Impyerno Novels & Stories

Naramdaman ni Maria ang kakaibang hangin na dumapo sa balat niya at sa isang kisap-mata niya lang ay may humawak sa palapulsuhan niya. Namilog ang mga mata niya sa gulat at takot, kasabay roon ang malakas niyang tili. Dahil ang nakahawak sa palapulsuhan niya ay isang lalaking missionary sa kombento na nais maging pari. At ngayon ay nanlilisik ang mga mata,duguan ang mukha dahil sa malaking sugat nito sa kaliwnag pisngi na halos makita na ang laman. Nakangisi ito at tumutulo pa ang laway na nakaharap sa kanya.

Gwapo na ito noong una niyang makita pero ngayon, kung may salita pang hihigit sa gwapo, kailangang malaman ni Jaqui iyon. Nang mas lumapit ito, saka lang mas napagtanto ni Jaqui kung gaano ito katangkad. Napalunok nang mariin si Jaqui. No, she was not feeling scared. Nervous? Yes, maybe. But her racing heart tells her differently. “Hi, Ms. Quijano,” bati nito sa kaniya sa baritonong tinig. “I don’t think we’ve been properly introduced. I’m Amigo Imperial.”

Alden Mayo pala ang pangalan ng impostor. Itinapon niya ang natitirang mansanas sa basurahan. Siya scoffed. "Hindi mo ba naiintindihan kung bakit naging ganito? Kung hindi mo ako tatanggihan at pipigilan nang paulit-ulit, gagamit ba ako ng mga ganitong matinding pamamaraan? “Kahit ang anak ko kasali na. Imposibleng makabalik ako ngayon!

Tinawag niya ako sa pangalan ko! "Paano mo nalaman ang pangalan ko? At b-bakit niyo ako kinidnap?" Pero imbes na sagutin ako ay nagsimula na lang siyang humakbang palapit sa gawi ko. "I am Ymilio Eros Remington. And starting today, you work for me." Napamaang ako. Remington? Isa siyang Remington?! Mas lalong namilog ang bibig ko sa narinig. Ang Remington ang pamilyang nagmamay-ari ng pinakamalalawak na hacienda sa probinsyang ito. Sila ang batas dito.

it has been cracked for a long time now and I down know if I can still hold it not tp collapse. Because the real truth is already in front of me and I don't know if I can still fight it. Hindi yung mga banta ni Mirielle ang pinaka tormenting sa mundo ko. Hindi yung mga board meetings na parang firing squad. Hindi yung duguang Liza na halos ikaputol ng hininga ko. Ang tunay na impyerno… …ay itong gabi, dito sa villa, kung saan kaming dalawa lamg

Hindi nila pinansin ang isang unggoy na busy sa pag-rereport sa nangyari. "Ay p*ta. Wag kang mamatay dito, brad. Mahirap ang proseso papasok sa impyerno kailangan mo pang magpa-autograph sa pinakapoging ako at kay Bossing. Kailangan mo din hanapin ang nawawalang p*nty ni Barney at nawawalang kilay ni Monalisa. Jusko! Wag dito. Mahihirapan kang makapabalik sa langit. Nasa impy*rno ka na. Walang atrasan. Wag ka mu—T*ngena bat mo ko binatukan?"

Kahit ako na Hari ng Impyerno ay hindi mabali ang nakasulat sa propesiya, kahit na napakalakas ko. Nang makarating ako sa kanyang harapan ay mabilis kong hinagilap ang kanyang braso at hinatak patungo sa aking dibdib. Sa biglaang paggalaw na ginawa ko ay bumahid ang gulat sa kanyang mukha. Ang palad nito ay lumapat sa aking dibdib habang ang kamay ko ay mabilis na pumaikot sa maliit nitong bewang. Ang noo kong natatabunan ng itim na hood ay dumikit sa noo ni Persephone. Ang libre kong kamay ay mahigpit na kumapit sa isang kamay ni Persephone. Marahan ko s'yang isinayaw sa ilalim ng mga nakakatakot at nakakakilabot na tunog na nanggagaling sa mas malalim pang <

Kakantahan ka ng akapela sa iyong tenga At nanamnamin natin ang pagsasama Gusto kitang isayaw ng mabagal Hawak kamay, pikit mata, Sumasabay sa musika Gusto kitang isayaw ng mabagal Napa-iling lang si Bea at sinabi, "Naalala ko lang yung apelido ng boss ko, parehas kayong Salazar." "Ah, okay." Pina-ikot naman sya ni Dawn ng matapos na ang tugtog.

Pkiramdam ko'y sasabog ang king puso sa galit, pero hindi ko naman maintindihan kung bakit. Biglang lumabas ang aking munting kakayahan bilang taga-sunod ng impyerno, o mas tamang sabihin na Hell Knights. Marahas kong binuksan ang kotse nila't ibinalibag palabas ang manyakis na lalaking 'yon. Uminit lalo ang ulo ko ng makitang iba na ang ginagawa niya sa dalaga, nakababa na ang pang-itaas nitong damit at gulo-gulo ang buhok.

Kahit boss ko siya, mamumuti ang mata ko sa kaniya. "Huwag kang mag-alala. Hindi namin ikakaltas sa sahod mo ang labor niya." "Talagang huwag n'yong ikakaltas dahil hindi ako papayag!" "Relax, Cherry," Immanuel interrupted. "My cousin even wanted his service for free, right?" "Yes, Sir Buenaventura. It's my pleasure to make Ma'am Henniah Cherry Hermes safe," Limuel said. Aba't sumakay pa!