If Tagalog Novels & Stories

"Mr. Mathew Fuentes,liwanagin mo nga Kong ano Ang Ibig mong Sabihin.? wika ko rito 'kagabi! habang pauwi na ako.Nakita ko Kong gaano ka kagaling makipag laban. Marami sila at dalawa lang kayong babae.Paano mo maipapaliwanag Ang mga iyon.?mariin nitong wika. Nakagat ko Ang ibabang labi ko dahil Wala Akong maisip na idadahilan rito. Ngunit kailangan kong subukan Ang nilalaman ng utak ko baka sakaling maniwala ito. Mahirap na baka mabuko ako. Matalinong tao pa naman Ang lalaking ito. Ngunit bago Ako nagsalita ay tumikhim muna ako upang maalis Ang naka bara sa aking lalamunan.

Tumingkayad naman siya at pinatakan ito ng halik sa labi. "Okay, sorry..." ngingiti-ngiting aniya. Naitirik naman nito ang mata at umungol na lang. Masayang-masaya siya ang tatlong araw na bakasyon sana nila ay nauwi sa isang linggo. Sobrang na-enjoy nila ang bakasyong ito nilibot nila ang buong ilocos, nagpunta rin sila sa Vigan. Kumain ng mga native cuisine at ipinagmamalaki ng probinsiya.

"Don't worry, I won't harm you. I just want to say something." Umupo muna siya sa gilid ng kama nito. "P-pasensiya na po, Sir Michael. P-puwede po ba na magtagalog kayo? Mahina po kasi akong umintindi ng English," ani Michelle sabay kagat ng labi.

Nakaupo ito sa sofa habang nakade kwatro ang paa. “Mrs. Villareal, welcome to my territory… Have a seat!” He said in a nasal voice na parang may sipon ito. “Let’s get straight to business, Stefano.” Tumawa si Stefano. Inabot nito ang bote sa mesita at nagsalin ng alak sa mga kopitang naroon. The man was left-handed! “Sh!t…!” Miguel exclaimed, actually, halos magkasabay sila ng kasama niyang opisyal. “That’s not Stefano, Meredith!”

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Ramdam din niya ang panginginig ng kamay ni Katherine at napansin niyang nakatitig lamang ito sa mga kalaban na walang makikita na kahit anumang emosyon. Humalakhak pa muli ang lalaki at tinititigan sila ng matalim isa-isa, "Ngayon, sabihin niyo sa akin kung sino sa inyo ang tagapagmana ni Mr. Rodelio na may pangalang Katherine Grace Yuzon. Ituro niyo lang sa'kin at makakalaya kayo!"

"I really really like that kid. He's so cute.” Hindi ko na napigilang mapangiwi, pero agad ko rin inayos ang ekspresyon ng mukha ko nang tingnan niya ulit ako. “Ah, ano po ’yun? English kasi kaya ’di ko naintindihan," sabi ko na lang. Umiling-iling siya pero may ngiti pa rin sa labi. “Sige na, magpahinga na kayo. Ipapatawag ko na lang kayo kapag hapunan na."

Or I'm gonna cut your. Eugene Xao is haft chinese, haft filipino tapos 'tong si Benjo Pichard naman ay haft pilipino, haft ungas. "My what?!" "Your hair." "Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this."

Isang mataray na boses ang narinig ng binata. Ang babae na nga ang nakabungo sa binata ay parang sinisisi pa nito si Isaac dahil sa nangyari, “excuse me? Ikaw itong nakabungo sakin but you are blaming me right now?” Inis na sagot ng binata. “So, should I call myself stupid for not looking?” May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa.

you have a job tomorrow, do you want tobe fired? "ba-bakit ba lage monalang sinasabe yan Mr.montaire mukang bang gusto kung ma fired sa trabaho. Atsyaka mag tagalog ka nga nandito ka sa pilipinas kaya mag tagalog ka para mas lalo kitang maintindihan para hindi nako mahirapan kaka translate sa utak ko alam mo bayun. "sumakay kana sa kotse ko ihahatid nakita sa bahay mo.