Immature Quotes Novels & Stories

“Wala kang respeto… kainis ka!” Tumatawang diniin-diin nito ang hawak sa mukha ko, kaya ‘yong nguso ko napapa-haba. “Mas malaki ako do’n, at mas matured. Isip-bata kasi ‘yon kaya kailangan niya ng kuya. Kung walang matured sa aming dalawa kawawa naman sila Dad at Mom.” Nakuha pang maghakot ng banko.

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

Tuwang-tuwa pa na parang trumpeta akong nagsasalita sa harapan n'ya. Pati 'yong bubot na bunga ng mangga sa likod pinagsusungkit ko na sa subrang inis ko sa kanya, pinagbabato ko sa loob ng bintana ng library niya. Sabi kasi ni Nana paborito 'yon tambayan ni Wayne kaya pinagdiskitahan ko. Tinanggal ko din 'yong duyan na nakalagay doon na ikinainis ko lalo ng pagtawanan n'ya lang ako. Hanggang sa ma-realized ko na lang na para na akong bata sa inasal ko. Ganun ba talaga, kapag hindi ka nasa-satisfied sa subrang inis mo sa isang tao, nagiging immature ka ng umakto or sadyang isip bata lang talaga ako?

Sa sobrang mature niya ay parang hindi siya isang anim na taong gulang na bata. Tumingin sa kanya si Neil ng nakasimangot, nagisip ito ng ilang saglit. “Baka dahil maagang pong namatay ang tatay ko; mataas na po ang damo sa puntod niya nung pinanganak ako. Kaya’t maaga po akong nagmature.” Habang sinasabi ito ng bata, nakangiti siya. Kahit na anong pagsubok niya, awkward lang para kay Joshua ang mga salita niya, pero hindi niya malaman kung bakit ganito ito.

Naaliw siya dahil kahit apat na taong gulang palang ito ay parang ang matured na niyang magtanong at magsalita . ''I think this is not the right time .Maybe Grow up quickly so you can understand the problems of adults like me. Pero huwag mong bilisan lumaki dahil mas magandang mabuhay bilang isang bata muna walang problema at malaya'' hindi umimik ang bata bagkos mas hinigpitan pa niya lalo ang pagyakap sa kanya .

“Kahit gaano siya ka-reckless, hindi niya dapat pinapakita ang kawalang-galang sa mga nakatatanda sa kanya.” Sa puntong iyon, hindi na lamang siya basta sumasagot—parang ipinapakita niya kung saan ang hangganan, at kung gaano ito kahalaga na igalang. Mas lalo pang naging tuwid ang kanyang postura. “Kung isang beses lang nangyari, pwede pa nating sabihin na immature siya.” Saglit siyang tumingin kay Carlo—isang maikling sulyap lamang, ngunit sapat upang ipadama ang kanyang sinasabi.

Napaatras ako agad pero nakasandal na pala ako sa pader. Ayoko sa ganitong angle. Parang kontrabida siya sa w*****d. “Bakit gising ka pa?” tanong niya. “Bakit ikaw?” “Tinatanong muna kita.” “Eh ayoko nga sumagot.” “Then I won’t answer too.” Napakurap ako. “Ha?” Tumango siya na parang proud sa logic niyang pambata. Napatingin ako sa kanya nang ilang segundo bago ako napatawa. “Ang immature mo.”

he pouted and leaned front on the table with his forearms resting on it. "Awww, don't be sad Baby CJ, it's a term of endearment. It's kind of a call sign that makes you two special to me. Don't be ashamed that I called you two babies, you should be mad if I didn't, and you two are still little kids, don't stress it out. It's fine. I know my limits, I know that when that Yukio girl from your swimming lessons class showed up I will close my mouth," I exaplained and winked at them giving a smile. "And one more thing, there's no one in this world who can dictate what is what according to their age. There's an old quote that says age doesn't matter. Not only that I believed with it, but I agree w

“Ang sinasabi ko lang wag naman ho matanda ang ipa-blind date niyo sa akin!” “Alam mo ikaw, ang gulo mo eh, binibigyan kita ng ka-edaran mo ayaw mo kasi sabi mo immature, ngayon naman binibigyan kita ng mas matanda at mas matured sayo ayaw mo rin! gusto ko lang naman maging maayos ang buhay mo, Danice!” “Maayos ang buhay ko, Uncle, hindi ko kailangan ng lalaki!” “Nasasabi mo lang ‘yan ngayon.”

Wala rito si Cosimo, nandoon sa villa, busy pa rin sa gadgets niya. Napailing siya. Tinatamad na tiningnan niya 'ko. "I have no luxury of maturity in me even at this age, but I can point out your impulsive behavior that made you immature, Liana. Yes, you can be called as mature because you already know how to generate money from any ways, but when it comes to emotional maturity? I don't think so." Suminghap ako. "Marunong akong mag-handle ng emotions ko! Anong I don't think so?"