Husband Of Lea Salonga Novels & Stories

Well, 'di kp sure, di naman ako chismosa, nawalan na lang kami bigla ng komunikasyon, tapos ngayon biglang nasa harap ko siya na parang isang fashion model na naliligaw sa tapat ng tinataguan ko. "I think ako dapat ang magtatanong sa'yo niyan," taas-kilay niyang sabi habang pumapasok sa loob ng foyer nang hindi man lang nagpapasintabi. Iginala niya ang paningin niya sa sala bago bumalik sa akin. "This Villa is owned by my husband, Leonhardt." Nalaglag ang panga ko. "What? Asawa mo ang may-ari nito?!"

Pagkuha niya sa atensyon ni Leila. Bumaling ito sa puwesto niya na ikinasinghap ng matanda. Nakangusong lumapit ito sa kanya na agad niya hinapit ang bewang. Alam niyang naiinis pa ito sa kanya. "But... she's Lara...?" "She's Leila, Mr. Romulus. My real wife. Baby, this Mr. William Romulus, one the members here." "Nice to meet you, sir. I am Leila, twin sister of Lara." Ilalahad sana ni Leila ang kamay nang maagap niyang kinuha iyon at pinagsalikop ang kanilang kamay.

“Nasa harapan ng pagkain ay nakikipag-talo ka.” “Can you just tell your woman and son not to interfere with me and my wife?” “Miranda is my wife and not just my woman and Donnie is your brother. Kailan mo yan matututunang tanggapin?” “Kapag nabigay mo na sa akin ang mana ko, baka sakali.” Walang galang na sagot ng aking asawa.

Pagpapaliwanag ko naman sa kanya. "And? We're not the only Monteclaro, Ariya. You know that. May iba pa tayong kamag-anak. Yung mga second cousins natin. Also, you can invite the Salem's! I know that they will come. Hindi lang kami ang pamilya mo, Iya." "Ate Leia is right. Tsaka, once in a lifetime lang mangyayari 'to so better celebrate those 18s."

Kinuha ni Leo ang singsing — at inabot ito sa kanila. Isinuot ni Gian ang singsing sa daliri ni Izzette. “I take you, Izzette May Delgado, as my wife — to have and to hold, from this day forward, for better, for worse, for richer, for poorer, in sickness and in health, to love and to cherish, till death do us part.”

Parang sinaksak ang puso ni Bella sa narinig. Mahal na mahal ang asawa? Bahagyang gumiwang ang kanyang katawan kaya dahan-dahan siyang naupo sa sahig at napatulala. Jaxon... siguro na siyang may asawa na ito. Anim na taon na ang lumipas at bente-nuwebe na ang lalaki. Wala na ang batang madilim ang tingin sa mundo. As the heir to Singson Heritage Estates, he wasn't just a businessman—he was basically the king of Legazpi, Albay.

Napailing ako at hinarap na ang kausap. "My parents are Evangeline and Sebastian Alvarez. I don't know if you're familiar with them, but they are also into business," patuloy ko. Wala na akong masabi kung hindi iyon lang, hindi ko naman hilig ang magpakilala sa mga tao. "Yes. I know your parents. I'm Helena. And this is my husband, Manuel Vasquez," aniya at nilingon ang asawa. The man beside him has a familiar feature of Accius.

Tumahimik naman ang mga tao, ibinaling ang tingin sa entablado. “Tonight, we celebrate the love of two very special people. Please welcome our future husband and wife! Mister Rafael Villareal and Miss Liza Meneses! Their journey together is built on love, respect, and shared dreams. Let’s give them a huge round of applause as they join us!”

Well, I can't blame him though. Leon offered his arm to my and I smiled at him. I wrapped my arms around his as we walked out of the suite. Three inches lang ang tangkad ng aking heels kaya hindi pa rin nagpapantay ang height namin ni Leon. He's tall as hell like my husband, but well, my husband's pretty taller than him.

Huminga muna siya ng malalim saka niya sinagot ang lalaki sa paraan na alam niya na tama. "You might be mistaken. I am already married at hindi ikaw ang lalaki na pinakasalan ko. You might look like him—better than him, maybe—but it is not you that I married. My husband’s name is Axel Salvacion, not Zane Lardizabal."