Novel & Cerita Joke Logic

My grandma loves making joke on me since then, kaya mapahaba man ang nguso ko ay hindi dapat ako mapikon instead matuwa pa ako dahil i have my Lola who always there for me, sakyan o sabayan ko lang ang mga joke niya para mapunta sa positive way of thinking ang bawat kilos niya at hindi malungkot. Kina-hapunan, dumating nga ang mga kuya ko, napa-aga lang natapos ang kanilang meeting sa Maynila at dahil kaibigan nila ang isa sa nagmamay-ari ng chopper kaya hinatid sila ng piloto dito sa probinsya na walang inilabas na pera dahil libre, mabuti nalang at hindi nila nakalimutan na mag-thank you.

"At syempre sayo. Ayoko kayang mapagod ang favorite Lolo ko na yan. " S****p! Kelan nya pa naging favorite Lolo ang Lolo Domeng ko? Sino sya sa palagay niya? Apo ba sya? At si Lolo naman nakikitawa pa. Kaya lumalaki ang ulo ng gurang na to dahil akala nya nakakatuwa yung mga lumalabas sa bibig niya. "Ikaw jud senyorito, joker man diay ka." "Ay wa ko nag-joke Lo uy! Tinud-anay ning ako." [Ay hindi po ako nagbibiro, Lolo. Totoo po yung sinabi ko."

Tsk, kala mo ikaw lang marunong mag joke kagaya nong dati! Tungkol nga pala sa sinabi ko kagabi na 'ititigil ko na yung nararamdaman ko para sa kanya' BWAHAHAH, it's a joke, it's a prank charr! Joke lang talaga yun heheh, kahit anong gawin ni Ken, hinding-hindi ko ititigil 'tong nararamdaman ko para sakanya, ASA sya. Ano sa tingin mo talaga ititigil ko to? Ha ha ha. In your dreams! Sorry ka nalang Ken bleee!

Pagsakay ko sa joke niya, "Ang galing ng suggestion mo ah." "Hoy! Ano ka ba?" Nanlaki yung mata niya, "Nagjo-joke lang ako, masama kaya yun." Napailing ako, "Alam ko namang nagjo-joke ka lang, sanay na ako sayo." "Naka-move on ka na ba?" Parang gusto kong matawa sa tanong niya, "Move on? Hindi naman siguro agad-agad mangyayari yun." "Pero parang okay ka na kasi."

Naramdaman ko ang paghalik niya sa laikod ko at ang isang kamay niya ay dumako sa pagkababae ko at naradaman ko ang marahang paggalaw nito doon at nilalaro ang aking kuntil. 'I'm just joking, I know you perform best. Kaya nga tayo nagka triplets...ahhh... shit!" I moaned when he started moving slowly. "Well I'm no fan with jokes anymore baby. Seryoso ako pagdating sa ganitong usapan. So next time be careful, you know how I will punish you." Weh? Kung ganitong punishment lang din man e di go! "Now, are we clear about jokes?" halos hindi ko na maibuka ang labi ko dahil angko-concentrate na ako sa sarap ng unti-unti paglabas masok ng kahabaan niya sa akin.

Umakyat ang adrenaline, at inutusan niyang agawin ang laptop. ‎ ‎Di siya papayag na mawala ang pruweba. ‎ ‎"I'm a man! I have pride! I admit I said something inappropriate, but it was just a joke! I got carried away by my emotions!" "YOU SON OF A BITCH! If that was a joke, then go get yourself castrated right now. I want to see you rendered useless as a man. Let's see if I’ll still be laughing." "Zein! Nothing really happened! I just passed by the room. I only checked on you! What’s wrong with that? Is asking a question illegal now?"

“Because this game lacks structural logic.” Lora gasped dramatically. “HE REALLY IS JI LIAN’S CHILD.” “I am not—” Ji Lian began. “You literally said ‘structural logic’ last week during an argument about noodles.” “Because your reasoning was irrational.” “It was emotional.” “It was about seasoning.” “Exactly.” Meanwhile upstairs, Dera slowly woke up to the distant sound of chaos echoing through the house. For several seconds she simply laid there quietly while listening to the familiar noise downstairs. Children laughing. Lora yelling dramatically. Ji Lian sounding spiritually exhausted already.

HILSTON POV "You're joking right?". Kitang kita ko ang hindi maipintang gulat nito sa muka nang marinig nya ang tinuran ko. Lumalim at bumilis ang pag hinga nito at ano mang oras ay parang handa itong pagtatadyakan ako. Umiling ako at nagkibit balikat. "Am i?". Sarkastikong bigkas ko. "I don't know how to make a joke, all i know is about business at kung paano ko makukuha ang gusto ko".

nag-jokes din ako kahit Hindi ako Yung tipo ng tao na mahilig magbiro. "knock knock!" "oh, Sige, who's there?" "uod." "uod who?" Hindi ko pa man din nauumpisahan Ang jokes ko pero natatawa na ako sa sarili ko. "paa, UOD, balikat, ulo." "ahh, okay. yun pala 'yon." natatawa nyang Sabi. Hindi ko alam kung saan ba sya natatawa, kung sa jokes ba o sa akin. anyway,I'm glad she smile kaya humirit pa ako ng Isa.

Fighting "C-Cancer?" hindi ako makapaniwala at halos mapaupo ako, mabuti na lang at napigilan ko ang aking sarili. "Joke ba 'to?" I've tried to be in denial. Sana nga isang malaking prank o joke lang ang lahat ng ito. Cancer is not a joke. Hindi siya basta-basta na lang binibitiwan ng sinuman para makapangloko ng tao.