Imperfect In Tagalog Novels & Stories

I ask her again in Tagalog language dahil naisip ko baka hindi siya nakakaintindi ng English dahil naalala ko dati ngumingiti lamang siya sa tuwing tinatanong ko siya. "Kung ayaw mong magsalita mapipilitan ulit akong saktan ka o 'di kaya ay ihulog kita sa pool." galit kong wika sa kanya habang naririnig ko ang mahina niyang hikbi. "J-Judy p-po S-Senyorito," mahinang sagot niya sa akin. Hindi ko naman maiwasang matulala habang napatitig sa kanyang maamong mukha.

"What? You sick asshole!" Napalunok si Luke. Nag-iwas siya ng tingin huwag lang makita ang malaanghel na si Felix na nagmumurang tila kakalarga lang mula impyerno. "Lander, ayoko. Also, remove the bug in my car you mighty fucktard!"

Kainis! "Pangatlo, Ssilacc. Ang Ssilacc ay ang lugar kung nasaan tayo. Mga purong bampira rin sila ngunit hindi nakapag-aral dahil sa kahirapan. Makikita mo ang kaibahan nila sa mga suot natin. Hindi nila kaya bumili ng damit kaya naman nagtitiis sila sa kakapiranggot na tela. Ngunit sa lahat ng bampira, sila ang mababait at 'yun ang aking obserbasyon. Kahit na mahirap ay nagagawa pa rin nilang tumulong sa iba. Hindi tulad ng mga Rialacande, iilan lamang ang iyong makikitang may mabubuting puso." "Tulad ko." Napatingin kaming lahat kay Monica.

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

Nakarating na pala ito. "Kailan ba kayo uuwi ng Pilipinas?" tanong ko dito. Napatingin si Eli kay Rey Mart. Alam ko na di pa kayang umuwi ni Eli sa Pilipinas. Naging masalimoot ang karanasan nito sa Pilipinas. "Soon," tanging sabi nito sa akin. Humigpit ang hawak ko sa kamay nito. "Face your fears. Alam ko na natatakot ka, pero nandyan si Rey Mart. Alam ko na handa ka niyang protektahan."

Isa siyang hopeless romantic, at madalas sabihin ng kanyang ina na siya ay katulad ni Grammie Miranda. Tuwing nakikita niya ang kanyang mga magulang, ang puso niya ay punong-puno ng pagmamahal at kaligayahan. Ang kanyang mga magulang ay nagkaroon ng arranged marriage, ngunit sa huli, umusbong ang kanilang pagmamahalan. Kita na kita ang pagmamahal sa pagitan nila. At tama ang kanyang ama. Walang perfectong kasal sa panahon ngayon.

Wala pang 8:00 A.M ay dinala na ako ng mga paa ko sa Imperfecto. I am too early for this shit! I'm early not because I'm excited, but sa kadahilanang hindi na ako makapaghintay na makumpirma ang totoo.

Bakit pakiramdam ko malungkot iyon? “Hindi, may mas igagwapo ka pa pala no? Hindi ko alam na possible pala ang maging perpekto. Ngayon lang ako naniwala ng tuluyan,” nakangiti kong wika sa kanya habang magkatitigan kami sa mata. “Paano pa kaya ang tinitignan ko ngayon? Simple at perpekto? Hindi ko alam na pwede pa lang pagsamahin ang dalawang yun.”

--- --- "Hmm?" --- "Ano iniisip mo?" --- --- Sandali siyang natahimik. --- --- "Kung magiging mabuting ama ako." --- --- Nagulat ako. --- --- Dahil siya ang taong palaging mukhang handa. --- --- "Khaizer." --- --- Tumingin siya sa akin. --- --- "You don't have to be perfect." --- --- Napangiti ako. --- --- "I learned that too."

I can't help but feel my heart warming up and my cheeks reddening as he continues, And this time, he looked proud to sing. At mahal, mamahalin kita hanggang 70 tayo At baby, ang puso ko ay maaaring mahulog nang kasing lakas ng 23 At iniisip ko ‘yung kung paano umibig ang mga tao sa mahiwagang paraan Dampi lang siguro ng kamay Well, ako-nahuhulog ako sa iyo araw-araw At gusto ko lang sabihin sa iyo na ako