It's The Least I Can Do Novels & Stories

Tanong niya. Ngumiti ako. Paraan ko upang pasalamatan siya. "I really appreciated your effort, your help, and your willingness but...this is already too much, I think." "You really don't know me, Samantha. As I have said, just let me. I won't let you do something in return. Just let me, okay? That's the least thing you could do because I really really wanted to." Tumabingi ang ulo ko. Hindi ko naman talaga siya mapipigilan. Hahayaan ko nalang siya kung anoman ang gusto niya.

Talagang napakadikit mo sa akin na ayaw ko naman mawala. Malakas ang paniniwala mo sa akin na kakayanin ko ang lahat. I can do it. I will. Totoo na di ko kailangan mangarap ng madaling gawain. I need to be the role model. Mahina ka na nga Zhia, magpapakahina pa ako? I need to walk, in order may ligtas kayong madadaanan. Just follow my footstep darling. I intend to always do all I can in each moment to adore. Appreciate, and respect you.

“Ang bait mo naman! Pero pa'no ka?” “Actually, I'm not doing this for myself anymore. I'm doing this for the person who bring out the best in me. Gusto kong makabawi sa kaniya sa kahit anong paraan kasi deserve niya iyon.” Napakagat labi siya. “Shit! Ako na pamangkin niya hindi man lang naisip iyon. Ang sama ko!” “Don't say that! Puwede ka namang bumawi sa kaniya anytime. You already have a work so it's not imposible for you.”

Not even the dark sky can’t sympathize with the pain I feel. Ni hindi ko magawang umiyak. Ang tanging nararamdaman ko ngayon ay ang masakit na kung anong nakabara sa lalamunan ko. It is getting harder to breathe. “You could at least try to live! You could at least think of me as your reason to live. You… you’re the worst. All you did was leave me alone. Ano nang gagawin ko ngayon? Paano na ako ngayon?”

Niligpit ko ito at tinago ko. “Kung sa tingin mo ay iiwan kita. Hindi ko gagawin lalo na ngayon na alam ko na mahal mo ako. Kung kaya mong gawin ang lahat para sa akin ay kaya ko rin gawin ang lahat para sa ‘yo. Ilalaban ko ito hangga’t kaya ko. Masaktan man ako pero choice ko ito.” Saad ko sa sarili ko.

"Ang lakas ng loob mong sabihin 'ya—" "I beg you. Just don't ask." His woice was getting weaker, almost pleading. Wala nang salitang lumabas mula sa akin buhat doon. I hate myself for being silenced so easily. "The least you know, the better," he added more weakly.

natatawang sabi ko. Sarkastiko siyang ngumisi. “Hindi mo naman nagustuhan 'yong ginawa kong bahay na gawa sa putik noon, e.” “Putik naman kasi 'yon.” “Kahit na! Bahay pa rin 'yon. Ginawa ko at in-effortan ko. Na-appreciate mo man lang sana. It's the least you can do anyway.”

Sabi pa nito. Alam ko. Na kapag hindi ako nagsalita hindi ako madadamay. Walang rason si keith para idamay ako. Mababawasan ang poprotektahan nila. Pero kahit na.. Gusto ko pa rin talagang tumulong.. This is the least i can do! Alam kong mahina ako! Im nothing to compare kina eonni.. pero.. kahit na.. i want to be strong for them!

“Please. This is the least I can do.” Napabuntong-hininga siya at saglit na yumuko. Nang muli siyang tumingin sa akin, may bahagyang ngiti sa labi niya. “Hindi mo kailangang gawin ‘yan, Caline. Pero... salamat.”

Alam kong nahihirapan sila pero para sa kanila rin naman tong ginagawa ko. This is the best thing I can do for them as their mother.