I Hate Liars Novels & Stories

Hindi ko kayang magsinungaling sa kanya ng harap-harapan dahil natatakot akong magalit siya once he found out that I lied. Pero may mga bagay din naman na matagal kong kinikimkim. Iyong mga salita na hindi ko kayang sabihin. Katulad ng nararamdaman ko para kay Seb. I was once denied my feeling for him. Pero sino ba naman niloloko ko? Ang sarili ko. That's why I hate liars including myself. "Look at me, Amara." He got closer to me. He held me to my shoulders and gently turned me to face him.

Ewan niya ba pero sa pagkakataong ganito gusto niyang unti-unting ipamukha dito ang mga alam niya tungkol sa ginagawa nito. Nagdilim lalo ang mukha nito dahil sa tinuran niya, napaatras pa siya ng bigla itong tumayo mula sa pagkakaupo at galit na lumakad patungo sa kinatatayuan niya. "I told you I hate liars." Mariing sambit nito sabay hinawakan nito ang magkabilang pisngi niya at marahas siya nitong hinalikan sa labi.

Lia threw him a dark and dreadful look. 'How dare he accuse me that I have a lover? Fuck him! Ang kapal ng pagmumukha niya! Lia sneered. "So what kung siya man ang dahilan ko sa paglayo ko sa'yo? Yeah, it's Khian. Ano naman sa'yo kung napamahal man siya sa akin, ano naman ang pakialam mo?" Hindi na niya itinama ang pangaakusa ni Ethan sa kanya. "Oh, let me remind you this again, Ethan. Wala ka nang karapatan pa sa akin dahil sa pagkakaalam ko hiwalay na tayo simula pa man noong pumirma ako sa annulment papers na isinampa mo!" Naramdaman ni Lia ang pagluwang ng pagkakahawak ni Ethan sa kanyang braso. "So please, stop your husband's thing to me, Ethan! At huwag kang makialam dahil wala ka nama

Liar you scumbag! "Nakakainis ka! Ang sarap mong iuntog sa pader!" Nagngitngit ang ngipin ko,inihampas ko ang mop sa dingding "Liar! Liar! Liar! You're a fucking liar dumbass! Nakakainis ka! Ang sarap mong durugin ng buhay! Ang sarap mong daganan ng washing machine plus refrigerator! Nakakainis kang masyado! Pinagiinit mo lagi ang ulo ko! Madapa ka sana.Go to hell her jerk--"

I clenched my hand against my chest as I feel a familiar ache rummaging in. How dare you leave me for real, you bastard? You already ruined my life once when I thought you were cheating on me. You did it again when I found out that you are the one behind the sabotage in my greatest case. But then, you still weren't contented for you make me broke again for thrice now. You said three days, moron. This is the third day. Hindi mo man lang pinatapos ang pangatlong araw at umalis ka na. Ang tanga mo talaga. Ang tanga-tanga mo. And I hate you for being so stupid. I hate you, Prosecutor Damien Nivera.

Hinayaan kong bumagsak ang tubig na nagmumula sa mga mata ko. All this time niloloko lang nila ako? Pinagkakaisahan nila ako. Bakit? Wala naman akong ginagawang masama sa kanila para magalit sila sa akin ng husto. Kinuha ko ang cellphone ko at mabilis na nagtipa ng numero. “He's cheating. Niloloko niya lang ako.” “Helena, calm down. Ano bang sinasabi mo riyan?” “Akala ko magiging maayos na ang lahat. Akala ko titigil na siya sa kalokohan na ginagawa niya pero hindi pa pala.”

"Bakit ayaw mo? Is there something wrong with my eyes o ikaw ang may mali dahil binibigyan mo ng malisya ang pagtitig ko sayo. Oh com'on Marina, I don't even like you. I'm just doing this dahil sa huling habilin nila lolo at lola. Ang hirap din sa part ko na tanggpin iyon. Alam mo na kung bakit ko ito nasasabi dahil mahigit isang taon na lang, ikakasal na tayo. Hindi ko alam Marina kung dumating na yung araw na mag-asawa na tayo. Baka hindi ko kayang ibigay ang ninanais mo. Hangga't maaga pa, gusto kong sabihin sayo na asawa mo lang ako sa papel. Sana maintindihan mo ko Marina." Napayuko ako ng ulo ko dahil sa nasaktan ako. "Okay lang, naiintindihan ko naman ang saloobin mo. I'm sorry sir ku

sigaw niya, sabay hampas sa counter na nagpagulat sa akin. Humarap ako sa kaniya, basa pa ang mukha ko at magulo ang buhok. Nakatayo siya doon, bahagyang nakabukas ang dalawang butones ng kaniyang polo, seryoso ang tingin na tila ba binabasa ang bawat iniisip ko. Napakagwapo niya sa ilalim ng dim lights ng kusina, pero ang mga salita niya ang bumasag sa lahat. “You sold yourself to me, remember? So don’t you dare act like a victim. Don’t go around self-pitying yourself as if I’m the villain here.”

Harris. Bagama’t halos kasing-edad lang ng daddy niya ang dalawa ay hindi mahahalata sa mga itsura nila ang totoong edad. Isa sa mga hinahangaan ng mga tao sa mag-asawang Harris ay ang pagiging masiyahin at positive-thinker nila. Pero dahil sa nangyari, hindi makitaa ni Hazel ang magiliw at palabirong Mr. and Mrs. Harris na kinalakihan niya. Parehong tuliro ang mag-asawa.

Sarcastic na sagot nito. "Hey! Stop looking at me like that because you don't know what really happened." Mas lalong tumaas ang kilay nito. "Then tell me what really happened. Baka maniwala ako." Inirapan lang niya ito at naglakad ng muli pero hinarangan na naman siya. "Ano bang problema mo ha?!" Hindi na niya maitago ang inis sa batang ito. "You know what, of all the girls kuya had, ikaw ang pinakakakaiba. They all seem to be nice to me when they see me. But I know deep down inside, they really hate me."