Jetlag In Tagalog Novels & Stories

Lalo lang nagpa-baby! "Lesson learned, ha? Ang peach mango pie ng Jollibee, kahit siguro ilagay mo sa freezer ng twenty-four hours, mainit pa rin." I laughed as I continued caressing his back to console him. "Nagmamadali ka kasi! Hindi mo muna ako hinintay bago kumain. Patingin nga ulit!" Humiwalay ako sa yakap at muling hinawakan ang magkabilang pisngi niya. He slightly opened his mouth to show me his scalded tongue. Namumula lang iyon at wala namang sugat. Seems tolerable for me.

Gone "Dawn, matamlay ka yata." Tumingin ako kay mama nang sabihin niya iyon. Pilit akong ngumiti bago uminom ng tubig. "Medyo masama lang po ang pakiramdam ko," sagot ko. Kaninang paggising ko halos hindi ako makabangon dahil parang ang bigat ng katawan ko. Akala ko ay mawawala ito pagkatapos kong maligo pero hindi naman.

“Ako... kagabi...” “Oo.” Hinaplos ni Rael ang kanyang pisngi gamit ang kanyang mga daliri at mahinang bumulong, "Para kang pugita, nakasabit sa akin at ayaw bumitaw. Ang sarap mong tulog, ngunit hindi ako nakatulog kagabi." Lalong namula si Lisora. Sa sobrang pagod niya kahapon ay nakatulog siya sa sasakyan nito.

“Hindi ka pa nakain?” “I drove for two hours so I couldn’t eat while on the road.” “Dapat kumain ka na lang muna bago ka umalis. O di kaya kumain ka sa mga nadaanan mong resto.” “I’m excited to come home. Ilang linggo na kitang miss.” Natampal ko siya sa dibdib. Huwag naman kasi niya akong binibigla. “Sana pinaalalahanan mo man lang ako diba.”

O nasa ibang bansa na ako? Napayakap ako ng sarili dahil sa bugso ng malamig na hangin. Malakas din ang alon at walang katao-tao sa paligid. The place was like a ghost-town, literally. Yung babae na tumawag lang nga ata sa akin ang tao rito. Right. Paano ba ako makakabalik sa Pilipinas?

Tumingin ako ng diretso sa kanya. Parang unti-unti akong nahipnotismo nito at muntik na akong mawala sa aking sarili ng makita kong papalapit na ng papalapit ang labi ko sa kaniya. Agad naman akong tumayo at tumawa para hindi mahalata ang nakakailang na nararamdaman ko. Take note: Salakot - Salakót is a traditional lightweight headgear from the Philippines used for protection against the sun and rain. Credits to Wikipedia.

sagot ko "Ah ganon ba" sabi nya at bigla akong inakbayan na parang sinasakal ng bahagya Hinampas hampas ko braso nya, "G*go! Tumigil ka nga! Pag ako natuluyan, sige ka!" Tumawa naman sya at binitawan ako. Nung nakikita ko na ang walo ay umayos na kami ng paglalakad. Walang nangyaring ganon, cous

Hindi mapawi ang ngiti ko habang sinasalubong ang mga turista na ito-tour namin ngayon. "Dios marhay na aldaw is?" A soft spoken girl asked. "It means Good Day in English." I answered politely. "Ohh.. that's it. Okay." Nag kibit balikat siya at pumasok na sa van. Sumunod naman ang iba pang mga turista. "We are going to the Cagsawa ruins to see the perfect view of the Volcano. We will be there after an hour so sit back, relax and enjoy the view of Albay."

bakit siya sumisigaw? "ETO NA MALILIGO PALANG PO." sigaw ko din at ngumisi 'tagalan ko kaya para mas exiting. Dahan dahan lang ang pag ligo dahil baka mamaya madulas ako at baka dito na ang katapusan kaya kailangan mag ingat lalo na't alam kong may demonyong nag hihintay sa labas. "P*****A CHESKA BILISAN MO." "P*****A TYRONE MANYAK MAG HINTAY KA."

"Heto, sir. Inumin n'yo agad." "Salamat." Naubos agad sa ilang lagukan lang ang mainit at mapait na likido. Medyo nabawasan ang pangamba ni Abigail nang mapunang nanumbalik na ang kaunting kulay sa mukha at bibig ni Liam. "A-ano'ng pakiramdam n'yo na, sir?" "Not good," salo ng lalaki. "Jetlag and whisky are an awful combination!" Tama pala ang hinuha niya kaninang lasing si Liam.