Novel & Cerita Just Keep Going Quotes

It was itching my throat all the hell out! After clearing my throat, I continued my speech while seriously looking at them one by one. “I just want someone… who will never quit on me when shit gets rough. Because there’s a clear difference between somebody who just wants you yet can’t fight for you, and somebody who will do anything to keep you even if it means she has to go against the world. As simple as that, happy now?”

𝚃𝙾 𝙱𝙴 𝙲𝙾𝙽𝚃𝙸𝙽𝚄𝙴 𝙳𝙾𝙽'𝚃 𝙵𝙾𝚁𝙶𝙴𝚃 𝚃𝙾 𝚅𝙾𝚃𝙴 𝙲𝙾𝙼𝙼𝙴𝙽 𝙰𝙽𝙶 𝙵𝙾𝙻𝙻𝙾𝚆 𝙷𝙸𝙷𝙸 𝚂𝙰𝙽𝙰 𝙽𝙰𝙶𝚄𝚂𝚃𝙾𝙷𝙰𝙽 𝙽𝚈𝚄 𝙴𝙽𝙹𝙾𝚈 𝚁𝙴𝙰𝙳𝙸𝙽𝙶

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

Hindi siya mapakali at panay ang lingon niya sa paligid dahil baka bigla na lang may pumasok na tao at mahuli sila sa gano'ng akto. "Stay still, Anna." "B-baka m-may tao," aniya. "Nevermind them. Just focus on me." anito at muling sinunggaban ang dibdib niya. Jusmiyo Marimar! Paano nga ba sila umabot sa gano'ng tagpo ng amo? Bakit ni wala man lang siyang nakapang pagtutol sa sarili? Inaangkin na nito ngayon ang dibdib niya pero heto siya, nasasarapan imbes na pigilan niya ito.

nag-aalala na Sabi ko at tumawa siya. "Nakalimutan mo ba Babe na Isa akong businessman. Wala naman business na walang risk at kasama iyon. Hindi naman natin malalaman kung hindi natin susubukan Babe. Kung malugi man so what, we can try other business. You don't have to worry and be pressured Babe because I believe in you. You always do your best in everything you do," puno ng encouragement na Sabi Niya at alanganing napangiti ako. "Thank you Babe for always believing in me. Pag-iisipan ko muna kung tatanggapin ko ba ang proposal mo or mag-apply ako sa iba," Sabi ko at tumango-tango siya.

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

I hope today was just like yesterday. Why leave when you can stay, why stay if you have to go. Nakakatama ang qoutes ni Taylor Swift. Bakit kailangan ko pang umalis kung pwede namang hindi. Napasinghap ako ng malalim. Kumalas ako ng pagkakayakap sa kanya at lumabas ng kwarto na kanyang ikinabigla. "Hey! Where are you going?" "Sa labas. Ah. Pwede mo bang kunin ang mangga para sakin?" Natawa lang siya. Habang bumababa kami ng hagdan, ngumingiti pa rin siya. Problema nito.

Agaw pansin din ang hawak nilang banner na may nakasulat na 'never let go QQ'. Sa tuwing nakikita ko iyon ay tila ba nalulusaw ang puso ko at gusto kong umiyak. Kakaiba talaga ang pagmamahal na ibinibigay sa amin ng Quadros at iyon mismo ang dahilan kung bakit kailangan naming manatili sa kung saan kami ngayon. Pagkatapos ng performance namin ay bumalik na kami ng waiting room. May isa pa kaming performance kaya hindi pa kami pwedeng umalis.

“You really don’t know when to quit, do you?” “Not when it matters.” Nagtagpo ‘yung mga mata namin. Tahimik lang, pero parang may tension sa hangin — hindi lang galit, kundi ‘yung klase ng energy na delikado. Dapat pina-uwi ko na siya. Pero hindi ko magawa. “Then keep going,” sabi ko sa dulo, mababa ang tono. “Pero tandaan mo ‘yung sinabi ko.”

“Pero don’t worry. We’ll manage everything. Basta nandito ako, walang makakasira sa atin, Kiara.” Napangiti ako, kahit pa alam kong hindi madali. Ngunit sa bawat salita niya, ramdam ko ang lakas at katiyakan na kailangan ko. Sa kabila ng takot, may pag-asa pa rin na mapanatili ang lihim namin. At habang nakaupo ako sa tabi niya, isang simpleng reminder ang dumating sa phone ko—isang text: “Keep calm, stay smart, and never let Kara know anything. Ever.”