Novel & Cerita Ikalabing-isa

"Bakit parang pamilyar ko ang mga mata mo, miss? Mukhang nakita na kita noon pero hindi ko matandaan kung saan." "Mga tao kayo?" pagsingit ni Isabel. Nilingon ni Alea ang babaeng nakatayo na pala sa kaniyang likuran at nangangambang tumingin dito. Hindi nakapagsalita si Alea dahil mas nangingibabaw ang kaniyang kabang nararamdaman. "Huwag kayong mag-alala, kagaya niyo ay tao rin ako," dugtong pa ni Isabel na siyang ikinagagaan ng loob ni Alea. Humupa kaagad ang nararamdamang kaba ni Alea dahil sa narinig.

When its just all for the throne. Mas lalo tuloy na hindi matanggal sa isipan ko si Isabel na kinailangan ko na talagang tawagan ang kaisa-isang tao na makakausap ko,si Yica. _Calm down will you she'll be fine.We will rescue her after her being rescued.Alam na namin kung nasaan ang base nila . It's just that ,kagaya ng inaasahan natin—Hindi iyon madaling pasukin kahit ang server nila._

That's why i will do my best para malayo kami sa kapahamakan. Pagkatapos naming kumain ay umalis narin si Isabel sakay ng kanyang motor at si Ishi naman ay ayaw tumigil sa pag-iyak dahil gusto nyang sumama kay Isabel. Kaya si Aling Minda naman ay pilit nilibang ang bata. Bumalik ako sa trabaho at naupo malapit sa pool at buong maghapong kaharap ang laptop, tawag dito at tawag doon. Parang hindi rin ako nagbakasyon.

Mommy, ano’ng kailangan mo? Napapikit si Isabela sandali, saka nag-type muli. 【…Babalik ka ba sa bahay sa pamilyang Santillan sa mga susunod na araw?】 Mabilis ding dumating ang reply. 【Hindi ako baliw! Bakit ako babalik sa Santillan family para lang mapagalitan? No way!】 Sandaling nag-isip si Isabela. Tinitigan niya ang keyboard, nag-aatubili kung paano sisimulan. Sa huli, nag-type siya:

Still affects me more than it should. “Seb.” “Inom dito.” Isa. “Inom diyan.” Dalawa. “Nagtatrabaho nang walang tulog.” Tatlo. “Hindi natutulog.” Apat. “Laging tulala.” Lima. “Late kumain.” Anim. “Or hindi na talaga kumakain.” Pito. At bawat salitang lumalabas sa bibig niya ay parang mabigat na batong isa-isang ibinabato sa akin.

bakas sa mukha ang kaligayahan ng bata habang nagkukuwento sa ina. "But you know what, Mommy? When we were in Batangas po, Daddy showed me how much he loves me, too. He would always carry me, kiss me and hug me. And sa pagtulog po palagi siyang nasa tabi ko and he would always hug me to sleep. I am afraid to tell you this, Mommy, baka po kasi magalit kayo." May pumatak na luha sa mga mata nito. "I know that you love Tito Marvin, Mom. But I prayed na sana po we could be together someday -- you, me and Daddy po."

Sapat na talaga ang kabisera ni Isabella, na may malalaking suso, manipis na baywang, at isang pares ng mahabang binti na tuwid pa rin. "Sino ang hinahanap mo?" Tanong ni Melissa na may bahagyang ngiti. Napagtanto ni Isabella na dapat ay tinawagan niya si Nicklaus bago pumasok. Umatras siya at gustong umalis. Hindi siya binigyan ni Melissa ng pagkakataong ito. Marahan niyang tinawag ang bahay, "Klaus." May mga yabag na nanggagaling sa loob, "Bakit ka lumabas nang mag-isa?"

Isabelle Nakaup ako sa tabi ng nanay ko, nanginginig pa rin, nang dumating si Hubert. Ipinaliwanag niya ang lahat—ang tawag mula sa baliw na iyon—at habang nagsasalita siya, lalo akong napahagulgol. Bawat salita ay parang palad na dumadagok sa dibdib ko. Paulit-ulit at habang patagal ng patagal ay palakas ng palakas. Pag-alis niya, ipinaliwanag ni Tita Filomena, ina ni Diane, kay Mama kung sino talaga si Stephanie Miguel at ikinuwento rin ni Isla ang natitirang kabaliwan nito. Sobrang bigat para kayang tanggapin nang sabay-sabay iyon.

And if he doesn’t want to play fair… then why should I? Isang tahimik ngunit mapanganib na ngiti ang sumilay sa aking mga labi. Mukhang magiging interesante ang pananatili ko rito sa Singapore. Ilang sandali pa, tumunog ang phone ko. Isang chat mula kay Isabela. Hindi ko napigilang mapangiti nang makita ang pangalan niya. “Kumusta? Kakatapos lang ng midterms namin. Ingat ka lagi 😊”

Meanwhile – Somewhere in the Mountains of Tagaytay Nagising si Alyana sa sigaw ni Gab. “Mommy! Mommy, ayoko na dito!” Tumayo siya agad at niyakap ang anak. “Shhh… Mommy’s here, baby. Mommy won’t let anything happen.” Ngunit bumukas ang pinto. Dumating si Camilo, lasing, may hawak na bote ng alak. “Hindi mo naman kailangan takutin ang bata, Camilo!” sigaw ni Alyana.