I'll Try In Tagalog Novels & Stories

Pinagalitan ko ang anak ko sa language namin at naiiyak na lang. "Pwede na ba siya pumasok, yeong-eona tagallogeueoleul jogeum haseyo. appaga dangsingwa daehwahaneun geos-eul bogo goelowohaji maseyo. appaga geuliwoyo. maj-ayo. yeong-eona tagallogeueoleul jogeum haseyo." tawag pansin ko sa mag-ama ko. (Speak english or a little tagalog, don't make your daddy suffer that he can talk you, you miss him, that's right, you should speak english or a little tagalog.)

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

you have a job tomorrow, do you want tobe fired? "ba-bakit ba lage monalang sinasabe yan Mr.montaire mukang bang gusto kung ma fired sa trabaho. Atsyaka mag tagalog ka nga nandito ka sa pilipinas kaya mag tagalog ka para mas lalo kitang maintindihan para hindi nako mahirapan kaka translate sa utak ko alam mo bayun. "sumakay kana sa kotse ko ihahatid nakita sa bahay mo.

Parang naramdaman kaagad ni Miguel ang emosyon ng dalaga kaya nag-alala ito. "Please, honey... stop your tears from crying. Ang layo mo sa akin ngayon para yakapin kita at aluin." pakiusap ni Miguel. "Promise... after the event, I'll find ways to be with you, just don't cry. Please?" nag-alala ang boses nito sa kabilang linya.

Huminga ng malalim ang dalaga, kinakalma ang sarili bago nagbuga ng hangin. "This is just the beginning, Samantha. You may get hurt but at least you tried." Tango-tangong kausap niya sa sarili. " Let's do it again, Samantha."

"Obvious ba? Natutuyo na ang lalamunan ko sa kakahintay sa'yo rito!" "Sorry naman! Nag family asaran pa kami eh! May nakikita ka na bang karapat dapat?" "Anong karapat dapat? Mga natutunan mong salita it's kadiri!" "What? I'm a Filipino, of course magaling akong mag Tagalog! Ano? May nakita ka na ba?" ulit kong tanong dito. "Paano Ako makakakita kung ang lalamunan ko nga ay tuyo na! Umorder kaya muna tayo!"

Pinilit niyang alalahanin ang natutunang pilipino language. “Sorry, thats the only tagalog I've learned after learning it by myself for almost two years" ulit ni Jeon sa sinabi kay Trisha kahapon. Hindi kumibo si Trisha pero tumitig sa binata, sa kanyang mga mata isinatinig ng dalaga ang lahat ng sumbat at hinanakit niya sa binata,sa kanyang mga titig din ipinarating ng dalaga na pinatawad na niya ito noon pa at sa kanyang mga luha ipinahiwatig ni Trisha kung gaano niya ka miss si Jeon at kung gaano niya pa rin ito kamahal hangang ngayon.

Ang galing mong magtagalog hindi halatang sa ibang bansa ka isinilang. "Because mom and dad always teach us Filipino dialect and even bisaya we also learn it. Like, gahi man kag ulo!(Matigas ang ulo mo), dili man ka kasabot( Hindi ka nakakaintindi). Asa man Ka padulong?(Saan ka pupunta?). And as her expression mom said "Ambot sa langaw pilay edad sa lamok" instead 'of I don't know.'

"Paano kung wala?" "Oh edi apply sa iba. Try lang nang try. Pero malakas kutob ko na pasado ka. Ang galing mo kaya. Sa 'yo nga ako nanunulad noong Senior High." "Sana nga makapasa. Sige ba-bye na muna. Iche-check ko. Congrats ulit, sissy!"

But you can say baby Baby, can I hold you tonight? Maybe if I told you the right words Ooh, at the right time you'd be mine… Natigilan ako. Hindi ako masaya katulad noong kumanta siya noong unang beses dahil ngayon ay lumuluha na ako.