Sa ating mga pagbasa sa 'Noli Me Tangere', hindi maikakaila ang sakit at pangungusap na dulot ng kwento ni Sisa at ng kanyang asawang si Basilio. Kabilang sa masalimuot na bahagi ng nobela, matutunghayan natin ang kwento ng kanilang pamilya na tumutukoy sa malupit na kalagayan ng mga taong mahihirap sa panahon ng mga Kastila. Si Sisa, na isang masipag na ina, ay labis na nagmamahal sa kanyang mga anak, sina Basilio at Crispin. Ngunit, ang kanyang asawa, na kilalang maalam sa masamang bisyo, ay nagdadala ng labis na hirap at pighati sa kanilang tahanan. Sa halip na maging katuwang sa pag-aalaga at pag-unlad ng kanilang pamilya, ang kanyang asawang si Pedro ay nagiging dahilan ng pagkasira ng kanilang pagkakaisa.
Isang gabi, matapos ang matinding away sa kanilang tahanan dulot ng paglalasing ng asawa, iniwan ni Sisa ang kanilang tahanan upang hanapin ang kanyang mga anak. Sa kanyang paglalakbay, unti-unti siyang nahulog sa kahirapan at pagkasiraan ng isip, na lumalayo sa realidad sa loob ng kanyang puso, laging umaasang makikita muli ang kanyang mga anak. Napakabigat ng dinanas ni Sisa, at ito ang nagbukas sa mga mata ng mga mambabasa sa mga hidwaan at kalupitan na dinaranas ng mga mamamayang Pilipino noon.
Nang bumalik si Sisa sa kanyang katinuan, dapat niyang matagpuan ang kanyang mga anak, ngunit sa kasamaang-palad, hindi niya na natagpuan si Crispin. Ang kwento ng kanyang asawa ay hindi lang nagpapakita ng pang-aabuso at kalupitan sa kababaihan kundi ng epekto ng mga bisyo sa pamilya. Tulad ng kanyang asawa, ang kabataan ng mas naaping lipunan, ay nagdidilim ang hinaharap na puno ng sakit at pagdurusa.