Novel & Cerita Idle In Tagalog

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

tanging ani ko " Nasaan na pala yung pipirmahan ko ng makapag pahinga ka muna Sir.. kita ko kasing parang pagod po kayo ". is she concern? " I'm fine.. bored lang talaga ako ". I said Bored pero pinaalis ang mokong na kaibigan. Basta bored ako! Ayaw kong makipag ingayan.. pero kung si little talkative ang ano- wait! No! kailangan ko ng tahimik na lugar! So ayaw ko munang makarinig ng daldal niya.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Impatient kong tanong. "Lasong na kami pareho nang marinig ko ito kay Andres. Sabi niya 'mamaya, magmumulto nanaman 'yon'. Tapos bigla nalang siyang umiyak na parang bata. Ang gulat ko. Tinanong ko siya, 'sinong magmumulto, pre?' tas pinandilatan niya ako ng mata. Umiling ng sunod-sunod tas sabi wala daw siyang sinabing gano'n."

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

Samantala kay Rigor ay iilan lamang ang nakasama dahil sa layo nang biyahe. "Hoy! kayong dalawa, doon na lamang kayo sa loob nang bahay. Huwag na kayong tumulong dito. Kami na ang bahala sa lahat." Pagtataboy sa amin ni nanay. Nakikita ko rin sa mga mata ni nanay ang excitement. Alam kong hindi man niya pinapahalata ay masaya na rin siya para sa amin. (Please play Beautiful in White by Westlife)

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”

ANGELA POV PABILING-BILING si Angela, sa higaan niya. Pawis na pawis na siya kahit naka-aircon naman ang kwarto niya at hindi naman mainit. " 'W-wag!" bulalas niya na nakapikit ang mga mata. Ang alam niya ay mahimbing na siyang natutulog pero bakit parang nasa huswisyo siya ngayon. Parang nasa ibang mundo siya at may iba siyang nakikita.