Inspirational 소설 & 이야기

Ngayon pa ba ako susuko, unti unti na akong nagiging matatag mas hinuhubog ako ng panahon at maging ng lahat nang nangyayari sa buhay ko ngayon. Si mama at si Papa lang ang tanging inspirasyon ko sa lahat, Ang pinagkukunan ko ng lakas at tibay ng loob, Kaya handa kong gawin ang lahat para sa kanila. Kung isusulat ko siguro ang kwento ng buhay ko, maaawa ako sa sarili ko at maiiyak. Hindi lang physical ang nasaktan at napapagod sakin kundi maging emotional. Siguro Kong Hindi ko nakilala si Harris malamang di pa rin ako nakawala sa malaimpyerno Kong trabaho.

Minsan naman ay nakatitig lang sa blinking cursor ng laptop habang iniisip kung paano ko isusulat ang susunod na eksena. Nakakatawa nga, e. Sa gitna ng lahat ng nangyayari, nakakahanap pa rin ako ng inspirasyon. Minsan, si Elco mismo ang inspirasyon ko. Kapag nakikita ko siyang matapang kahit nasasaktan. Kapag nakikita ko siyang nakangiti kahit may mga pasa. Pakiramdam ko mas lalo kong gustong magsulat. Mas lalo kong gustong gumawa ng mga kuwentong may pag-asa, may pagmamahal, at may happy ending.

--- Bago matulog, tumingin ako sa invitation. Sa ibaba, may nakasulat: Your experience could inspire the next generation. Napaisip ako. Dati, gusto kong maging inspirasyon. Ngayon, mas gusto kong maging ebidensiya na posible palang magsimula muli. May mga taong hindi kailangang sundan. May mga taong kailangang marinig. May mga taong kailangan lamang ng pagkakataon.

sabi niya. Nagbigay siya ng inspirasyon sa lahat, at sa likod ng entablado, nandoon si Cearina, pinagmamasdan ang kanyang tao. Ang mga salitang ito ay nagbigay sa kanya ng lakas at inspirasyon. “Ezekiel, ikaw ang dahilan kung bakit ko patuloy na pinapangarap ang isang mas magandang kinabukasan para sa mga bata,” bulong ni Cearina sa kanyang sarili.

Ginagawa na naman akong laughstock nito. Pero ok lang. Kung makikita ko naman oras oras ang ngiti nya. Kakaiba kasi yung ngiti nya eh. I love seeing it. Its like vitamin C and E. Nakakaenergize at nakakapagpaganda. In short. Inspiration. Haha. Oo na sige na. Nahulog na ko. maybe i can finally love again. Maybe i found the guy i would like to be part of. And maybe.. its him.

tanong niya naman. “Ang inggit normal lang yan na maramdaman natin. Magiging mabuti lang siya kapag ginawa nating inspirasyon ang inggit natin, kung nainggit ka sa tagumpay ng isang tao huwag kang maiinis sa kaniya dahil hindi rin natin alam kung ano bang pinagdaanan niya bago niya yun narating. Gawin mo siyang inspirasyon kesa ang magalit ka na lang sa kaniya at gawan siya ng hindi magandag balak, o gagawa ka ng paraan para mapabagsak siya. Kung gusto mo rin maging matagumpay, gawin mo yun sa sarili mong paraan, kapag nakakaramdam ka na ng pagod o gusto mo ng sumuko, isipin mo yung taong kinaiinggitan mo tapos sabihin mo sa sarili mo na, kung kaya niya, kaya ko rin.” Medyo may kahabaan ko r

Ngunit sila pa ang siyang napag-iinitan. Ganoon eh, the more na mahal mo ang isang bagay the more na mahirap kunin. At kailangan mo ng motivation dahil inspirasyon lang ang dahilan kung bakit nga mahal mo ang isang bagay. Kapag umuuwi ba noon si Kuya? Ano kaya iniisip niya?

Hindi ko alam kung bakit, pero may kung anong mainit na pakiramdam ang unti-unting bumabalot sa dibdib ko. Marahil dahil muli kong naramdaman na may isang tao palang humahanga sa pagiging successful ko. Feeling ko tuloy, sulit ang pakikipaglaban ko sa buhay. Sulit ang hindi ko na mabilang ng mga gabi na umiiyak ako. Hindi mabilang na mga oras na nagugutom ako. Mga araw na para bang gusto ko nang sumuko. At ngayun, may isang taong nagsasabi sa harapan ko na gagawin daw akong inspiration. Kay sarap sa pakiramdam.

Well, pupunta ako para malaman ko. Tama si Hendrix mataas ang nakuha kong marka sa mga long quiz ko. Pero kinakabahan ako sa exam namin next week. Mag-isa na lang akong nag-aral pag-uwi. Hindi din naman ako inaantok kaya nag-aral na muna ako. Siguro nasanay na ako na tuwing gabi nag-aaral kami ni Hendrix. Suddenly gusto kong maging masipag sa pag-aaral at maging matalino. I feel inspired, pero hindi ko din alam kung bakit ako inspired.

Para sa gulong ayaw na niyang palalain. “Ang inspirasyon ko,” sabi niya, malinaw ang boses kahit nanginginig ang loob, “ay ang proseso ng paghilom. Ang pagharap sa mga alaala, masaya man o masakit, at ang tapang na magpatuloy.” May mga umiling. May nag-type sa cellphone. May hindi kontento. “May specific person po ba?” pilit pa rin ng reporter. “May koneksyon ba ito sa first love ninyo?”