras sa'yo." Babatukan ko na talaga 'to. "You're so masungit. Kundi lang kita kaibigan baka isa ka sa mga babaeng binabalewala ko lang diyan."

Stop! Hindi dapat tayo mag-conclude. Let's take it slow. Kailangan nating siguraduhin kong may gusto ba ako sa kanya o wala. I'm still unsure of what this feeling is. Heck! I'm not even sure of the feeling how to like someone! Oo. I once said na crush ko noon si Kento. Pero parang happy crush lang naman 'yun. Just to put excitement in my life.

Kaya even I'm lonely ay hindi ko sinubukang lumapit or makikipag'usap to my classmates. Nang makarating ako sa aming classroom ay agad akong umupo sa chair agad namang umalis ang katabi ko, "tsk, better," bulong ko sa sarili. After my class agad kong hinanap kung nasaan si Adam, yeah Adam Sohn is my crush since high school, and I think it's not only crush I think I love him, kaya I do everything para lang mapansin niya ako. Well even his friends are handsome but I like more Adam the way he walk he say and damn he's so handsome and hot.

Habang pinipisil ko ang kanyang kamay. Hayst ang lambot talaga ng palad nito sarap pang gigilan. "Oo na lang. Kunyari ay hindi ko nakita na tuwang tuwa ka nung sinabi niya na ultimate crush ka niya. Duh" mqldita na sabi pa niya. "Syempre matutuwa ako dahil kahit paano ay may nag kaka crush pala sa akin. Imagine that hindi naman ako public figure at hindi rin naman ako ganun masyado ka ganda no." sagot ko naman sa kanya.

Bumuntong hininga na lang ako dahil hindi yata ako mananalo sakanya. Nagsimula na kaming kumain ng tahimik. Hindi ko maiwasang mapatingin sa kagwapuhan niya habang kumakain. Ang gwapo niya talaga, kaya crush na crush ko siya noon eh. Kinagat ko ang kutsara habang nakatingin sakaniya.

“Crush is just... For just the teenagers. He’s not a teenager.” “He’s an idiot and childish so he can still crush on you. And stop defending him, love. I’m really jealous.” Minsan talaga, dapat iniunti-unti nalang ni God ang pagbalik ng ala-ala niya at mukhang nababaliw na naman siya.

"Ako? Crush?" hindi makapaniwalang tanong ko kay Atacia. "Yes! And that's why I also wanted to thank you. Mabuti na lang at ikaw ang ginawa naming bride dahil aminado naman kaming sobrang ganda mo." Sabagay, it is called a crush because it lacks information. Kapag nakilala nila ako ay katulad ni Ismael, sasakit din ang ulo nila.