Its Complicated In Tagalog Novels & Stories

“Sigurado ka na ba talaga… hindi mo sila ipapakilala kay Alesandro Estevan?” Tumango lang ito… “He is a dangerous man, and having him in our life will not do well for all of us…” Ang complicated ng lovelife ni Nica… akala ko noon, ako na ang may pinaka-komplikadong buhay pag-ibig sa aming magkakaibigan… hays, napailing na lang ako. May kung ano namang inilapag na pagkain ang waiter na ikinasama ng pang-amoy ko na nakakasuka.

sagot ni Prinsipe Lucas. Tumango si Monica na parang nagsasabing 'makakaasa ka'. "Sasama na rin ako sa paghahanap Mahal na Prinsipe ng sa gano'n ay mas mapadali ang pagtugis sa kampor na iyon." "Salamat," turan ni Prinsipe Lucas. Halos magusot na ang mukha ko dahil hindi ko maintindihan kung ano ang sinasabi nila. Mga salitang hindi pamilyar at portal. Hay, portal. Kailan ba matatapos ang isyu du'n?

saka biglang sumara. Langhap. Lunok. Ang tinik na nakabara sa kanyang lalamunan ay higit pang bumaon: labis siyang pinahihirapang makahinga. Habol-habol na niya ang bawat kapiranggot na malalanghap na hangin: hinahatak, at nagmimistulang patay-gutom na binubusog ang kanyang sistema gamit iyon.

sabi ni Senyor na nanggagalaiti sa galit. I am 16 year old, Grade 11 in High School when i experienced that i need to work with my mother since my father left us we flied here in Cebu and start a new life, just me and my mother. Ngayon nakakulong ang aking ina ay wala akong ibang ginawa sa gabi kung hindi umiyak at hindi na makapasok sa eskwelahan dahil nagkalat na ang pangyayaring iyon since De Marquez is famous here in Cebu. Araw-araw ay napunta ako sa mansiyon ng De Marquez dahil sila lang ang may kapangyarihan para pakawalan ang aking ina sa kulungan

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Tahimik naming sinimulan ang pagkain. He poured a wine on my glass. "Cheers," aniya. Itinaas ko naman ang akin para makipag cheers sakanya. Tapos na kaming kumain nang maramdaman ako ang tawag ng kalikasan. "Sa'n ang cr nila dito?" tanong ko sakanya. "Why?" "Anong why? Ano bang ginagawa sa cr?" kunot noo kong tanong. "Pee or poo–"

matigas na aniya dito. Kitang-kita niya ang sakit sa mga mata nito at ang pamamasa ng mga mata nito. Pasimple itong yumuko at mabilis na pinunasan ang luha. Nang mag-angat ito ng mukha ay nakangiti na uli. Isang pekeng ngiti. Dahil alam niya sa likod ng ngiting iyon ay may nakatagong sakit. "Alam ko namang kaya mo... kaya lang, Sab... ako yung may hindi kaya. Hindi ko kaya, S-Sab... "

"What? You sick asshole!" Napalunok si Luke. Nag-iwas siya ng tingin huwag lang makita ang malaanghel na si Felix na nagmumurang tila kakalarga lang mula impyerno. "Lander, ayoko. Also, remove the bug in my car you mighty fucktard!"

Hindi ko talaga alam kong bakit? Kasalanan bang maging mahirap? Para kamuhian nila kayo? Kung ganun ang nangyari sa buhay mo manang Fe? Paano niyo natanggap ang lahat? Mahirap mag-alaga ng bata alam niyo yan.

"Bakla!" Napalingon ako sa mga kaibigan ko, nakatambay ang mga ito sa corridor. Lima lang kami sa barkada at simula first year ay magkakasama na kami. Sabi nila mahirap daw makahanap ng kaibigan sa college, kaibigan mo lang daw sila dahil kailangan niyo ng makakasama at para may karamay kada mahirap ang ginagawa sa school. Napapaisip tuloy ako minsan, yun naman talaga ang ginagawa ng mga magkakaibigan diba? Ang magsama sama at magdamayan. "Hey, ang aaga niyo ah." pumasok ako sa loob at sumunod naman sila.