Interminable Rooms Novels & Stories

Kinabukasan, ang bawat hakbang ni Celestine papasok sa gusali ng Apex Realty ay tila may pabigat na gawa sa tingga. Ang mga kaganapan kahapon sa loob ng madilim na storage room ay patuloy na nag-pe-play sa kanyang isipan na parang isang sirang plaka. Ang init ng hininga ni Zeno, ang pagbaon ng dila nito, at ang nakakabaliw na sarap na nagpasuko sa buo niyang sistema ay nag-iwan ng marka na hindi madaling burahin.

At akala ko ay tapos na siya pero pagkatapos niyang magbihis ay hinila niya ako palabas ng kwarto at naglakad kami sa medyo mahabang hallway bale apat na kwarto rin mula sa tinutuluyan namin bago kami tumigil at binuksan niya ang kwartong katapat namin at ikinagulat ko ang mga nakita ko sa loob. O. M. G. This room is what you called heaven for an online steamer like me? This is heaven gosh pwedeng pwede siyang studio. Ang spacious at ang ganda ng wallpaper para siyang customized room, if only I married him as Audrey... ‘Hoy ano ba Audrey halos dalawang linggo pa lang wag ka ngang ano dyan’ pagbawal ko sa sarili ko kasi hindi tama ang iniisip ko hindi ako pwedeng magkamali or else everything

"May limang chamber ang House of Correction ito ang: white, blue, green, red at black chamber." Tumango si Zaira bilang tugon at pinagpatuloy ni Headmaster Black ang paliwanag. "Sa white chamber dinadala ang mga hindi pa napapatunayan na nakasala; ang blue naman ang nagsisilbing pagamutan ng nga nakakulong doon; sa green naman dinadala ang mga may minor offense; ang red naman ay para sa may major offense; at sa black chamber ang nagsisilbing punishment room, doon pinaparusahan ang mga matitigas ang ulo at pasaway sa kulungan katulad ng mga hindi sumusunod sa utos."

Ito ang kailangan niyapara itago ang katauhan. Tahimik niyang tinahak ang service stairs. Ang Room 702 ay nasa dulo ng isang pasilyong tanging mga VIP lang ang pinapapasok. Sa bawat hakbang, nararamdaman niya ang bigat ng kaniyang baril sa kaniyang bewang. Ayon kay Sterling, ang silid na iyon ay hindi nakatala sa system ng ospital. Isang ghost room para sa isang maimpluwensyang tao.

Rejected ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ “Oh, right! The rooms.” “Marami naman silang rooms here kaya walang magiging problem, though sinabi na namin kay Krypt at sa mga caretakers na hindi natin gagamitin lahat. Iyong mga malalaking rooms lang na kasya tatlo hanggang limang tao.” Paliwanag ni Lorraine. “So!” Mahina niyang hinampas ang cardboard na hawak. “Gumawa na agad kami ng list kung sino ang magkakasama!”

Nakarating ako sa room na sinasabi ng babae kanina sa baba. Ang orientation room ay minimalist—puting pader, mahabang mesa, at isang malawak na screen sa harap. May ilan pang naroon, pero tahimik ang lahat. Walang nag-uusap. Walang nagtatagalan ng tingin. Para kaming mga estrangherong sabay-sabay na sumakay sa isang tren na hindi alam ang destinasyon. Lumabas ang isang babae na naka-itim na suit. Walang name tag. Diretso ang tindig.

Galing sila sa dead-end na pasilyong kinahulugan nila at dahil one way lamang iyon, dito sila noon dinala. The room’s coated in a crimson wallpaper designed with golden line arts to make the room appear grand. Every single furniture looked luxurious, even the displayed figurines, to the utensils seemed to be created by a great designer. The room isn’t too big either, it’s enough to cater at least two people. The thing is... It doesn’t have a door nor a window. He and Selene are literally trapped.

“I’m sorry, miss. ’Yung ibang rooms ay under electrical maintenance pa at hindi pwedeng gamitin. Also, tatlong rooms lang po ang naka-book sa system.” Mas lalong dumilim ang ekspresyon ni Cassidy. Ayaw ni Czarina na lumaki pa ang hindi pagkakaunawaan, kaya mahinahon siyang nagsalita, “Hindi rin kasi sinabi ni Seth na sasama ka, kaya tatlong rooms lang ang na-book namin in advance. Kung nalaman namin agad, edi may extra sana.” “Anong booking-booking? Ganito kalaking hotel, walang extra room?” bulong sa sarili. “Halata namang sinasadya niya ’to.”

Now let's see where i can find their room. [Nyx: "Misaki pag may nangyari masama sayo!? Bilisan mo alam mong may timer ang mga bomba!"] Aishhh. "Shut ul just make sure you guys still breathing when i'll be there. Irine pumunta ka sa banyo ng kuwarto huwag kang aalis." saad ko saka gumapang muli. Room 347. Napahinto ako ng biglang may magbarilan sa hinintuan kong ac steenless.

pagputol ni Zephyra, ang kanyang titig ay nananatiling walang-kaawang kawalan ng pakiramdam na mas masakit pa kaysa sa kahit anong saksak. "But you will never leave this room again. The estate layout has been reconfigured. You will not have access to any communication devices, and you will not step outside the inner grid. I don't care if you hate me for the rest of your life, but I will keep you alive. Even if I have to turn your world into a permanent cage."