Novel & Cerita I'll Wait For You

"Aayusin ko ang sarili ko... hanggang sa maging karapat-dapat na ako para sa inyo ng baby natin. Promise." Tuluyan akong tumalikod at naglakad palayo, pero narinig ko muli ang mahina ngunit malambing niyang boses. "We will wait for you."

Wika nito at ramdam ko na totoo ang bawat pagbigkas nito ng katagang iyon. "I'm sorry if I make you wait for so long." "No, don't say that. Of course, I am willing to wait at hindi naman dapat na minamadali ang lahat. I am so happy that you finally give me a chance to be your man, and I hope to be your man in the future."

“I miss you, more. Hindi ako uuwi ha.” “I know, baby. Tinawagan ako ng mommy mo, eh. Ipinagpaalam ka niya sa akin. Actually, in-invite niya rin ako kaya lang alam kong bonding n’yo ‘yon ng family mo. Susunduin na lang kita bukas ng umaga, okay?” “Okay. Dalhan mo ako ng damit ha.” “Sige, baby.” “Uwi na ha. Baka mamaya’y kung saan-saan ka pa magliwaliw.”

Ikukulong ba niya ako rito sa office niya? “Hihintayin mo ang mag-aayos sayo at nang magdedeliver nang isusuot mo para mamaya. Walang eksaktong oras kung anong oras sila pupunta so wait them here.”

"Now that you told me that you like me, you're not going to get away, baby... Your lips and all of you, I will mark it as my territory. You'll be sorry coz you make me wait this long. You're mine, baby, you're mine..." "I told you that I can hold back, na kaya kong magpigil... but, baby, after hearing all those..? I lost all my senses..." "I'm going to court you, baby... but of course when time comes, when you're ready." "Hindi kita minamadali, Arielle. I told you already, kaya kong mag-antay. If you're not yet ready then I can wait, even it takes forever. Let's take this slow... hmm?"

Message "Why don’t you answer your phone? Why are you at Lucy's house! Bakit hindi ka umuwi ng bahay?" Halos nanggigigil pa siya habang pinipindot ang telepono, pero wala pa din siyang nakuhang tugon matapos ang ilang minuto, kaya tinawagan niya ito muli pero tulad kanina ay hindi pa rin ito sumasagot, tinext niya na lang ito ulit matapos ang ilan pang subok na pagtawag. Message from Vincent "I miss the both of you, please reply when you read this."

🎶 So you can keep me Inside the pocket Of your ripped jeans Holding me closer 'Til our eyes meet You won't ever be alone Wait for me to come home 🎶 Hintayin mo akong umuwi sayo Andrea kasi ikaw ang tahanan ko. Hindi parin siya gumalaw at hindi rin mawala ang titig niya saakin..Are you falling for me Andrea? Ganyan lang palagi Andrea.. I can't wait na magiging akin ka Officially. 🎶 Loving can heal Loving can mend your soul And it's the only thing that I know (know) I swear it will get easier

Bumuga ito ng hangin at tuwid sa mga mata at pagkatapos ay muling siyang binalutan ng mainit na yakap. “Wait for me. Can you promise me that?” Heart overflowing with emotion, she whispered, “Hihintayin kita, Wade. Hihintayin kita.”

“Pero hindi ikaw ang magdedesisyon. Hangga’t dala niya ang apelyido ko, I’m not going anywhere.” Umangat ang baba niya, malamig ang titig. “Then I’ll wait.” Inilapit ang mukha niya sa akin. “Hanggang sa araw na mabura ang apelyido mo sa pangalan niya!”

Kung kinakailangang gamitan ng dahas si Tyron ay gagawin niya, maangkin lamang ito. Inabot na ng antok si Jesabell sa paghihintay kay Tyron. Malalim na ang gabi ngunit wala pa ito at hindi rin nagpaparamdam kahit sa tawag o text message. Ang akala pa naman niya ay may pagbabago na rin sa communication nila. Masama na naman ang loob niya na matutulog dahil sa binata.