Novel & Cerita It's The Least I Can Do

"Ang lakas ng loob mong sabihin 'ya—" "I beg you. Just don't ask." His woice was getting weaker, almost pleading. Wala nang salitang lumabas mula sa akin buhat doon. I hate myself for being silenced so easily. "The least you know, the better," he added more weakly.

natatawang sabi ko. Sarkastiko siyang ngumisi. “Hindi mo naman nagustuhan 'yong ginawa kong bahay na gawa sa putik noon, e.” “Putik naman kasi 'yon.” “Kahit na! Bahay pa rin 'yon. Ginawa ko at in-effortan ko. Na-appreciate mo man lang sana. It's the least you can do anyway.”

Sabi pa nito. Alam ko. Na kapag hindi ako nagsalita hindi ako madadamay. Walang rason si keith para idamay ako. Mababawasan ang poprotektahan nila. Pero kahit na.. Gusto ko pa rin talagang tumulong.. This is the least i can do! Alam kong mahina ako! Im nothing to compare kina eonni.. pero.. kahit na.. i want to be strong for them!

“Please. This is the least I can do.” Napabuntong-hininga siya at saglit na yumuko. Nang muli siyang tumingin sa akin, may bahagyang ngiti sa labi niya. “Hindi mo kailangang gawin ‘yan, Caline. Pero... salamat.”

Alam kong nahihirapan sila pero para sa kanila rin naman tong ginagawa ko. This is the best thing I can do for them as their mother.

Napahilamos ako sa sariling mga kamay. Mukhang wala na nga yata akong magagawa sa nangyari. And the least thing I can do now is to accept it. Alam ko namang hindi yun big deal kay Reilan. Men like him is not new in this kind of situation. Kaya dapat lang na umakto akong hindi big deal sa akin ang nangyari dahil baka akalain pa niyang maghahabol ako sa kanya. I should be civil to him. Afterall, it was just a plain sex to satisfy both of our needs.

Sumalubong Ang ngiti ng isang babaeng Hindi maikakailang pinagpala ng husto ng magsaboy ng kagandahan Ang nasa itaas. "May magagawa pa ba Ako kung naka upo ka na." bumalik Siya sa kanyang gawi. Pinaglalaruan Ang hawak at nakatuon Ang tingin rito pero Ang layo Naman ng takbo ng kanyang isipan. "That glass won't say anything even if you look and play with it forever." Nakangiti ito ulit. "It's fine. The least I could do is not hurt anyone.. "

Maybe because I really am a fool. Ipinikit ko na lang ang mga mata ko at muling kinaawaan ang sarili. Ako na yata ang pinakamiserableng babae sa mundong ito. ... Vote. Comment. Follow.

Pwede niya kaya akong tulungan? “This is the least thing I can do for you. Hope you can survive,” malungkot ang mata niya at lumabas muli ng kwarto. Gusto kong sumigaw na huwag niya akong iwan pero nakalabas na siya ng kwarto. Umiyak ulit ako. This is hopeless. Gusto ko ng umuwi. Gusto ko ng makita si Avo, si mommy, hindi pa ako nakakahingi ng sorry sa kaniya.

, hinarap ko ito. "Ayokong iwasan mo na naman ako. Ayokong takasan mo na naman ako. Ayokong tingnan mo ako na puno ng pagkamuhi. It irks me to my core", tuluyan nang bumagsak ang kamay nito "So let me first, at the very least, be your friend"