Kain Nang Kain Novels & Stories

may kaunting tama pa ako ng alak kasi halos alas dose palang ng hating gabi ngayon. “Yes, nang matikman ko kung gaano ka kasarap ka-séx, pinangarap kong matikman ka lalo sa tunay na buhay. ‘Yung sa totoo na talaga, ‘yung hindi na sa panaginip mo. Isa ‘yan sa pangarap ko kapag nabuhay akong muli. Pangarap kong matikman ka,” matapang na sagot niya kaya napangiti ako. Hindi ko inaasahang sasabihin ito ni Miss Alina sa akin. Nagmukha tuloy takam na takam siya sa akin. Pangarap na raw niya akong matikman. Bigla tuloy akong tinigasan ulit.

Napangiti siya nang mapait nang mapatingin sa kawalan. Ito ang nasa utak niya: Let's start the game, Braylon. Sa akin magtatapos ang lahat ng pasakit na ginawa mo noon. Kagaya ng larong inumpisahan ko nang i*****l ko ang sarili ko para mapansin mo 'ko, tatapusin ko na ang istorya nating dalawa. Kusa na'kong maglalaho sa buhay ninyong magkapatid. I'm sorry, Brander, but I have to. I need to do this, love.

Slow motion ang bawat galaw ng isa't isa, ninanamnam ang tamis at sinusulit ang sarap. " Jade promise me kapag dumating yung day na parang you don't know me anymore. Our world is like turning upside down just close your eyes and remember all our memories together then you will feel from your heart that I'm still the Kurt you love and loves you." Hinahaplos ni Kurt ang malambot at mapulang pisngi ni Lia.

Kaya ko 'to! "Katty! Kakain na!" malakas na tawag sa akin ni Ryan galing silid-kainan. Mukhang tapos na silang magluto ni Mama. Naglakad ako papunta sa silid-kainan at nakasabay ko si Papa. "Huwag kang kabahan, Katty! Ipagdarasal ka namin," sincere na wika ni Papa. "Salamat po, Papa!" wika ko bago kami tuluyang pumasok sa loob ng silid-kainan.

Kainis! He won again for today. Isinandal niya akong muli sa gilid ng dingding at ini angat ang isang hita ko. Hinuli niya ang kanang kamay ko at nilagyan ng sabon, ginaya niya ang kamay ko na may lamang sabon sa sandata niya na ngayon ay matigas na matigas na. Tila nag hihintay na lamang ng tamang oras. Naka isip ako ng kapilyahan. Wala na sa isip ko ang hiya hiya, after naman nito babalik na kami ng Pilipinas at baka hindi na namin magawa 'to. Mabilis kong tinaas baba ang kamay ko sa sandata niya. Hanggang sa marinig ko ang mahinang mura niya. "F*ck! Mahal ko" kaya naman mas lalo ko pang binilisan at lalo siyang nag mura nang nag mura. "Sh*t! Sh*t! Sh*t!" paulit ulit niyang sambit.

sagot naman ni JL sakin "Shhh tahan na" sabi naman sakin ni kai at inakbayan ako "Kuuuyyyaaaa!" Malakas na sigaw ko at umiyak Natataranta ang tatlo kaya naman ang isa ay kumuha ng tubig ang isa naman ay kumuha ng panyo ang isa naman ay cellphone ang inatupag ng lintik na si Kai Bigla nalang tinakpan ni Kai ang bibigko kaya napatingin kaming lahat sa kanya

"Huwag ka sanang magsawa na unawain ako." "Never." "I know time will come, and I will end this feeling. Pero sa ngayon punong-puno pa ng galit at pagkamuhi ang puso ko. Gusto ko na rin itong mawala..." Itinapat nito sa dibdib ang nakakuyom na kamao at saka marahan iyong binayo na agad namang pinigil ni Jordan, "but as long as the pain remains here, I can't ever think my future clearly."

"Kung ikaw na lang kaya ang tanghalian ko? Alam kong masarap magluto si Nonna Maria, pero mas masarap kang kainin." Tinamoal niya ito sa braso at kunway kinurot ito sa singit. "Ikaw puro ka kalokohan! Tatlo na nga itong dinadala ko, puro ka pa kahalayan!" Natawa ito. "Totoo naman ang sinabi ko ah! Masarap ka kaya nga I can't get enough of you." Inis-miran niya ito. "Oo na! Masasabi mo pa kaya yan kapag malaking-malaki na ang tyan ko? Baka magpantasya ka na ng ibang sexy na babae."

Patuloy siya sa paghampas dito at tumigil din nang mapagod. "Simula ngayon, tinatapos ko na ang lahat ng mayroon sa atin. Maraming salamat… sa tatlong taon," wika ni Inah at saka na tumayo. Tumakbo siya papaalis sa lugar na iyon nang may kirot sa d****b. Mabigat sa loob niyang gawin iyon ngunit ang binata ang nag-udyok sa kanya upang gawin ang bagay na iyon.

“Gano’n?” “Gano’n!” “Huuuyyy! Puro gano’n! Kain na tayo! Gutom na me!” ani JR. Nagtawanan na lang sila. Ang saya ni Helena ng mga sandaling iyon. At ngayon lang siya nakadama ng kasiyahang ganoon. Sa piling ng mga taong ito na tiyak niya – mga totoong tao. Mga walang inhibisyon sa buhay. Mga taong hindi marunong magkunwari…