Novel & Cerita Invisible In Tagalog

Baka naman heaven ang pangalan ng lugar? Sinilip ko sa gilid ng mata si Ivan. Nakahawak sa manubela ang isang kamay habang ang isa ay nakahawak sa labi nitong nakangisi. Para bang natutuwa siya sa hindi ko alam. Saglit siyang tumingin sa akin baho ibinalik sa daan ang paningin. "So innocent." Hindi ko pinansin ang pagbulong niya. Itinuon ko na lang sa dinadaanan namin ang atensyon ko.

Alam niyang wala na sa mundo ang Ina ng kasintahan pero sapat na dahilan ba iyon para hindi gustuhin nitong maaalala ang Ina? " Alam mo, nakakainggit ka..." Napakunot ang noo ng binata sa naririnig dahil taliwas ito sa inaasahan nitong marinig. " Naaalala mo yung lasa... pinagsamahan niyo ng mama mo. Naaalala mo siya kasi ako hindi."

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

Tahimik sana silang naglakad ng makarinig sila ng mahinang palakpak sabay ang mabagal at mabibigat na yapak palapit sa kanila. "Bien Fait! bein fait!" french word ibig sabihin ay bravo o well done. Agad napalilong silang lahat sa pinagmulan nito. "I admired your gutz young lovey-dovey. Do you really think that I will not be notified with your plans and your flight back to your country?" Sinabayan pa ito ng malakas na halakhak ni Johanson. Ang kaba na kanina pa nararamdaman ni Tin ay mas lalong lumala ngayon. Sabi na nga at ayaw niyang sumama muna para masigurong makauwi ng maayos ang asawa bago s'ya.

bakit wala ka naman. Ma nakikita ninyo ba ako?ma nakikita nyo ba bangyayari sakin?subrang hirap na hirap na ako bakit ako nagkakaganito sinunod ko naman ang sinabi nyo na lumaki na nagpapakumbaba bakit ganito nangyari sakin?mayroon ba akong lalapitan?para mapigilan ako? Ma sana nandito nalang kayo...

tugon ng prinsipe. "Kung gano'n ay mauuna na kami, mag-ingat kayo." Wala pang isang iglap at nawala na 'yong dalawa sa aking paningin at naiwan na lamang ang nakabukas na pinto. "Wala na si Monica, ibig sabihin ay wala na rin ang mahika?" Nag-aalala ako dahil hindi ko pa kayang isara ang aking isip at baka mamaya ay may makabasa nito ng hindi ko namamalayan.

Sana hindi pa lowbat. “Pakshet! Walang signal! Argh!” Napapadyak ako sa inis. “T*ngina paano na ‘to?” Naiiyak kong sambit sa sarili habang iginagala ang paningin. Saan ako pupunta? Saan ako dadaan? Alangan namang hintayin ko rito ang liwanag na ‘yon at antayin kong kusa akong higupin ulit pabalik? Fudge.

(KUNG INTERESADO KA. 1.) AKO AY ISANG INVISIBLE NA TAO SA IBA. 2.) MIYEMBRO NG LONELY HEARTS CLUB. 3.) AKO'Y ISANG FREAK. 4.) WALANG GIRLFRIEND MULA PA NOONG ISINILANG. ------Mr. ?------ Ngumiti si Emilia pagkatapos mabasa ang mensahe sa tissue paper. "Poor guy. Pero at least may humor siya..." bulong niya sa sarili, habang nalilibang.

Invisible Napasinghap ako sa sarili ko. Mabigat ang bawat hinga ko pagbalik ko rito sa loob ng silid. Parang may tonelang pasan ang dibdib ko. Dumapo ang dalawang palad ko sa mukha ko, tinakpan ko ito, at doon ako tuluyang umiyak. Walang ingay, pero ramdam ko ang pag-alog ng buong katawan ko sa bawat hikbi.

Third person point of view Hindi batid ng mag-kaibigan na ang sinasakyan pala nilang sasakyan at ang kasama nila sa loob ay hindi ang mga tunay na bodyguard na kinuha ng kanyang asawa. Wala ring na kasunod sa mga itong kotse. Dahil ang mga body guard na dapat na mag-babantay sa kanila ay pinatay na ng mga ito. Bago pa mawalan ng malay si Aaliyah ay natawag pa nito ang pangalan ng asawa bago tuluyang hinila ng kadiliman.