Immediate Family In Tagalog Novels & Stories

“Ngunit mayroon akong isang kundisyon, Kaelan.” “Name it,” I said immediately. “Kung gagawin natin ito—kung ako’y magiging ‘asawa’ mo sa harap ng lahat—kailangan mong ipangako sa akin ang isang bagay,” she said firmly in Tagalog. “Huwag kang magtatago ng anumang lihim sa akin na maaaring magdulot ng panganib sa aking pamilya. Anuman ang mga bagay na maaari nating marating, kailangan kong malaman ang totoo. Huwag nang magsalita pa ng mga parang ‘hindi niya alam kung saan siya papasok’ kapag ako ay umaalis.”

"Home talaga?" "Oo, home, bahay, house, tirahan. Feel at home ka naman dito, di ba?" sabi ko nang hindi tumitingin sa kanya. Mahina naman siyang tumawa. Nagulat kaming dalawa nang biglang sumigaw si Jam sa likod. "MAMA! IKAW NAMAN, YAKAPIN MO NA PO SI TITO PAPA! PARANG TELESERYE PO KAYO!" Palakpak pa ng mga anak ko.

"ah oo naman. tara siguradong masarap ang niluto ni sister.saad ko "sa isang lamesa sama sama kaming kumakain ng sabay sabay na para bang isang pamilya. sa tagal na taon ngayon nalang ulit ako nakaramdam ng ganito yung may kasabay kumain dahil simula nung nawala ang pareho kung magulang hindi ko na ulit ito naranasan palagi akong mag isa kumain ng agahan o mapa gabihan palaging sarili konalang ang kasalo ko kaya masaya ako na nararamdaman ko ulit yung pakiramdam na may pamilya at may kasabay sa tawanan at kwentuhan kaya masaya ako na nakilala ko sila kahit ngayon palang pinaramdam na nila sa aken na para bang matagal nanila kong kasama. "at masaya ko na may tumatawag sakeng ate dahil hindi k

Ang kailangan ko lang gawin ay ngumiti at sundin ang gusto niya. Mayroon akong tatlong kapatid. Si Kuya Celio, Ate Leticia at Allegria. Si Kuya Celio ang panganay sa aming magkakapatid at ang paborito ni Papa. Si Ate Leticia ang paboritong anak ni Mama at Papa, at si Allegria, ang bunso namin. Pagtapos mamatay ni Ate Letty, si Allegria ang naging bagong paborito ni Mama at Papa. At ako, si Talulla Calapati, ang binansagang itim na tupa ng pamilya namin, ang aninong pilit na itinatatwa ng pamilyang Calapati.

“I feel lighter now. Mas nakakahinga ako.” A relieved grin spread across Tito Ramon’s face. “Ayan! ’Yan ang anak ng Santiago family na kilala ko.” He clapped his hands once, proud. “Bumangon! Move forward! Level up! Hindi puwedeng naka-attach ka lang sa iisang tao.”

Hindi sinasang-ayunan ang sinabi ko, "Kahit na hindi ka niya anak, kadugo ka namin, kaya wala siyang karapatan na tratuhin ka nyang ganon." Sarkastiko akong napangiti ng palihim. Sa pamilyang ito, walang kadugo-kadugo. Ang talagang pinahahalagahan lang, ay yung immediate family. Kapag pamangkin ka lang, asahan mong parang alipin ka kung tratuhin.

Ang hindi niya matanggap ay nagmamakaawa ito para sa ate niya na hindi karapat dapat sa mga luha nito. "Mom, t-tatanungin kita. W-What is a f-family for you?" hagulgol na tanong ni Heilena. Hindi na nga siya makakita ng husto dahil sa bumabara na ang luha sa kanyang mga mata at natatabunan na nito ang vision niya. "A f-family i-is h-home, a-anak. A h-home where we f-find peace a-and s-security."

We almost perfect pero hindi ko inisip na magbabago ang lahat, mawawala kayong lahat sa akin sa isang iglap lang. Babaunin ko ang lahat ng mga ala-ala nating pamilya hanggang sa aking huling hininga. Aalagaan at pagtatagumpayan ko ang iniwan mo sa akin Ama. Kung nabubuhay lang sana si Kuya, siya sana ang yong tagapagmana at gagabayan ko lang siya habang tinutupad ang yong tungkulin. Mananatili ako sa tabi niya kahit na magkaroon na ako ng sarili kong pamilya pero malabo ng mangyari lahat ng yun.

"Na-miss mo ba ang Pilipinas, love? Ang tagal mo ding nawala." "Na-miss pero ako ata ang hindi na-miss ng mga taga-Pilipinas. Sa dami-dami kong pamilya, wala ni isa ang sumundo? Si Daddy, si Mommy, si Kuya Gray, si Ate Rosabel... imposible naman na busy sila lahat!" Nakanguso na ito. "Love, andito naman ako ah... ayaw mo na ba sa akin?"