Images Of Scary Faces Novels & Stories

Pinahiran niya agad ang dugo at binigyan ako ng napakasamang tingin. I was not afraid by his stare for little did I know, I am much capable of sharing death glares but I am afraid by how his face works. For if I were to detailed his face, what's scary in it is that scar located on the side of his lips. It's not really visible but that makes him looked like rapist, joker I presume. Though he's also handsome but I just don't like by how the way he smirked. It brings thrill out of me really.

Alam kong may tinatago siya, ramdam ko sa bawat galaw niya, pero sa ngayon, wala akong lakas para pilitin siya hangga’t hindi pa ako makabawi sa takot na dala ng panaginip ko. “You didn’t sleep at all, did you?” she asked, her voice quiet and gentle, parang ayaw niyang dagdagan ang bigat na nararamdaman ko. I shook my head. Couldn’t even close my eyes for more than a few seconds. Every time I tried, they appeared again right behind my eyelids. Tall, hooded figures with no faces, just pure darkness where their features should be. And that scream — that deep, vibrating sound that felt like it was shaking my bones from the inside out, parang gusto nitong bungkalin ang buong pagkatao ko.

Of course, he's a murderer, but I don't know where on earth did I regain my strength to turn around. The lightning flashes after the thunder, and gives off a creepy scene of Alexis face being shunned by the sudden lightning. It looks like a light effect in horror movies that suddenly became real. The aura that he gives off suddenly made my body tremble unconsciously. "So?" Matapang na sagot ko pabalik sa kaniya. "Anong pake mo kung ganoon nga, Alexis?" His face change for a moment but then brought back to its scary and creepy laugh. He looks like a psycho smiling back at me. Ramdam ko ang pagsitayuan ng aking mga balahibo that almost made me took a step back.

Paminsan-minsan, kumukuha siya ng prutas o chichirya habang nanonood. Samantala, si Carson naman ay hindi gaanong interesado sa palabas. Mas abala siya sa pagmamasid sa mukha ni Jessica. Lalo na tuwing nagugulat ito o may horror twist sa eksena—napaka-vivid ng reactions nito kaya hindi niya maiwasang mapatitig. Tuwing may jumpscare, napapapikit si Jessica at awtomatikong kinakapkap ang kamay ni Carson.

'SHE'S scary, Kiana!' sabi niya sa isip. Higit pala itong nakakatakot sa personal kaysa sa mga naririnig niya mula sa mga tao. Pakiramdam niya'y kakainin siya nito ng buhay, ganoon ito nakakatakot. Nakita na niya ito sa mga larawan pero sa personal mas intimidating ito.

Pero hindi ko rin magawa dahil kunot na ang noo nyang sinusuri ang kabuuan ng mukha ko. "Did something scare you? Grabeng pamamawis na ang mukha mo," nag-aalala pa rin niyang giit. Umiling ako ngunit napakapit ako sa kanyang t-shirt nang muli na naman sumilay sa utak ko ang mukha ni Marco. Marahas akong pumikit at pinilit alisin sya sa isip ko, ngunit mas lalo lang nagiging klaro sa akin mukha nya.

Parami ng parami sila at palakas ng palakas din. Napapansin ko rin na palaki ng palaki ang nakakalaban namin pero napapansin ko rin na tila nasasanay na kami sa pakikipaglaban sa kanila. Kaya mukhang patas lang din. Hindi tulad noon una na halos manlamig na ako sa kaba. If this is only criminals like serial killers or drug lords, hinding hindi ako matatakot. But these things, they fucking look like sadako from the grudge or those horrific horror pictures! Paanong hindi ako matatakot kung ganun ang mukha nila? Sino ang matutuwa kung ganitong klaseng mukha ang makakalaban mo?

Nag-angat ako ng tingin at nakita ang isang lalaking nakasuot ng itim na maskara at tanging mata at bibig lamang niya ang nakikita. "Ibigay mo sa'kin ang cell phone at wallet mo kung gusto mo pang mabuhay." Nanigas ako sa pagkakaupo. Ni hindi ko magawang tumingin sa paligid upang humingi ng tulong. Very cliché scenario, but it's not really as easy as how it sounded. Biglang bumalik lahat sa akin. Lahat ng nangyari noon. Knife, masks, scary voice. How can I escape from a terrifying memory if it keeps on happening again and again?

This woman's eyes will be my first collection in this world. Malapad akong ngumisi sa mga natitirang tatlong goons na nasa harap ko. I tilted my head as I gaze at them. ' I change my mind. I wanted to collect all of their eyes. ' Isang malademonyong halakhak ang aking pinakawalan nang makita ang pagrehistro ng takot sa mga mukha nila. " HAHAHAHAHA, oh my.....Don't be afraid of me darlings. "

Kaya naman binaboy niya lahat ng pictures ko. Mayroong mukha ko pero ang katawan ay kay Halk the green monster or what, I don't know! Mayroon ding katawan ni darna tapos mukha ko pero napakaliit naman! And the worst thing that I saw was my face with a body of fucking octopus! What the hell!