Isaiah 55 8-9 Tagalog の小説・ストーリー

inosenteng sabi n'ya rito. Parang aaso na ang ilong ni Isaac sa galit dahil sa kan'yang sinabi. Namumula din ang mukha, leeg at tainga nito dahil sa inis. Lihim s'yang natawa dahil sa hitsura ng binata. "Jesu Christ Calixta Asuncion Gisupsop Batumbakal!"

 // "Sometimes, label isn't needed when two persons want to know each other." \\ ___ "SAAN KA NA NAMAN NAGPUNTA, EINVER?" May halong inis na saad ni Israel sa kaniya nang makarating siyang muli sa hospital. Kumunot ang noo niya. "Why?" Napabuga ito ng marahas na hininga.

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

Dapat pa ba akong magpasalamat dahil sila ang nakatagpo sa akin kaya kahit papaano ay ligtas ako? "Huwag kang umiyak! Hindi bagay sa ating mga babae ang umiiyak! Palatandaan 'yan ng kahinaan!" Hindi ako umiiyak dahil mahina ako, umiiyak ako dahil hindi ito ang buhay ko. Naiiyak ako dahil hindi ko sukat akalain na pinabayaan ako ng Diyos ng ganito.

Walang ‘I think I saw you somewhere before? Wala as in Zero, hindi ko alam kung mas mabuti ba iyon na ganon or hindi, parang normal lang kasi ang lahat sa kaniya tapos ako ay kanina pa malalim ang iniisip, sana ay nakakasagot pa ako ng maayos sa interview. Sa wakas ay gumalaw na siya, narinig ko ang mahinang pag-click ng ballpen na ginawa niya.

Isa, dalawa, tatlo, apat, lima. Limang segundo ang tinagal ng pagkakalapat ng aming mga labi. Suot pa rin nya ang ngisi sa labi nang ilayo nya ng kaunti ang mukha sa akin. Nakagat ko na lang ang labi ko pagkatapos. "That's how you say goodbye to your husband."

Ang sarili kong ama, si Isaiah, ay tumango sa akin—isang paalala ng kanyang kapangyarihan. Ilang minuto ang lumipas na tila ba walang katapusang paghihirap. Hanggang sa unt-unting nagbago ang ritmo ng tugtog. Ang marangyang p***o sa dulo ng aisle ay muling bumukas nang malaki. Doon ay sumulpot si Gia Geronimo.

Wag mong ipagpilitan 'yang sinasabi mo dahil 'yung lalaking inaangkin mo na boyfriend mo ay boyfriend ko! Kung ako sayo, tigil-tigilan mo na si Israel kasi baka maipapulis kita nang di oras dyan. Tandaan mo, nasa sampong utos ng Diyos ang WAG KANG MAKIKIAPID. Hindi ka lang sa batas ng tao magkakasala kundi pati din sa Diyos kaya sinasabi ko sayo, BACK-OFF. Hindi ako nakakatuwang kalaban, Tricia. Sana maging sapat itong sinasabi ko sayo para tantanan mo na si Israel kasi kung hindi, papasabugin ko bahay niyo."

Bumalik ka na sa’kin At huwag tuluyang ako’y limutin Umuwi ka na sinta Braso ko’y nais ka nang mmabalo Gusto’y sakit tuluyang malimot Dahil ikaw ang pahinga Umuwi ka na mahal ko Sabay nating balikan ang nakaraan Nakaraang tayo lang ang bumuo Halina’t nang ika’y mahagkan Mahal ko….ikaw ang aking pahinga…. Apat na lalaki ang kumakanta ngayon kasama ko pero iisang lalaki lang ang naiisip ko. I felt guilty because of that. I'm staring at these four people but my mind is thinking about someone else. Ngayon ko lang napansin na wala na pala ang tatlo. Si Yoshi na lang ang natural na ngayon ay nasa harap ko. Ngumiti ako sa kaniya, gano'n din siya.