Jokes Are Half Meant Meaning Novels & Stories

"I'm just joking. You're so pretty. Bagay na tayong magkasama. Pero pangit ka pa rin kahit tumabi ka sa akin. JOKE! hahaha." Nagpeace sign siya with matching sparkling eyes. Hindi ko alam kung ano ang isasagot ko kaya alanganin akong ngumiti. "Jokes are half meant. Cranberry, ‘di ba ang sabi ko, magpaitim ka ng buhok?" tanong ni JG na mainit yata ang ulo kay Berry.

Tila ba nasa loob ito ng comedy bar at hindi niya mapigilan mapahalakhak sa joke na narinig. Nang kumalma si Amber ay agad siyang nagpunas ng butil ng luha na gumilid sa kanyang mga mata. “Sorry, I think I heard a nice joke.” Inabutan siya ni Zavian ng tubig para tuluyang mapakalma. “Are you this desperate to have me invited to your house?” Napailing si Amber. “Pay me? Ridiculous.” Agad na nanlamig ang ekspresyon ni Amber nang sabihin ang salitang ‘Ridiculous’.

Hindi nagbabago ang pagkunot ng noo nito habang binabasa ang sinend niyang joke hanggang sa muli itong magsalita. "Is it a joke?" Seryosong tanong nito. Naiiling siyang nagsalita. "Yes, that's a joke. Hindi ka ba natawa?" Maang na tanong niya. Umiling ito. "I don't think it's just a joke. I think he's sending a message about how he feels about you." Lalong naging seryoso ang mukha nito. Nalaglag ang panga niya sa sinabi nito. Kakaiba talaga ito magselos.

“Hoy Alex huh! Kahit kailan hindi ako natutuwa sa ganyang mga biro mo!” Akala niya kagaya ng mga dating biro nito ay tatawa lang ito. Pero natigil siya ng makita ang mata nitong seryoso. Umpisa pa lang alam na ni April na sa kabila ng mga biro nito ay may seryoso itong gustong sabihin sa kanya. Diba nga: Jokes are half meant. Tinalikuran niya ito at pinagpatuloy ang pag-aayos ng mga gamit.

May dudang tanong nito na ikinatawa ko. “I told you before, Sheya, that was a joke.” Sumimangot ito sa akin. “Hindi ka naniniwala?” Umingos siya sa akin. “Half-half.” Tugon nito. Kumunot ang noo ko. “Anong half-half?” “Half-half lang kasi malay ko bang kabaligtaran ‘yon ng sinasabi mo. Lahat naman ng sinasabi mo ay hindi totoo kaya nakakadala ng maniwala sa’yo.”

Napahawak pa siya sa tiyan niya, para bang nakarinig siya ng joke na hindi niya pa naririnig sa tanang buhay niya. "Masasabi ko talaga na half brothers lang tayo." Natatawa niyang saad, mangiyak-iyak na ang itsura ng mukha niya dahil sa pagtawa. Panigurado pag ti-tripan na naman ako ng mabait kong kapatid. "What do you mean?" "Walang makupad sa lahi natin, bukod tangi ka lang."

It's not even funny and I don't get him. "It's not joke, pinagisipan ko 'yon, ah! Tapos hindi ka naman kikiligin?" Ngumuso s'ya at parang batang kinuhanan ng candy pero ang cute n'ya. Okay, Meggay cute na s'ya ngayon? "Anong nakakakilig sa sinabi mo?" I said while looking at him. He's still pouting I love seeing him pouting. "Sinearch ko pa 'yon sa g****e, amputcha!" He looked at disbelief like why I did not understand his jokes.

Akma akong sasagot ng bigla itong bumunghalit ng tawa. " Half joke iyon— so that means half totoo rin.. Come here Ma ko. I'm waiting patulugin mo na ako!" Hindi ako makapaniwala sa mga sinasabi ni Azul. Is this his true identity nor attitude?

“Sorry, sorry. I just didn’t expect that I’ll hear that from you. That’s so… inelegant. Hindi katulad ng ugali mo.” Malakas akong bumuntong hininga dahil may point nga naman siya. Tama nga naman. Sino ba namang mag-aakala na ganito ang sense of humor ko? Considering the fact na mukha akong mataray, mukha rin akong maarte. I can’t blame him if he didn’t expect that. “Fine. Ie-explain ko nalang sa ‘yo ang mga jokes ko para maintindihan mo. Kawawa ka naman, para kang galing sa cave kasi wala kang alam sa mga jokes.”

Huli na nang marealize niyang hindi pala joke ang dating ng sinabi niya. “Ah—hindi! I mean…” mabilis siyang nag-isip habang napapakamot sa ulo. “Parang… metaphor lang ’yon.” Huminga siya nang malalim, saka nagpa-cute ng konti para makabawi.