Inspirational Message Novels & Stories

“Eto lang ang nakayanan ko. Pakibigay na lang ito sa nanay mo. Hayaan mo next time sasama na talaga ako.” “Echos mo lang ‘yan. Ganyan din ang sinabi mo last year, eh.” Nakaingos na tinanggap ni Andrea ang regalong binigay ko. “Salamat dito, ha. Nag abala ka pa. Kaya ka hindi nagkakanobyo kasi wala ka ng ginawa kundi magtrabaho. Subukan mo kayang lumabas-labas. Mas nakaka-inspire kaya magtrabaho ng may inspirasyon. Sa kakatrabaho mo baka mamatay ka ng hindi nakakaranas ng sarap. Baka mamatay ka sa paghihirap. Ikaw din, baka mamatay kang hindi nakakaranas kung paano maging maligaya.”

Bahagya siyang tumango, parang tinanggap lang iyon bilang isang katotohanang hindi na kailangang palalimin. “At isa pa,” dugtong niya bago tuluyang umalis. “Make sure to eat before sleeping. Kapag hindi mo ginawa, hindi ka makakakuha ng bagong impormasyon galing sa akin.” Napakunot ang noo ko. “Iyon ba ay banta?” Bahagya siyang ngumiti—isang ngiting hindi ko alam kung biro o seryoso. “Motivation,” sagot niya.

THERE'S a rainbow always after the rain. Paulit-ulit na itinatak ko sa isip. Na sa kabila ng kalungkutan ay may nakaabang namang ligaya at kasiyahan. Iyon ang isa sa mga ginawa kong motivation para maka-move on. Para palubagin na rin ang loob ko, pagaanin at unti-unting paghilumin ang puso. Minsan nagbabasa ako ng mga motivational books para mas lalong patatagin ang loob ko. Natuto na rin akong magsimba tuwing araw ng Linggo. Manalangin gabi-gabi. At kapag weekends, lumalabas-labas na rin ako ng bahay. Jogging, minsan tumatambay sa park. At tuwing araw naman ng sahod ay nakiki-hang-out with my co-teacher friends.

Handa naman na ako, pero hindi ko pa nagagawa ang gusto ko, marami pa akong gustong gawin na hindi ko pa nagagawa. Kaya in order to cherish every moment and to do everything, I need a motivation and that is my death. I believe that dying means having an inspiration, kasi when you are aware of your death, you wll have a courage to do everything you want. You only live once and you know that you may die anytime so you need to live your life to the fullest and be happy despite of the challenges, so that you will not regret anything when you die because you know you did all the best for yourself before closing your eyes. "Hanggang kailan ka pa mabubuhay?" He scoffed.

Hindi ko alam kung bakit, pero may kung anong mainit na pakiramdam ang unti-unting bumabalot sa dibdib ko. Marahil dahil muli kong naramdaman na may isang tao palang humahanga sa pagiging successful ko. Feeling ko tuloy, sulit ang pakikipaglaban ko sa buhay. Sulit ang hindi ko na mabilang ng mga gabi na umiiyak ako. Hindi mabilang na mga oras na nagugutom ako. Mga araw na para bang gusto ko nang sumuko. At ngayun, may isang taong nagsasabi sa harapan ko na gagawin daw akong inspiration. Kay sarap sa pakiramdam.

"But you know what God did to me? That same day, He made a miracle." I look at my kids. and like a star their eyes are twinkling. They are looking at me with a wide smile plastered on their faces. That smile is my constant reminder, that everyday I have to be better if not the best for them. That beautiful smiles serves as my inspiration to go on with my life despite the pain and heartache I've got.

Isang perpektong eksena, isang pamilyang buo, masaya, at walang puwang para sa kanya. Kasunod ng larawan ang maikling mensahe: [Kung may konting self-respect ka pa, huwag ka nang pumunta rito at ipahiya ang sarili mo.] Hindi na niya kailangang hulaan kung kanino galing iyon.

Ang mga saloobin ng matanda ay nagbigay sa kanya ng mas malinaw na pagtingin sa mga pagsubok na dumarating. Nang gabing iyon, si Liza ay nagtakda ng isang pag-pulong upang magbigay ng inspirasyon at lakas sa mga kabataan at komunidad. Kailangan niyang iparating sa kanila na ang bawat pagkatalo ay may pagkakataong magbago at magsimula muli. --- Pagdating ng Bagong Pag-asa

Nagising na lang ako isang araw na siya ang dahilan kung bakit ako masaya, kung bakit lagi akong excited sa umaga dahil makikita ko na siya. Siya ang dahilan kung bakit nandito ako ngayon. Siya ang naging inspirasyon ko sa lahat, sa trabaho. Siya lang talaga ang dahilan kung bakit ko nakukuha lahat ng gusto ko, siya ang ginawa kong inspirasyon. Siya ang nakikita ko sa hinaharap na makakasama ko habang buhay kahit imposibleng mangyari. “I love you.”

“Pero ikaw pa rin ang dahilan kung bakit ako bumalik. You keep me grounded.” “Hindi ako dahilan, Neil. Inspirasyon lang. Pero gusto kong alagaan mo ang sarili mo, pati ‘tong kompanya ninyo. Huwag mong hayaang maulit ‘yung dati. ‘Yung ako lang ang iniintindi mo, tapos napapabayaan mo lahat.” “Hindi ko naman napabayaan noon, ah,” sabi ko.