Juliet Capulet Novels & Stories

Walang balak na magsalita; kahit nakikita ko naman sa mga mata nila na hindi nila gusto ang sinabi nang matanda. Ngunit ang batas nang mayayaman, ang pinakamatanda sa pamilya ang siyang may hawak nang control. At walang sinoman ang pwedeng tumanggi sa gusto niya. "Juliet," mariing tawag ni Rage sa matandang mayordoma ng mansyon.

aniyang pilit na binabawi ang sariling braso mula sa lalaki pero lalo lang humigpit ang pagkakahawak nito sa kanya. "Sige!" ang binatang inilabas mula sa likuran ng suot nitong pantalon ang isang balisong. "kung magpupumilit ka, magmimistulong Romeo and Juliet tayong dalawa. Aabutan nila tayong malamig na bangkay!"

Isang matandang babae ang nagsalita sa hindi kalayuan. Iba ang kulay ng uniporme niya at may katandaan na rin. Siguro ay siya ang mayordoma ng bahay, base na rin sa pakikipag-usap niya kay Callum. “She’s Nanay Juliet, ang Mayordoma rito. She’s been here since I was in pre-school and she knows everything in here. If you want to learn something, you can ask her guidance.” Tumingin ako sa matanda at nginitian ito, gano’n din ang ginawa ng matanda sabay baling kay Callum.

Sinabi ni Zell, “Huwag mo na ito masyadong pag-isipan ngayon at kunin mo na lang nang mabilis ang marriage certificate! Sinabi ni Master Wade na hinihintay niya pa ring dumalo sa wedding banquet mo. Kung patuloy nating iaantala ang bagay na ito, siguradong magagalit sa akin sina Don Albert at Chairman Cameron. Sa sandaling iyon, tapos na talaga ang pamilya natin! Humagulgol si Juliet habang sinabi, “”Pa! Hindi mo ako pwedeng itulak sa malaimpyernong buhay! Kahit ano pa ito, hindi mo pwedeng asahan na pakakasalan ko ang isang nakakadiring matandang lalaki, tama? Twenty-six years old pa lang ako ngayong taon!”

Huminga lang siya nang malalim, ayaw mag-isip ng kung ano-ano. Makaraan ang ilang sandali ay bumukas ang elevator. Naglakad siya palabas at tumigil sa tapat ng unit ng kapatid. Pero naisip niyang malalim na ang gabi, baka nagpapahinga na ito. Kaya bumalik siya at binuksan ang sariling unit. Pagpasok sa loob ay sumalubong si Juliet, dating kasambahay ng pamilya nila at Ina mismo ni Laura.

Isang malakas na sampal ang dumapo sa mukha niya na nagpatigil sa kaniya. “Sinungaling!” Lumapit pa ito at tangkang sasabunutan siya nang umawat ang lalaki. “Juliet, p’wede ba! Tumigil ka na!” Iyon ang eksenang naabutan ni Carl. “Isabella!” Mabilis siyang niyakap nito at inilayo kina Juliet.

Humagulgol si Juliet, hindi na niya magawang tapusin ang kwento niya, tapos nagsimulang magsalita si Diane, nang hindi binibitawan ang kamay ni Julia. “Joko, ginahasa at pinagbantaan ng tatay mo si Juliet, sinasabing kawawa lang siya at kung ibubuka niya ang bibig niya ay walang maniniwala sa kanya, siya at ang nanay niya ay matatanggal sa trabaho at ipapapatay niya siya at ang buong pamilya niya.” Patuloy ni Diane habang humahagulgol si Juliet. “ Naniniwala siyang gagawin niya iyon, napakabata pa niya at may pera at kapangyarihan si Felipe kaya nanahimik siya.”

"Isa!" Iritadong napabuga na lang ng hangin si Juliet at sinunod ang utos ng nakatatanda niyang kapatid. Kaagad napaalis si Shawna sa upuan nang akmang uupo na si Juliet sa inuupuan niya kanina.

Isinara ni Russel ang pinto, at marahang nilingon ang asawa. “Juliet,” bulong niya, “hindi ako pwedeng mawalan sa hatian na ‘to. Hindi ako papayag na si Francesca lang ang makinabang.” Tumitig si Juliet sa kanya, nakapamewang. “Anong plano mo? Hindi naman tayo sigurado kung anong laman ng will.”

Hindi naman maipinta ang mukha ni Piere, halatang iritable na hindi ko siya pinapansin at kinakausap. Later on, dumating ang babaeng pakakasalan ni Piere dahilan para bahagya akong dumistansya, inosente ang mukha ng babae at maganda. Masasabi kong ang suot niyang dress ay sobrang mahal. Si Juliette Cervantes. Ama niya ang kaibigan ng ama ni Piere. Pangalawa sa rangko ang apelyido nila bilang pinakamayaman.