I Hate Liars Novels & Stories

“Jacob, I was terrified. I thought I’d killed you.” “Fear shouldn’t have been your first concern,” mariin nitong sabi, halos nangingitngit ang ngipin. “Guilt shouldn’t have been your second. Your love should have been what mattered most. Sa mga sandaling pinakakailangan kita, you could have at least let go of your self-love and thought of me. Me, Libby.” Lumapit pa ito. Masyadong malapit. “I loved you,” mariin nitong sabi. “Too much. That’s why the pain was too much. Alam mo ba kung gaano kahirap magising araw-araw na puno ng galit? It was so hard—just because I loved you too much.”

Isang bagay na mapanganib, matindi, at walang halong kasinungalingan. Ang titig na iyon… pinapanghina ako. "Damn it," bulong ko, halos hindi marinig. Napangiti siya—maliit lang, pero sapat para guluhin ang isip ko. "I know, Wifey." That stupid endearment. That stupid, infuriating, heart-melting endearment. "I hate you," sabi ko, pero walang galit sa boses ko. Tumawa siya ng mahina. "Liar."

NINA “TELL ME EVERY TERRIBLE YOU DID.” HUMARAP naman ang babaeng kasama ko ngayon dito sa isang mamahaling restaurant. “Ako? I killed many people. Sa palagay mo ba magiging masaya pa ba ako?” sagot niya.

Nang narinig ko ang mga katagang lumabas sa kanyang bibig ay parang pinagsakluban ako ng langit at lupa. " Loving too much is fatal, Hermano. It can be your life line and love can also be the reason for your death. And that's what Lias' case is. She will do everything for me. Will believe everything from me. She's whipped. I have her on her neck. That's what makes me confident. "

turo ni Liam sa playground. "Sige, baby. Go ahead, follow him, Harith," sabi ko habang naghahanap ng mauupuan sa ilalim ng isang malaking puno ng narra. Naupo ako sa bench at pinanood silang dalawa. Harith was a good man. He was stable, kind, and he loved Liam like his own. Pero habang tinitignan ko siya, biglang pumasok sa isip ko ang sinabi ni Nazzer kagabi. Your parents spun a web of lies.

"Liar! He's not my Dad! Liar! Liar! I hate you Liar!" Tumayo siyang iyak nang iyak at niyakap ang kapatid niya. "Clary, calm down!" Tumayo rin si Cassandra. "Clary! Relax okay? Tama na iyan, relax..." "No! She's liar! I hate her! Go! Liar!" sigaw pa ni Clary, namumula ang pisngi nito sa galit, depressed, at pawis na pawis ito dulot sa lakas na pinakawalan nito.

She thought he would be pissed pero in contrast, nakangiti pa ito at mukhang naaliw pa sa reaksiyon niya. "No. I just don't know what to say next." Natawa ang lalaki sa sinabi niya. "Gusto ko 'yang honesty mo. So refreshing." "I hate liars. Baka kaya ganon ang dating ko sa'yo." "I don't blame you. Who would love them, 'di ba?" "Snakes like them would," napansin marahil ni Lorenzo ang inis sa boses niya dahil natahimik ito ng ilang minuto bago nagsalita.

"Bakit laging wala ako sa pagpipilian mo? Ano ba ako? Last option? Or baka nga wala ako sa choices mo eh, ako lang yung nagpupumilit sumiksik sa buhay mo kahit pa nakablandra na sa harapan ko na hindi ako welcome dahil mas pipiliin mo pang iba yung papasukin kaysa sa akin. You hate me that much right?" May tumulong luha sa mga mata niya. He's crying! Hindi ko alam kung bakit, ano bang nagawa ko? Ganun ko ba siya nasaktan? "Galit ka 'di ba? You said you hated me for making you feel like a loser, for making you feel that I'm better and smarter than you. Well congratulations Lena 'cause you have the power to make me feel worse than that yet I'm still here trying to win your heart, you also make

inis na sabi ko kay Johnny. "Sorry na Babe, Love, Honey ko" natatakot na sabi sa akin ni Johnny. Si Johnny ay anak mayaman, kung napanood niyo na sa TV si Johnny Bravo ganoon ka-guwapo at ka-macho si Johnny ko. Patay na patay sa akin sa ganda ko ba namang ito siyempre matatakot siya na makipaghiwalay ako sa kanya. Average lang ang ganda ko kumbaga. Pero maswerte ako na minahal ako ni Johnny. Kahit pa ganito ang ugali ko sa kanya. "Bati na tayo Babe, Love, Honey ko" sabi ulit ni Johnny sa akin. Nagpapaawa na naman sa harapan ko.

sagot ko at umiwas ng tingin. "Alam mo naman na ayaw ko sa mga sinungaling at ginagawa akong tanga diba, Hon?" "Francis..." "But of course you love me kaya hindi mo naman 'yon gagawin " Kasing bilis ng kidlat ang panlalamig ng mga kamay ko. Hindi ko rin alam kong namumutla na ako kaya niyakap ko ito para itago ang reaksyon ko sa sinabi nya. "Oo naman. I will never lie to you," sabi ko kahit kasinungalingan na talaga 'yon.