Indecision Novels & Stories

Chapter 5 Sabi nila, when you're deciding kailangan isaalang alang mo ang mga posibleng mangyari. In that way, madadalian kang magdesisyon. but in my situation, hindi uso ang "madaling desisyon" I'm stuck between, papairalin ko ba ang galit ko sa demonyong ito? O pakikisamahan ko siya habang nauubos ang pasensya ko?

pinal na desisyon ng matanda. Hindi nito gusto ang ugali ni Janica, ngunit alam niyang kailangang dumaan sa ganitong paraan para maiwasan ang mas malaking gulo sa pamilya. Kapag masyadong naging marahas ang desisyon, baka mas lalo lang silang mapahamak sa huli. Nag-isip si Elle nang ilang sandali bago nagpasyang sumang-ayon.

Hindi lahat ng gusto natin ay makukuha natin. Minsan may mga bagay na kailangan nating tanggapin dahil resulta iyon ng mga desisyon ng tao. Minsan kailangan nating tanggapin na wala na ang paborito nating pagkain sa tindahan dahil may mga nauna nang bumili, desisyon lang natin na pumunta roon nang hindi maaga, o desisyon lang ng tindera na huwag tayong pagbilhan. Destiny doesn't have the control of it, we have it. It's my belief right now.

Zach's P.O.V. *** Decisions. Unless it is for business, I suck on making them. People will say — you know things when you got older. You gain wisdom and become better in decision-making. Sadly. I was living this life for almost three decades and yet decision-making and crossroads were still mysteries for me. I tend to weigh pros and cons in business to come up with an appealing solutions and options— but I figured out that I couldn't do the same thing in real life.

Bukod sa kulang pa ang kumpyansa ko sa sarili para magmaneho ng kotse, may ibang bagay na gumugulo sa isip ko ngayong araw kaya alam kong hindi ako makakapag-focus. Bumagsak ang tingin ko sa suot at dito napabuntong-hininga. Maaga pa naman, kung umuwi na lang kaya ako at magpalit ng damit? May oras pa para umatras ako sa plano ko… Narinig ko ang pagtikhim ng taxi driver. Tuloy ay napilitan akong bumaba bago pa ito tuluyang magalit sa pagiging indecisive ko. Humarurot ito paalis at naiwan akong nakatayo sa entrance.

Huminga muna ng malalim si Casshandra bago siya bumaba sa kotse medyo nakakaramdam siya ng kaba dahil baka hindi matanggap ni NIch ang pakikipag hiwalay niya mamaya .Napag handaan na niya ang iba niyang sasabihin para kahit papaano hindi siya makokonsensya sa magagawa niyang desisyon .

Masyadong nagtatalo ang puso at isipan niya dahil kahit anong gawin niya, kahit anong isipin niya pareho lang siyang masasaktan kahit anong piliin niya sa gumuguli sa isipan niya. “Fuck!” mahina niyang mura, para siyang mababaliw sa kakaisip, para bang hindi nagfa-function ang utak niya. Kung dati pagbitiw lang ng desisyon ang gagawin niya na mabilis lang niyang sabihin ang lahat ng plano niya sa mga kasamahan niya, kabaliktaran naman ng nangyayari ngayon, mahirap pa sa pagtake mo ng exam. Hindi niya alam ang dapat niyang piliin dahil may parehong may sapat na dahilan ang pamimilian niyang dapat niyang gawin.

All I need is to say my decision dahil may naghihintay na tao sa desisyon ko. Hindi rin naman naging madali sa akin ang pagproproseso ng desisyon na iyon pero nagawa kong ayun ang maging desisyon dahil may mga napatunayan ako. Siguro nga talagang naguluhan lang ako. Dahil sa nakalipas na araw ng pag-iisip ko, nawala lahat ng pagkakalito at doon mas nakita ko kung ano ba talaga 'yung tunay na nararamdaman ko. So for the coming tomorrow, I will going to say out what's my mind decided. It will never be that good nor bad but at least I'd made a decision that comes from what I really want. I'm going to step another stairs, and I hope everything will be alright.

Ang bilis niyang gumawa ng desisyon at talagang hindi man lang niya ako tinanong kung bakit gusto ko siyang hiwalayan o kung may iba pa ba akong option o plano man lang. He was a candid person. Everything was just a piece of cake for him—in just a snap he already made a decision and tada! He finalized it without asking anyone for their opinion as long as you gave your honest answer to him. Hindi ko tuloy alam kung anong dapat maramdaman. Matutuwa ba ako sa sobrang pagiging prangka niya o maiinis dahil pakiramdam ko napaka-self-centered niyang tao? "What if—"

Habang mas iniisip ko ang desisyon ko, mas lalo akong naguguluhan. Mas lalo kong hindi maintindihan ang sarili ko. Kung tama pa ba ang ginawa kong desisyon o kung mali. I rejected his proposal. Because I wasn't ready yet. But then, is that really the only reason? Of course, that's the only reason. Wala na akong ibang dahilan. Hindi ko dapat pagdudahan ang sarili ko. That's it.