Introduce Yourself In Korean 소설 & 이야기

Habang naglalakad kami, siniko ko si Denver. “Uy, ang galing mo mag-Korean ha. Saan mo natutunan 'yun?” He chuckled. “I lived here for a year. I picked it up pretty fast.” “Ang daya mo. Ako ‘di nga makabigkas ng ‘annyeong’ nang tama eh, tsaka ilang beses na ako nanonood ng K-drama,” reklamo ko sabay tawa. “You’ll be fine. I’ll teach you. First lesson: ‘chu-eo-yo’ means ‘It’s cold.’”

tanong ng medyo may edad na ring babaeng guro, saka ako pilit na ngumiti at tumayo sa kinauupuan ko upang magpakilala. "Hello everyone, my name is Benny Corpuz," pakilala ko. Walang kagana-gana ang pagkakasabi ko noon dahil kahit hindi pa man nagsisimula ang klase nakakaramdam na ako ng pagkainip. "Can you tell something about yourself?" sunod pang sabi ng guro.

narinig kong tanong niya dumilat na rin ako at nagka-tinginan pa kaming dalawa. "Yes, sir." sagot naman ng driver sa amin. Tinignan ko ang cellphone ko kung may reply ang anak namin. Text message My Princess: 저는 집에 있는데, 아빠랑은 몇 시에 집에 가시나요? (I'm at home, what time do you go home with dad?)

nakangiti nitong wika sa akin. Napakunot naman ang noo ko sa sinabi niya kasabay ng pag-aalburoto ng utak ko. Close pala siya sa mga magulang ni Keith? Hindi ko man lang ito na-meet noong magpunta sila ni Sir Andrew sa Korea. Sabagay, busy ako sa trabaho ko. "Nice to meet you, I am Kim Ji-Hyun. Just call me Ji-Hyun, unnie." nakangiting pakilala nito saka inilahad ang kamay niya sa akin.

‘Baka isa sa mga empleyado nina Haniel si manong,’ sa isip-isip nya. Ngumiti rin ito sa kanya at binati sya, “Annyeonghaseyo, jeoneun Kim Ralpeu Ibnida. Hangug-e osin geos-eul hwan-yeonghabnida (Hello, I’am Ralph. Welcome to Korea.)” Napamaang ang labi ni Glayscent sa narinig dahil wala s’yang ibang naintindihan kundi ang salitang annyeonghaseyo na lagi n’yang naririnig sa mga kdrama na napapanuod nya.

halatang proud na sabi nito tsaka kalmadong uminom ng alak. Dahan-dahan akong napatango. "Y-Yeah, I guess so.” He chuckled once again. "I'm certain, by now you already know who I am. But what about your name?” "I'm Win—Soirye. Just call me "Soirye",” pakilala ko. Of course, I'm Winter. But I am also Soirye. Kaya hindi pa rin ako nagsinungaling sa pagpapakilala ko sa kanya. I just introduced myself to him by my second name.

May nakasabay pa ako at umatras na lang ako para hindi nila ako madaganan. "실례합니다, 지나가도 될까요? 여기서 내립니다. 제 층이에요." sabi ko in korean napatingin sa akin ang mga kasabay ko. (Excuse me, can I pass? I'm going out of the elevator, this is my floor.) Sinabi ng isa na makikiraan lang ako parang korean din ang isa sa kasabay ko. "Sorry." sabi ng isa nasa unahan ko hindi ko na lang pinansin.

diretso ka na sa Sementeryo haha anyway let me introduce myself first. Kenneth Miranda Introducing himself be like: “Hey!" I wink, “How are you?” Holding your hands, “I’m Kenneth. Kenneth Ivan Miranda.” Kiss your hands, “Can you be my bedwarmer tonight?” Killer smile. “Anyway I love your smile while you reading this. I badly want to kiss you... Yie!” It's a prank! Magalit pa bebe ko! Diyan ka na nga ang pangit mong ka-bonding! Walk out. Iniwan kang nakatanga.

Pagkatapos ay matagumpay niyang naipares ang kanilang mga device para isalin ang Korean sa English. Matapos mai-set up ang lahat, magalang na nagpakilala si Park Chan-young. "Auntie Marissa, my name is Park Chan-young. I'm an admirer of yours. Welcome to South Korea. Tiyak na itrato ko ang isang kagandahang tulad mo na may pinakamataas na pamantayan!"

She looks like korean. “An-dwae!” masungit na sabi nito sabay irap. “Excuse me?” saad ko nang hindi maintindihan ang sinabi niya. “Who are you, para sundin ko ang utos mo?” mataray nitong tanong. Sa inis ko ay tumayo ako sa harap nang nakahalukipkip. “Amora Cloughdeth Medina Faulkerson,” malakas na boses na pakilala ko.