Introduce Yourself In Korean Mga Nobela at Kwento

Kumunot naman ang noo ko na siyang ikinatawa niya. "Don't worry hindi ako masamang tao. Wala akong gagawing masama," nakangiting sabi nito. "Okay. To put you at ease, let me introduce myself. I am Drake Griffin, so shall we go?" sabi nito. Napalunok naman ako bago ako nagdadalawang isip na tumango at sumunod sa kan'ya sa paglalakad.

Ang mahinang sinag ng araw na pumapasok sa loob ng silid ay tumatama sa kanyang mukha dahilan para mas lalo itong magmukhang intimidating. “Ha? Hindi ko kilala sila.” Agad namang napakunot ang noo niya habang nakatitig pa rin sa akin. Parang sinusubukan niyang alamin kung nagsasabi ba talaga ako ng totoo o hindi. Napalunok tuloy ako nang wala sa oras. Teka. Masyado ba akong halata? “Anong hindi kilala? Kung sabagay hindi ka naman taga Korea pero mukha mo namang mukha kang Korean.”

Hindi ko alam kung paano magrereact sa kabaitan niya. “Oh! I forgot to introduce myself,” aniya, sabay ngiti. “I’m Sage San Fernando. Just call me Sage. At wag kang mag-alala, wala akong nilagay na kung ano sa pagkain mo. Kailangan mo lang lumakas para makauwi ka na… at makauwi na rin ako.” Dahan-dahan akong umupo sa kama, iniwas ang tingin sa kanya. Naiistorbo ko na pala siya.

“Mauna na ako sa inyo.” Akma na akong tatayo nang maramdaman ko ang malamig sa damit ko. Mabilis lang namang binangga sa akin ng Sperm ang kamay niyang may hawak na soda kaya hindi na ako nakaiwas. Parang nag-instant ligo tuloy ako ng soda sa harap ng maraming estudyante. “That's how I introduce myself, I'm Gemar. Sorry pero sinasadya,” ngisi niya.

Hinintay ko naman ang pagdating ng kaibigan ko susunduin niya ako ng sasakyan. "Nikka! Na yeogi issneunde eodiya?" narinig kong tawag ng hinihintay kong tao kaya tumayo na ako para lumabas ng bahay nang kapatid ko. (I'm here, where are you?) Nasa palengke ang mag-asawa at nasa school naman ang mga pamangkin ko kaya walang tao dito maliban sa akin. "Geogineun!" sagot ko sa salitang hangul o korean.

Lumapit siya sa kama, maingat ang galaw. “Easy,” sabi niya ulit, mas mahinahon. “You’ve been through a lot.” “Who…” Natuyo ang lalamunan ko. “Who are you?” Ngumiti siya, maliit lang. Hindi pilit. Hindi rin masyadong masaya. Parang alam niyang wala pa ako sa kondisyon para sa kahit anong emosyon na masyadong mabigat. “My name is Seohyun,” sabi niya. “Half Korean, half Filipina.”

Naupo siya sa bench at naupo rin ako. "Let me introduce myself first," simula niya at tiningnan ako. "I am Mrs. Verceluz." pakilala niya. Nabigla naman ako nang magpakilala siya at kinabahan. I still feel scared everytime I heard something connected to him. "H-Hello po." nauutal kong sagot.