Novel & Cerita Invisible In Tagalog

Chapter 5 Napa-facepalm ako ng maalala ko na naman ang sinabi kong nag-violet si sir. Naalala ko kulay pala ang violet. Nakakahiya. "Huhuhu... bwesit na 'yan. Paano kasi ang daming magkakatunog na salita sa English. Violet, Violence, Violent, Violins, and many, many more. Nagkandabali-bali na ang dila ko sa pagsalita ng English na 'yan. Nakakaintindi naman ako kaya lang, hindi nag-exercise ang dila ko sa pagsasalita ng English. Tagalog lang talaga at Ilocano ang kaya ng dila ko," maktol ko habang kausap ko ang sarili ko.

May caption na nakalagay at naka-tag pa. 'Visiting Colorado, USA. With Rafael dela Vega.' Ang pinsan niya siguro na madalas tumatawag sa kanya ang kasama niya sa sandaling iyon. Umabot na sa halos isang libo ang reacts at mahigit apat na daan ang comments. Nanginginig ang aking kamay sa pagbabasa ng mga komento. Kinakabahan ako sa maaaring makita na makasakit na naman sa aking damdamin pero hindi ko mapigilan ang sarili.

hindi niya natapus ang kaniyang sasabihin when he saw me sleeping. Nabigla ako sa ginawa niya. Gikugos (a term in Cebuano means carried by two arms) niya ako. Kaya napatawa ako sa ginawa niya na nagsanhi nang pagtawa niya rin. "I thought you were asleep." Wika niya while giggling. "Bakit? Hindi mo ba ako bubuhatin pag hindi ako tulog?" Pabebe kong sabi. "Of course not. I mean, bubuhatin kita kahit kailan mo gusto. Kung ikakasaya mo." Malambing niyang pagkakasabi. "Tara na nga! Baka ikaw kainin ko diyan, eh."

iwas tingin ko " Sus!tinatanggi mo pa...wag kang mag-alala kapag kinasal na tayo pwede mo na akong tikman...ay hindi lang tikim kainin mo pa ". baling nito saakin at ngumisi ng nakakaloko.. sabay kindat Ang bad niya! Pero kung gusto niya why not diba?luh?ano ba Chin! Mali yung narinig niyo ha.. " Bastos neto! ". palo ko sa braso niya

Baka naman heaven ang pangalan ng lugar? Sinilip ko sa gilid ng mata si Ivan. Nakahawak sa manubela ang isang kamay habang ang isa ay nakahawak sa labi nitong nakangisi. Para bang natutuwa siya sa hindi ko alam. Saglit siyang tumingin sa akin baho ibinalik sa daan ang paningin. "So innocent." Hindi ko pinansin ang pagbulong niya. Itinuon ko na lang sa dinadaanan namin ang atensyon ko.

Tanong ko "The charity work. Ugh I hate being in the same place with the poor! I wish I could remove that duty from us. Nasusuka ako tuwing nakikita ko ang maduduming mga taong iyon." Disgust ang itsura ni Queen Claudia habang binibitawan ang mga salitang iyon.

O baka naman trial version lang 'to? Hanggang naglalakad kami papasok sa loob ng mansyon, pilit kong inaayos ang lakad ko. Alam mo 'yung tipong gusto mong magmukhang composed pero deep inside, parang gusto mo na lang mag-wheelchair? Oo, ganun. Ang sakit pa rin kasi ng... alam mo na, after mawala ang virginity ko. Parang may invisible sign na "Baguhan" sa noo ko.

Lumingon siya sa paligid saka tumingin sa labas ng sasakyan at doon nakita na may kaharap itong isang binata at pinapalibutan ng napakadaming nakaitim na mga lalaki. Bubuksan na sana niya ang pinto ng sasakyan ng mapansin ang tattoo sa braso ng lalaking nakaharap sa dalaga. Napalaki ang kanyang mata ng matandaan ang pamilyar na tattoo na iyon. " Put*ng Ina" Agad niyang dinayal ang numero ng kanyang kaibigan. Kinakabahan na nagpalipat-lipat ng tingin sa cellphone nito at sa dalaga.

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.