Novel & Cerita Invalidating Feelings Quotes

Malungkot ko siyang binigyan ng ngiti at bahagyang napabuntong hininga. “I think love is in everything...” I trailed off. Nag-huhukay muna ng lakas na loob mula sa kaloob-looban. At nang may kaunting nahukay ay saka ko lang tinapos ang pagsasalita. “Love is when you feel fear, hatred, anger, trauma and all the feelings that you could feel. Yung sa akin kasi it's everything. The hatred is there, fear, sadness and the trauma. And I know it's love because if it's not love what I gave back then, then maybe I shouldn't have felt those feelings at all.”

I have tried telling her about it but it’s either her or Bianca interrupts the plan. Inaamin ko rin na masyado akong nagpadala sa sakit ng loob ko. Pero hindi ba ako pwedeng makaramdam ng galit kahit minsan lang? I'm not invalidating other people's feelings, but I don't want my own feelings to be disregarded as well.

'no voice is as mean as our own voices are to ourselves'. Lagay ko sa caption at inupload ang picture. Isa yan sa mga quotation na sinabi nang isa sa mga iniidolo kong singer at kahit papaano ay maiiugnay ko yon sa nararamdaman ko ngayon. Sa kabila ng gutom ay mas pinili kong magscroll sa newsfeed ko at umabot na rin ng halos 300 reactions ang inupload kong picture sa loob lamang ng limang minuto. Kakatuwang sa dami ng mga iyon ay wala man lang nangamusta sa akin. I let out a deep sigh.

"Ang kailangan mo para mawala 'yang nararamdaman mo ngayon." "Anong nararamdaman?" "Sad? Hurts? Disappointed? Frustrated? Mad? I don't know what exactly your feeling right now. But one thing for sure is you're not okay. If you need someone to talk to, I'm just here, Trice, okay?" ani nito at ngumiti. Mas lalo tuloy bumigat ang pakiramdam ko. Bakit ba nahuhulaan niya kung akong nararamdaman ko? Gano'n ba ako ka-obvious?

"Stop using that f*cking excuses to deny your feelings for me, Janice. I know that we both have the same feelings for each other." "Ha!" singhal niya at sumandal sa upuan niya saka tumawa ng malakas. "What feelings are we talking here? Is it the feelings when we both f*ck each other? Iyon ba iyon? Well, I'm sorry to tell you that I also have the same feelings with every person I fu—" Hindi niya naituloy ang sasabihin dahil mabilis siya nitong nalapitan at hinapit sa beywang saka mapusok na hinalikan sa mga labi.

Kahit na nilinaw niyang walang involved na feelings ay pakiramdam ko imposible. Hindi na ulit kami nag usap tungkol sa pag alis ko. Ang tanging pumipigil sa akin na umalis ay ang nararamdaman ko para sa kanya. Nakakapanghina iyon at parang nawawala ako sa aking sarili. I lack better judgement these past few days but I don't mind. Lalo na pag naaabutan ko si Lance na nanonood sa akin sa gitna ng busy niyang opisina. Halos mabitiwan ko ang mop tuwing nakikita ko siyang nakatitig sa akin

Alam kong alam mo kung nasaan siya ngayon. "I sent her home Dad." "Now leave her alone." [You cared for her huh?] "Of course, she's special." Pain... That's the exact feeling that I felt right now. Akala ko hindi ko mararamdaman 'yon. Akala ko, manhid na ako sa lahat ng klase o uri ng pakiramdam. Akala ko hindi ako dapat na makaramdam. Because I thought I don't have emotions at all. That I already mastered the act of pretending. That lying is already my skin. That my feelings weren't valid because that was what my parents taught me. But after all this time... I was wrong! They invalidate my feelings, they invalidate my emotions! Now I don't know anymore. The only thing that was left behind m

"Bella? Nagpapatawa ka ba? Aaminin ko na magaling siyang makipaglaban pero hindi niya ako kayang talunin." Ngumiti ako sa kanya ng marahan. "Mukhang hindi mo naiintindihan ang sinasabi ko sa iyo, Jarvis." Napakunot-noo naman siya bigla. "The feeling of that kind of love, being angry and being in pain because you can't accept the truth, will destroy you." Sa sinabi kong iyon ay biglang nanlilisik ang kanyang mga mata. "You should not seek revenge, Jarvis. Trust me, you'll probably hurt yourself more," nakangising wika ko.

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

’ Napatitig ako sa mga salitang nakasulat sa screen. ‘Ginamit lang kita...’ ‘Para sa pera...’ ‘Hindi kita talagang mahal...’ Pakiramdam ko ay nadurog ang buo kong pagkatao. The sheer, devastating weight of those harsh lies sliced through my soul like broken glass. I stood completely frozen under the cold rain, the pain in my chest so suffocating that I could barely catch my breath.