Romans & histoires Jetlag In Tagalog

Gusto kong ihinto ang sasakyan upang pansamantalang mgpahinga at kumain subalit mas nanaig ang hangarin kong makarating agad sa aking paroroonan. Alas tres na ng madaling araw nang marating ko ang Sorsogon. Tahimik pa ang buong paligid. Marahil ay mahimbing pang natutulog ang mga tao. Tanging mga kuliglig at tilaok ng mga manok lamang ang bumabasag sa katahimikan ng buong paligid. Hindi muna ako dumiretso sa bahay namin. Sa halip ay tinungo ko ang dalampasigan.

Na-miss niyang tumira at matulog dito. "Grabeee! Feeling ko sobrang tagal nating nawala." Tumabi sa kaniya ang nobyo sabay yakap. "Yeah, i missed everything. Sana lang talaga ay bumalik na ang sigla ng bahay." ramdam ni Yesha ang lungkot sa boses ng lalaki. Mukhang may pinaghuhugutan ito.

Nabasa niya ang nametag kaya alam niya ang pangalan ng dilag sa tabi niya. Mira saved his name naman as "Ar Rogant" , nasilip ni RJ ang pangalang sinave ng partner niya kasi mas matangkad siya dito. Nagtaka pa at nag isip ito, 'Rogant ang nilagay niyang apilyedo ko? Wow sounds foreigner!' Natuwa pa siya sa una, pero huli na nung magets niya yung pangalang sinave. Nakaalis na ang kanyang partner. 'Ar Rogant! Aro gant! Arrogant? Ay tangna naman ang Simang na to!"

"Diego... Mahal na mahal kita..." Napadilat ang mabigat na talukap ni Alexa nang maramdaman ang malakas pag-uga. Madilim, masikip at malamig. Nasa loob siya ng kotse, katabi ng mga taong hindi niya kilala. Sa maikling sandali at natatakpan na ng makapal na likido ang mga mata ni Alexa. Panaginip na naman. 'Diego...'

Nagkatinginan ang dalawa saka nahiya si Tala na nagbawi ng tingin. It’s the same as living with him in Manila, normal lang ito. We did it before, I slept in his arms before, sabi ni Tala sa sarili pero ang ideya na silang dalawa lang. Alone with Limuel and sleeping on the same bed, as husband and wife, makes her heart hyperventilate. Kaya namin ito!, sa isip-isip ni Tala, ramdam niyang biglang umakyat ang dugo sa kanyang pisngi.

Nagpunta sila Blue, CJ at si Sadako sa isang clinical psychologist na inirekomenda sa kanila ni Dr. Alcantara. Ito ay para ipasuri ang kalagayan ni Sadako rito. “Sonambulism? Ano ‘yon, Doc?” tanong ni CJ. “Sleepwalking. Sleepwakers arise from slow wave sleep stage in a state of low consciousness and perform activities that are usually performed during a state of consciousness.”

Dahan dahan siyang naglakad at sumandal sa gilid nito. Where on earth am I? I mean. They speak tagalog and looks like Filipinos so I guess, I'm still in the Philippines right? Somewhere na parang alam kong napaka-pamilyar. Oh my god, Manila? This is Manila right? Parang pamilyar yung mga buildings na nakatayo dito. So that means, Pasig river 'to tama? And this brigde.. MacArthur Bridge? Uhm no. Santa Cruz bridge yung nakalagay. How the hell—

Lahaw TUMATAKBO siyang umuwi sa kanilang tahanan, mabilis pumasok sa kanyang silid at isinara ang pinto. Umupo sa sulok at nagtakip ng kanyang tenga habang umaaligid ang maiitim na mga anyong bumubulong sa kanya. “ Jayson, Jayson, mabaho! “ Jayson ampon! Jayson tanga!

Young Kai furrowed his brow at the girl's question. "Huh?" "Sabi ko, “Bakit ka umiiyak?” bingi ka ba? (I said, 'Why are you crying?' Are you deaf?)" the girl asked. "Sorry but I can’t understand you," he replied, still confused by what the girl meant to say. "Patay! Alien! (Shoot! Alien!)" the girl exclaimed, slapping her forehead. "What?" young Kai asked, confused. " Paano ba ‘to? Hmm… Ah! Why you cry? Teka tama ba? Basta ‘yon na ‘yon! (How do I do this? Hmm... Ah! Why you cry? Is that right? Well, close enough!)"

Na oop ako rito Ako Ako ang puntahan mo, tsaka hindi ko alam ang room niyo Ted Third floor. 11-STEM Ako No! My trauma ako sa room ng STEM. May demonyong naka enroll sa room na yan. Sinasabi ko sa'yo Ted Demonyo ng kagwapuhan ba? Which one? Marami dito Ako Maghanap ka muna ng kausap diyan. Di ko pa kayang umakyat sa building na yan. Na hi-highblood ako