Imperfect In Tagalog Novels & Stories

nakiusap siya sa akin at marahang naglakad na papalapit. Walong taon s'yang nanirahan sa ibang bansa kaya marahil hindi na siya sanay magsalita ng tagalog pero siguro naman naiintindihan niya pa rin kung tagalog ang sasabihin ko. "Wala na tayong dapat pag-usapan, wala na si mama at wala ka na ring babalikan pa, simula ng iwan mo kami kinalimutan ko nang may ama pa ako." matigas kong binitawan ang mga katagang iyon saka nagpasya na akong talikuran sila, patakbo ulit akong naglakad pabalik sa taas dahil ramdam ko ang pangingilid ng luha ko na hindi ko na makayang pigilan pa.

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

hindi maipaliwag ang ekspresyon ng taong to, at bigla biglang may malamig at nakakamatay na aura ang nakapaligid sakanya. Siguradong tapos na si Jate. Isang kotse na nagkakahalaga at hindi bababa sa ilang daang libong dolyar. "Bulag ka ba? Alam mo ba kung magkano ang halaga ng sasakyan na ito? Alam kong hinding hindi mo ito kayang bilhin kahit na paghirapan mo ito sa iyong buong buhay!" "Bastardo ka!" Nang makilala niya si Jate pala ito. "Oh, ikaw pala, ang tinaguriang live in sone in law!" Sabi ng binata na may madilim na ekspresyon.

he explained. Tumango-tango ako. “Okay, lang din. Ang hirap kaya umitim,” anyaya ko. He snorted. “Maitim ka no'ng una kitang nakita. So, I don’t mind. Nevertheless, you are still pretty." It's rare to hear him speak Tagalog.

Tumango tango niyang sambit. "Hapon ka pero mas fluent ka magtagalog kaysa pinsan mo no?" puna ko kasi madalas ang conyo ni Rare. Hindi maaring hindi magsamot ang tagalog at Ingles sa isang sentence. "Yeah, mas laking Pilipinas kasi ako Kumpara kay Rare. Half japanese lang rin naman ako eh. Nga pala dont say this to Rare. Please?"ngumuso siya at nag pauppy eyes.

Pilit siyang gumapang palabas noon at pikit matang iniwan ang inang hindi na humihinga. Gusto niyang mabuhay noon hindi para sa sarili kundi para sa ina. Sa murang edad noon, gusto niyang ipaghiganti ang pagkamatay nito. Parang nasusunog na rin ang puso niya noon habang kumakalat ang apoy sa paligid dahil sa pagkawala ng ina. Ang bantay noon ay wala na ring malay at nakita niyang pinalo iyon ni Romana sa ulo gamit ang malaking kahoy bago ikinalat ang krudo sa paligid at sinindihan. Hindi niya nagawang iligtas ang isa pang batang nakatali noon sa upuan dahil nanghihina na rin siya. Tama lamang na nasa pintuan na siya noon nang may mahulog na kahoy at tumama sa kaniyang ulo.

Agad na nagsilipatan naman ang lahat papunta sa pinto upang mapakinggan ng mabuti ang pag-uusap ng kanilang chief at ng babae, umandar kasi ang kanilang pagkachismoso sa kung ano ba talaga ang tunay na namamagitan sa dalawa. "Ano bang atraso ko sayo palaka ka, tsaka magtagalog ka nga, di bagay sayo magenglis. Nagmumukha kang maarteng barako. Nasa Pilipinas ka kaya magtagalog ka." Nang marinig ito ng lalaki ay mas lalo pa siyang nabwiset sa kausap, at napatanong sa kanyang sarili kung bakit parang nag-iba ang pag-uugali ni Aimie.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

Nagkatinginan silang dalawa subalit mabilis na umiwas ng tingin ang dalaga. "Ako, apo ni lolo. Bata pa lang isinilang na akong mayaman. Lahat ng gusto ko nabibili ko pero hindi ko inisip maging perpektong anak ng aking ina at perpektong apo ni Lolo Delio. Dahil, kahit anong gawin ko hindi 'yon maaabot. Kahit gaano man ako kayaman, hindi pa rin magiging perpekto lahat. Ginawa ko lang mga bagay naisin kong gawin para sa sarili ko. Alam ko sa aking sarili na mayroong hangganan ang lahat. Kaya, Mr. Bustoz kung ang perfectionism ang pagpapakita sa'yo ng kahusayan, maaari na kahit sa pag-ibig mapupunta pa rin lahat sa imperfection. Tao lang tayo nagkakamali at may pagkukulang. Di mahalaga ang sasa

Pagtatanong ko pa sa kanya. "Si". Sagot niya tanda ng pagsang-ayon. "In Filipino language what is the word 'Im ugly' ?" Diretso kong tanong sa kanya.. Napansin kong nag aalinlangan na naman siyang sagutin ako pero sa huli ay pinili nya pa ding sumagot. "T-That means 'ANG PANGIT KO' Ma'am..putangina."