Inferness In Tagalog Novels & Stories

My heart is aching. I never knew I would experience this kind of pain. As if I lost something inside me. Hindi ko makakalimutan ang araw na ito. I lost my love and myself at the same time. ----------------------------------------------------------------------------------------------------

[ pagdausdos - slide ] Labis na nakaiirita, subalit hindi niya iyon ininda. Kanyang ininat ang kanyang kaliwang braso: pilit na inaabot ang aninag ng maliit na insekto. [ aninag - reflection ] Kaunti na lamang . . . malapit na. Hinto. Kusa niyang naibaba ang braso, nakatakas mula sa paningin ang kanina’y hinahabol.

Kailan kaya siya magsasawa? "At sino sa tingin mo ang bagay sa 'kin? Ang babaeng walang pakialam sa ibang tao, babaeng nanglulustay ng pera ng ibang tao, spoiled brat, masama ang ugali, mayabang, masungit, plastic, malandi?" Nagtatangis na ang bagang ko sa pagpipigil na masigawan siya. "Ka-kasi-" nauutal niyang saad pero hindi ko na pinatapos.

Jessa's POV HINDI siya susuko. Hanggat kaya niya pang luamban, lalaban siya kahit pa magmukha siyang desperada kahit pa mangdaya siya. Kahit pa... magpakababa siya. Pipikit na lang siya at lulunukin ang lahat. Hindi naman masamang lumaban di ba? Hindi naman masamang magdamot kung pag-aari mo naman ang ipagdadamot mo.

“Sana nga ay tama ang hinala mo.” “Ang naisip ko lang ay pa-slant ang hagdanan kaya naman hindi ko matiyak. Maaaring sa sobrang pagka slant ay pwedeng nasa ika-siyam or ika-walong palapag tayo. Anyway, ang mahalaga ay walang ibang daanan maliban sa hagdanan na yon at alam nating diyan sa pintong iyan lang lilitaw ang kung sino mang kalaban natin.”

Isa, dalawa, hanggang sa tuluyan na akong napahagulgol. “Anong… anong pinasok ko?” mahina kong bulong sa dilim, halos hindi ko na marinig ang sarili kong tinig. “Bakit dito pa… sa lalaking ‘yon? Sa taong walang puso… sa halimaw…”

Ano Kaya Ang gagawin natin para mapatunayan natin na may gusto pa Rin Siya sa iyo? Naku... Mary joy kinakabahan ako sa mga iniisip mo ha.... kilala kita may Hindi maganda ka na Namang iniisip diyan. At nagpatuloy na itong nagdrive.

"Explain what? Ano pa bang sasabihin mo ha? Anong kasinungalingan pa? Malinaw na ang nakita ng dalawang mata ko kaya imposible pang maipaliwanag mo sa akin 'yon dahil hindi ako tanga para hindi malaman kung ano ang ginagawa niyo! Malay ko ba kung kagabi niyo pa ginagawa ang bagay na 'yon. Tangina lang! Ilang taon na tayo pero bakit? Bakit nagawa mo akong lokohin? Anong naging kasalanan ko? Anong pagkukulang ko? Answer me!! sigaw ko dito, habang napaupo. Hindi siya makasagot, nakayuko lang ito at nagsimula ng umiyak. "B-babe I-I'm sorry! Hindi ko sinasadya lasing lang ako. P-please forgive me, pag usapan natin 'to, ayusin natin. Mahal na mahal kita" pagmamakaawang anas niya sabay yakap sa aki

“I love you too, Jaycee. Ikaw lang ang lalaking mamahalin nang buong puso.” Matapos ang pagpapalitan naming ng mga matatamis na salita ay muli naming inangkin ang labi ng isa’t isa nang buong ingat. Nang gabing iyon ay nalunod kami sa init ng aming pagmamahalan—ang malalaswang tunog na gawa ng pag-iisa ng aming mga katawan at ang mga ungol ang siyang bumalot sa maliit na k’wartong iyon at nagpatuloy kami sa aming mainit na pag-iisa hanggang sa maubusan kami ng lakas.

"Andito naman ako sa tuwing kailangan mo ako,ah?" "Oo, pero I need you here with me, dito sa tabi ko, hirap na akong hanggang screen na lang kita nakikita! Kaya nga I'm begging you na dito ka na lang din mag-aral." Ramdam ko sa mga mata ni Angel ang pagkaseryoso niya, at napakasakit sa akin ito. "Mahal naman," bulong ko and she cried.