It's Not Summer Without You Mga Nobela at Kwento

Sa pagkakataong iyon, naisipan na niyang pumasok sa banyo para makaligo na. Bumaba na siya ng ikalawang palapag ng beach house na suot ang isang summer print t-shirt at short. Excited na hinahanap ng mga mata niya si Fien. Matapos ang dinanas niyang emotional damage kahapon ay hindi na siya naapektuhan pa. Pinaparam iyon ng ginagawang pag-iingat sa kanya ng asawa.

“You can do that on the phone!” “Hindi pwede. Kailangan naming mag-usap nang personal dahil naging magkaibigan muna kami ni Joshua bago kami nagkaroon ng relasyon. And it is not okay to break up with someone on the phone. Kakausapin ko si Joshua pagbalik ko sa London.” “Bakit hindi ka pa kaagad bumalik ngayon? O kaya bukas. Kung gusto mo huwag na tayong tumuloy sa Bora. Bumalik ka na lang sa London. Ang arte-arte mo!”

Lahat ng mga kapatid ko ay nakahilera sa kama ko at hihintaying makatulog ako bago umalis. "Rest sweety, we will be staying here." It's kuya Casper's soft voice. "We will never come back here next summer. We won't." Kuya Dusk's voice sounded with finality. I heard my brothers sighed heavily. They both kissed me in my forehead, and the next thing I knew, my vision were blocked by darkness. I am to reckless for giving trust. I am a foolish when I gave love. It's all absurd, but I did all that. For him, for the man I thought of never gonna hurt me.

I love you all, so much! Summer and Trevan, is officially signing off. Thank you for reading! 🌻🧡

Malawak siyang napangiti nang makita niya ang itsura ni Jacob, habang hinubad niya ang lahat ng saplot niya. “Wala na akong pakialam pa, kung ano ang mangyari sa akin, Jacob. Ang mahalaga lang sa akin ngayon ay makasama ka..” Wika niya rito, habang siniil ito nang halik sa labi nito. Kahit hindi siya marunong humalik, ay wala siyang pakialam, at habang patuloy niyang hinahalikan ang labi ni Jacob, ay dahan-dahan niya namang hinaplos ang t*ti nito. Hindi mapigilan ni Summer ang napalunok, dahil sa laki at taba ng alaga ni Jacob. Bigla nalang din siyang nagdadalawang isip na ituloy ang plano niya, lalo na at pakiramdam niya ay hindi ito magkasya sa loob ng p*ke niya.

( Iya’s POV ) Mariin kong kinagat ang ibabang labi ko habang nakatitig kay Troy na nasa labas ng lumang gate. Hindi ko alam kung bakit parang hirap pa ring tanggapin ng isipa ko ang lahat ng nalaman ko ngayong gabi. Single! He’s fucking single. Wala pala itong fiancé noon. Walang engagement. Walang babaeng naghihintay dito. Hindi ito kailanman naging committed ninuman.

Isang bakas ng pagkabigo ang makikita sa kanyang mga mata nang sabihin niya, "Bakit ka nandito?" Dinala ni Summer ang ilang nutritional products para sa mga buntis. Glowing ang kanyang mukha at siya ay mukhang masaya. “Syempre nandito ako para makita ang manugang ko at ang apo ko. Nasaan si Tiffany? Hindi pa ba siya gising? Hindi na kayo bumibisita sa akin tuwing weekend, kaya ako na lang ang pumupunta sa inyo." Isa ba itong lose streak? Wala na si Tiffany pero bigla namang lumitaw si Summer. Medyo nanlumo si Jackson habang sinasabi niyang, “Wala siya dito. Kasama niya si Arianne."

"That is given. You have your family now and I am non-existed." She made her jaw dropped at kitang-kita ko pa ang pagbabago sa itsura niya. I was taken aback. Summer is soft-hearted at alam ko, isang simpleng salita na nakakasakit sa damdamin niya ay hayagang iiyak na siya. But I didn't saw her dropping tears, instead. She was just looking at me in a blank expression, but her eyes expressing more of her. "OK we're coming back now. But I want to join Clint and Axe in their Maserati—"

Naguguluhan na tanong si Suseth kaya natawang bigla si Summer. “Yes, it’s fake, time will come and you will see my real identity.” Makahulugang sabi ni Summer bago ito tumayo. Pagkatapos magpaalam sa kanila ay kaagad na umalis si Summer sakay ng kanyang kotse. Naiwan ang mag-ina na hanggang ngayon ay hindi pa rin nawawala ang kilig ng kasiyahan na kanilang nararamdaman dahil sa kabaitan ng bago nilang Amo.

Someone Like You Natapos na kaming mag‑almusal. Masaya ang kwentuhan namin kanina—yung tipong simpleng tawanan lang pero ramdam mo ang gaan sa dibdib. Pero sa isang banda, may kirot pa ring sumisingit sa puso ko. Namimiss ko ang anak ko. Sana balang araw, makasama ko siya… makasama namin siya. Hinahatid ako ni Vince sa work matapos naming ihatid si Vincent sa school