Invalidating Feelings Quotes の小説・ストーリー

Alam kong alam mo kung nasaan siya ngayon. "I sent her home Dad." "Now leave her alone." [You cared for her huh?] "Of course, she's special." Pain... That's the exact feeling that I felt right now. Akala ko hindi ko mararamdaman 'yon. Akala ko, manhid na ako sa lahat ng klase o uri ng pakiramdam. Akala ko hindi ako dapat na makaramdam. Because I thought I don't have emotions at all. That I already mastered the act of pretending. That lying is already my skin. That my feelings weren't valid because that was what my parents taught me. But after all this time... I was wrong! They invalidate my feelings, they invalidate my emotions! Now I don't know anymore. The only thing that was left behind m

'no voice is as mean as our own voices are to ourselves'. Lagay ko sa caption at inupload ang picture. Isa yan sa mga quotation na sinabi nang isa sa mga iniidolo kong singer at kahit papaano ay maiiugnay ko yon sa nararamdaman ko ngayon. Sa kabila ng gutom ay mas pinili kong magscroll sa newsfeed ko at umabot na rin ng halos 300 reactions ang inupload kong picture sa loob lamang ng limang minuto. Kakatuwang sa dami ng mga iyon ay wala man lang nangamusta sa akin. I let out a deep sigh.

sabi nito saka hinalikan siya sa nuo, “At sana tigilan mo na ang pagseselos mo dahil nasasayang lang ang energy mo sa mga ganyang walang kwentang bagay.” Sa halip na mawala ang inis na nararamdaman ay parang mas lalo siyang nakaramdam ng pagkayamot. Ah, kapag feelings ko pala ang nasasaktan, hindi valid. Nag-aaksaya lang ako ng energy sa walang kwentang bagay. How about you, Gabriel? Kapag ako ang nakikita mong may kausap na lalaki,kahit wala naman akong ginagawang masama, valid iyon galit mo? Bakit? Dahil ba sa nakaraan ko?

"Bella? Nagpapatawa ka ba? Aaminin ko na magaling siyang makipaglaban pero hindi niya ako kayang talunin." Ngumiti ako sa kanya ng marahan. "Mukhang hindi mo naiintindihan ang sinasabi ko sa iyo, Jarvis." Napakunot-noo naman siya bigla. "The feeling of that kind of love, being angry and being in pain because you can't accept the truth, will destroy you." Sa sinabi kong iyon ay biglang nanlilisik ang kanyang mga mata. "You should not seek revenge, Jarvis. Trust me, you'll probably hurt yourself more," nakangising wika ko.

"Ang kailangan mo para mawala 'yang nararamdaman mo ngayon." "Anong nararamdaman?" "Sad? Hurts? Disappointed? Frustrated? Mad? I don't know what exactly your feeling right now. But one thing for sure is you're not okay. If you need someone to talk to, I'm just here, Trice, okay?" ani nito at ngumiti. Mas lalo tuloy bumigat ang pakiramdam ko. Bakit ba nahuhulaan niya kung akong nararamdaman ko? Gano'n ba ako ka-obvious?

"Stop using that f*cking excuses to deny your feelings for me, Janice. I know that we both have the same feelings for each other." "Ha!" singhal niya at sumandal sa upuan niya saka tumawa ng malakas. "What feelings are we talking here? Is it the feelings when we both f*ck each other? Iyon ba iyon? Well, I'm sorry to tell you that I also have the same feelings with every person I fu—" Hindi niya naituloy ang sasabihin dahil mabilis siya nitong nalapitan at hinapit sa beywang saka mapusok na hinalikan sa mga labi.

Kahit na nilinaw niyang walang involved na feelings ay pakiramdam ko imposible. Hindi na ulit kami nag usap tungkol sa pag alis ko. Ang tanging pumipigil sa akin na umalis ay ang nararamdaman ko para sa kanya. Nakakapanghina iyon at parang nawawala ako sa aking sarili. I lack better judgement these past few days but I don't mind. Lalo na pag naaabutan ko si Lance na nanonood sa akin sa gitna ng busy niyang opisina. Halos mabitiwan ko ang mop tuwing nakikita ko siyang nakatitig sa akin

Napangiti naman si Caramel, ngunit halata ang lungkot sa mata. "Someone who never cared enough to stay. Someone who never loved me the way I needed to be loved," sagot niya habang nakatingin kay Van. "He’s the one I keep trying to forget, but he never really leaves my mind. I can’t tell him how I feel—because deep down, I know he’ll never feel the same," dagdag niya pa, sabay tawa na may pait. "Sometimes, our hearts stubbornly choose the people who are all wrong for us. I don’t know why—it makes no sense. But somehow, we keep falling for the ones who only leave us hurting," bulalas niya, malalim ang buntong-hininga.

"Yours emotions are valid. Don't think that you are weak 'coz you are not. You are strong enough to get this far so don't give up." I nodded as the tears started rolling down my cheek. I've been feeling this pain for quite some time pero ngayon lang ako nakarinig ng ganito mula sa ibang tao. Akala ko dati, nag-o-over react lang ako, na ako lang yung irrational, na ako lang yung nagbibigay ng problema sa sarili dahil sa mga iniisip ko pero ngayong narinig ko ito mula sa kanila para bigla akong ngakaroon ng pag-asa.

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!