Justice Will Prevail In Tagalog Novels & Stories

Humarap si Pastor kay Maru. "Maru, will you have Mara, to be your wedded wife, to live together after God's ordinance in the holy estate of matrimony; will you love her, comfort her, honor and keep her, in sickness and in health, and forsaking all others, keep yourself only for her so long as you both shall live?" Tumingin siya muli sa akin bago sumagot ng "I will." Matapos sumagot ni Maru ay nakangiting bumaling naman sa akin si Pastor.

sagot ko sa kaniya. "Hmm galing ka Manila o Makati o basta hindi parteng Quezon province. Tama ba?" Tumingin ako sa kaniya kaya saka siya tumawa. "Yung tagalog mo kasi walang punto," aniya. "Ahh taga Manila ako," sagot ko at saka mas binalot pa yung tuwalya sa katawan ko. Hindi ko nagawang makapag-bihis dahil dito kay Leo.

Hinapit ko ang bewang ng babaeng mahal ko saka sumubsob sa kaniyang leeg. I will gladly embrace Reisha's imperfections. I will gladly embrace her wounds and bruises and help her heal. Paulit-ulit niya akong tinatanong kung bakit mahal ko siya. She should try to see herself on my point of view so she could love and trust herself just like I do. No one will ever take away my family from me. Reisha and our son, Rouge, I will protect them no matter what. That is how great my love for Reisha is. Ngayon, nadagdagan pa dahil ibinigay niya sa akin ang anak namin na si Rouge Vincenzo De Dios.

"Anak, hindi sagot ang paghihigante para itama ang isang kasalanan. At hindi maitatama ang isang kasalanan ng isa pang kasalanan." "Wala na akong pakialam sa kasalanan o hindi, Mommy. All I want is justice that is not given by the law." Nagsimula ng mangilid ang luha ni Veronica habang inaalala ang gabi kung kailan binanggit ng nanay niya kung sino ang lumapastangan rito. At ang mga panahon na mas nagpahirap sa kaniya dahil hindi man lang niya kayang sampahan ng kaso si Rafael.

Hindi ako pwedeng ma-in love kay Drake. “Oh no… Mutya, you’re doomed!” Bulalas ni Kai at napatapik sa ulo. Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi nito. Tama si Kai, I’m doomed! Talo ako pag nagkataon. “Ikaw ang asawa kaya ikaw ang mas may karapatan. It's either takasan mo or ipaglaban mo yang nararamdaman mo.” si Jodie naman ang nagsalita.

Lalo na nang dumating sa part na tanungin sila ng Judge. "Do you, Miguel Javier, take Gabriella Marie to be your lawful wedded wife — to live together in marriage, to love her, to honor her, in sickness and in health, for richer or for poorer, and to be faithful to her for as long as you both shall live?" tanong nito. "I do." mabilis na tugon ni Miguel at ngumiti sa kanya. "Do you, Gabriella Marie, take Miguel Javier to be your lawful wedded husband — to live together in marriage, to love him, to honor him, in sickness and in health, for richer or for poorer, and to be faithful to him for as long as you both shall live?"

Sana doon na lang. "Come on. Bagong bukas ito. The food is good here mga lutong bahay." Like he was here before. Sumunod na lamang ako sa kanya. Madaming tao sa loob. Jam pack ang restaurant.Wala na rin ata kaming mapuwepuwestuhan. Tamang-tama para makaalis kami agad at hindi na siya gumastos. "Magandang hapon sir,mam. This way po," sabi sa amin ng sumalubong na waiter. Nakabarong Tagalog ito at may sombrero.

Lasing na ito ngunit talaga nga namang magagawa ka ring lasingin sa pamamagitan lang ng kanyang mga kataga. “You know what? I’m fucking okay, ayos na ako e. Maayos na ‘yong buhay ko, hindi man ganoon kasaya pero masaya na ako. Kontento na, but you came back, Hindi ko nanaman magawang makuntento. Mahal na naman kita,” Pulang-pula ang mukha niya ang habang sinasabi ang mga katagang ‘yon. Ramdam ko ang mabilis na pagtibok ng puso. Alam kong lasing na talaga ito. Hindi ko alam kung para sa akin ba ang mga katagang ‘yon.

seryoso niyang paliwanag. "Misyon? May misyon na tayo? Bakit hindi mo sa akin sinabi?" 'Ni wala man lang nagsabi sa akin na may bago na kaming tratrabahuhin. "No, this is not part of The Veracity. This is our mission to give you justice, para sa kawalang hiyaan na ginawa ng tiyuhin mo sa'yo." Matagal akong natulala sa kan'ya bago na-absorb ang sinabi niya.

“D-Dad, I dreamed it again.” Napahagulhol ako sa bisig ng aking ama. Hinagod-hagod niya ang aking likod para pakalmahin ako. “It’s okay… don’t cry. Hush! Daddy’s here. I will protect you. Hindi nila tayo matutumba agad.” “Justice. Dad, when can we get the word justice?” “Soon… we are almost there, hija…” I stopped crying and I smiled coldly. Soon, mom… ako mismo ang magbigay ng hustisya sa iyong kamatayan. * * *